Να σαι όμορφος μέσα σου, δυνατός, ταπεινός!

Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Να σαι όμορφος, δυνατός, ταπεινός! Όπως σου αρμόζει, με το κεφάλι ψηλά! Με τις σκέψεις διαυγείς και την καρδιά σου να κοιτά στον ουρανό! Αρκετά με τα χτυπήματα στο πάτωμα και τα μάτια κολλημένα στην μπογιά του ταβανιού.  Δεν έμαθ...
Continue reading

«Μένω» σημαίνει σ΄ αγαπώ όπως και αν είσαι

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Το είπαμε αμέτρητες φορές κανείς δεν είναι τέλειος, και ούτε θέλουμε να είναι. Επίσης είπαμε πως δεν ψάχνουμε πρίγκιπες και ούτε τους θέλουμε στην τελική. Γουστάρουμε ουσία, είναι τόσο απλό που καταντάει ανούσιο να επιλαμβανόμαστε....
Continue reading

Πιστεύω στους ανθρώπους κι αυτό με κάνει να χαμογελάω.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Έχω ανάγκη να πιστεύω, γι' αυτό μην με χαλαλίζετε με την προδοσία, μην μου σμιλεύετε τα σ' αγαπώ μου.Τ' όνειρο μου είναι να πιστεύω στα πάντα, ακόμη κι αν είναι κάτι που θα με πληγώσει πολύ.Πιστεύω στους ανθρώπους κι αυτό με κάνει να ...
Continue reading

Εγώ σκέφτομαι να μην σας πληγώσω, εσείς;

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Ξέρεις τι θα’θελα;Να πάψω να σκέφτομαι για μια ολόκληρη μέρα.Να πάψω να αισθάνομαι για μια ολόκληρη μέρα.Να μπω σε flight mode.Να αδειάσω βρε παιδάκι μου, πως το λένε.. Δεν ξεκουράζομαι πλέον ούτε όταν κοιμάμαι.Τα όνειρα μου τρέχουν κ...
Continue reading

Ήρθα εδώ για να ζήσω, να αγαπήσω, να αγαπηθώ και να κερδίσω!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Σώπα μωρέ.Δυσκολίες λέει, στραβές λέει. Τι σημαίνουν ετούτες οι λέξεις; Μάχες σημαίνουν, μάχες. Εγώ ήρθα εδώ για να τα νικήσω όλα. Ήρθα εδώ για να ζήσω, να αγαπήσω, να αγαπηθώ, να μοιράσω τα συναισθήματα μου, να νιώσω ζωντανός α...
Continue reading

Άντρα σε κάνουν οι πράξεις, όχι τα λόγια.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης «Όλοι μαλάκες είναι».Πόσο εύκολα έχουν ειπωθεί αυτές οι λέξεις. Πόσο μελάνι δεν χύθηκε, πόσες συζητήσεις έμειναν στη μέση μόνο και μόνο γιατί το συμπέρασμα ήταν το εξής ένα. «Όλοι μαλάκες είναι». Συμφωνώ, υπάρχουν πολλών ειδών «μ...
Continue reading

Εκείνοι οι τυχαίοι, οι περαστικοί, που έγιναν σχέσεις ζωής.

Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Δεν έρχονται όλοι οι άνθρωποι με τυμπανοκρουσίες στην ζωή μας. Δεν μπαίνουν με μεγάλα λόγια, υποσχέσεις και προσδοκίες. Κάποιοι άνθρωποι έρχονται αθόρυβα, στην πιο ανύποπτη στιγμή. Στην ουρά για να πληρώσεις στο super market, εκεί π...
Continue reading

Κάνει κρότο ο έρωτας μάτια μου, ακόμα και στην σιωπή του!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Ο έρωτας δεν είναι λέξεις μάτια μου. Δεν είναι λέξεις ειπωμένες ή γραμμένες σε ένα χαρτί. Έρωτας είναι η μυρωδιά του που μπλέκεται με την δικιά σου και φτιάχνουν το πιο πανίσχυρο άρωμα. Εκείνο που καταγράφεται σε κάθε σου κύτταρο ...
Continue reading

Λίγο αργά και βασανιστικά, το είδα ξεκάθαρα πλέον το τέλος μας.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Κι αν ήρθε η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι μας, αυτό έγινε γιατί μετακίνησες τους δείκτες του ρολογιού. Αδιάκοπα τους γύριζες, κυρίως κοντά στο τέλος. Έκανες ό,τι σου ήταν ανθρωπίνως δυνατό να αναλωθεί στο πουθενά και το τίποτα ο όποιο...
Continue reading

Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους τους αλλιώτικους, που ακούνε μονάχα τις ψυχές τους

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος  Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους που παράτησαν τα πάντα, για να κυνηγήσουν ένα όνειρο ολότελα δικό τους κι ας έμοιαζε από την αρχή, απότομη ανηφόρα και δύσβατο βουνό.Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους που ξηλώσανε το "ζωή μου" ολόκληρο, για ...
Continue reading

Στο τσίρκο της ζωής, απών ο θηριοδαμαστής.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Μετρώ τις ημέρες.Δεκατρείς, δεκατέσσερις, δεκαπέντε, δεκαέξι..Σκοτάδι βαθύ. Ο ήλιος, από νωρίς υποκλίνεται,στου φεγγαριού τη έλξη.Ήρθε ο χειμώνας.Μίκρυναν κι αυτές μαζί με την καρδιά.Αργεί να ξημερώσει.Θεριό ανήμερο γίνεται,με τις βρο...
Continue reading

Την θυμάσαι εκείνη την καταιγίδα;

Γράφει ο Νίκος Δηλαβερίδης Θυμάσαι τη μελαγχολία που έβγαζε εκείνη η καταιγίδα; Μνήμη, φόβος,σκιές, νύχτα, έννοια, υποσχέσεις. Κάθε στάλα, μια εικόνα. Μήπως κατάλαβεςπως η βροχή ήταν ο καθρέπτης σου; Ο καθρέπτης μου; Θυμάσαι; Μια αγκαλιά! Μου έλειψε η ζεστασι...
Continue reading
Load More

Editorial

Χάσαμε τους εαυτούς μας στην μετάφραση.

Χάσαμε τους εαυτούς μας στην μετάφραση.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Χάσαμε τους εαυτούς μας στην μετάφραση. Μάθαμε να μιλάμε, χωρίς να ακούμε. Να πράττουμε, χωρίς να σκεφτόμαστε. Να ζούμε, χωρίς να νιώθουμε. Να συμπορευόμαστε, χωρίς να εκτιμούμε.  Συμβιβαστήκαμε σε πολλά μισά και σε άλλα τόσα περίπ...
Να χαμογελάς παιδί μου!

Να χαμογελάς παιδί μου!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Να χαμογελάς και αν ακόμα βλέπεις ένα τεράστιο στόμα να έρχεται να σε κατασπαράξει. Να πολεμάς με το χαμόγελό σου, να νιώθεις παιδί, όπως είσαι. Να μην αφήνεις κανέναν να σου στερεί την αθωότητά σου, κανέναν να σου βάζει δάκρυα ...
Για τα (μ)πανηγύρια σου λέω, αφού..

Για τα (μ)πανηγύρια σου λέω, αφού..

Γράφει ο Nickolas M.  Δεκαπενταύγουστος. Κατάνυξη. Παναγία Σουμελά. Τήνος. Φύση.ΟΧΙ!!15αύγουστος ίσον πανηγύρι! Και πανηγύρι ίσον τσίκνα από κοντοσoυβλιασουβλακιαμπιφτεκιαλουκανικαμεπρασο (μόνο! Μην ακούσω τίποτα μ@λ@κίες με πορτοκάλι, δαμάσκηνο, φραμπουάζ, έ...
Την λένε Άτμα, θα πει «ψυχή» και έχει χάθεί!

Την λένε Άτμα, θα πει «ψυχή» και έχει χάθεί!

Σε παρακαλώ, μην προσπεράσεις. Εγώ την πρώτη φορά που μου έστειλαν την ειδοποίηση προσπέρασα. Την δεύτερη, κοινοποίησα χωρίς να καλοδώ τι είναι αυτή η ψυχή που κάποιος αποφάσισε να την στερήσει από την οικογένειά της.  Χθες το βράδυ όμως, άνοιξα να δω καλά κα...
Θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες Καρδίτσα μου..

Θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες Καρδίτσα μου..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είναι στιγμές που ψάχνεις να βρεις τις λέξεις. Εκείνες τις όμορφες, τις παρήγορες, τις γεμάτες συμπόνια και κατανόηση. Αυτές που ακούγονται σα βάλσαμο στη καρδιά και προσπαθούν να απαλύνουν για λίγο το πόνο που νοιώθει η ψυχή, που ε...
Load More

Featured

Να σαι όμορφος μέσα σου, δυνατός, ταπεινός!

Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Να σαι όμορφος, δυνατός, ταπεινός! Όπως σου αρμόζει, με το κεφάλι ψηλά! Με τις σκέψεις διαυγείς και την καρδιά σου να κοιτά στον ουρανό! Αρκετά με τα χτυπήματα στο πάτωμα και τα μάτια κολλημένα στην μπογιά του ταβανιού.  Δεν έμαθ...
Continue reading

Serendipity

Μάνη : Τόπος από πέτρα, θάλασσα, ομορφιά και μνήμη

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Η δική μου η Μάνη.. Ο τόπος μου. Καταγωγή από μητέρα. Άργησα πολλά χρόνια να την ανακαλύψω αλλά μόλις πάτησα το πόδι μου σε αυτά τα χώματα δεν ήθελα να φύγω. Κολλημένη κάθε καλοκαίρι να ανακαλύπτω, πύργους, ερημικές παραλίες και νέους...
Continue reading