[rev_slider alias="my slider"]

Ό,τι έμεινε στο παρελθόν, δεν έχει θέση ούτε στο σήμερα, ούτε στο μέλλον!

Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Όταν ορίζουμε κάτι παρελθόν, έχει λόγο που βρίσκεται εκεί. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με το μέλλον μας ούτε με το παρόν μας. Όταν σε μία κατάσταση μπει η λέξη παρελθόν, έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε. Κόβουμε κάθε κλωστή που μα...
Continue reading

Πού και πού, να θυμάσαι εμάς και το τραγούδι μας.

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Το τραγούδι μας, εσύ και εγώ.Πόσα ζευγάρια έχουν το τραγούδι τους.Πόσα ζευγάρια, μια γλυκιά καλοκαιρινή βραδιά, βρίσκονται για πρώτη φορά αγκαλιά και το τραγούδι που κάπου στο βάθος παίζει, γίνεται αυτόματα σχεδόν το τραγούδι τους.Ας ή...
Continue reading

Φοβήθηκες ν’αγγίξεις την αγάπη.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Όλα ένα ψέμα, όλα ένα λάθος, όλα ένα τέρμα. Στης ψυχής μου το κατώγειο κάθισα και με πιάνει το παράπονο. Είναι δύσκολο να είσαι άνθρωπος ευαίσθητος. Η ευαισθησία έχει στην πλάτη της κρεμασμένο ένα συνεχόμενο παράπονο. Ένα παράπονο γι...
Continue reading

Ο τρόπος που αγαπάς, είναι ο τρόπος που θα ήθελες να αγαπηθείς

Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Μερικοί άνθρωποι ξεχωρίζουν. Είναι αυτοί οι σπάνιοι άνθρωποι, που έχουν μάθει να αγαπούν με ένα συγκεκριμένο τρόπο και δεν παρεκκλίνουν ποτέ από αυτόν. Τι είναι αυτό που τους κάνει ιδιαίτερους; Γεννήθηκαν με κάποια υπερφυσική δύναμη; ...
Continue reading

Αν η εξήγηση δεν δοθεί την στιγμή που της αρμόζει, μην την ζητάς καθόλου.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Σκέφτηκες μήπως είναι καλύτερα να το τελειώσεις; Να το αφήσεις να περάσει; Να πονέσεις για το τέλος, γιατί κάθε τέλος πονάει αλλά να το αφήσεις να έρθει. Και είναι κι εκείνες οι φορές που δεν υπάρχει το τέλος που θες. Δεν υπάρχου...
Continue reading

Καλές οι φωτιές από το παρελθόν, αλλά αφήνουν στάχτες.

Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου Στάχτες. Ό,τι αφήνει αυτό που καίγεται. Παρελθόν. Όταν αφήνουμε αυτό που καίει. Τις περισσότερες φορές, δεν έχει και πολλά νέα συμπεράσματα να μας δώσει η παρελθοντική ζήση μας όσο κι αν την αναμοχλεύουμε. Σχέσεις που έκλεισαν τον κύ...
Continue reading

Οι άνθρωποι είναι ψυχές ρε σεις, έχουν συναισθήματα που δεν μετριούνται με το κιλό!

Γράφει ο Τριστάνος Οι άνθρωποι είναι ψυχές, όχι κρέατα! Την ρώτησες αν έχει κάποιο πρόβλημα στο θυρεοειδή ή κάποιο αυτοάνοσο, που δεν επιτρέπει το σώμα της να κάνει καύσεις; Την ρώτησες αν παίρνει αντικαταθλιπτικά χάπια, διότι πονάει η ψυχούλα της για κάτι άσ...
Continue reading

Πού σκόρπισες το χαμόγελό σου, κορίτσι μου;

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Έλα, σου έβαλα κρύα σαγκρία που σου αρέσει. Κάτσε εδώ να τα πούμε λίγο. Πώς είσαι; Τι κάνεις; Γιατί περιφέρεσαι πάλι στην σκέψη μου; Σε είχα διώξει τόσο καιρό κι όλα ήταν ήσυχα. Γύρισες όμως όπως όλες οι κακές συνήθειες και τώρ...
Continue reading

Το ευχαριστώ, το σ΄ αγαπώ και το μαζί, θέλουν να έχεις κότσια κι εσύ πού να τα βρεις;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Και δεν μου λες τώρα κοριτσάρα μου... πότε επιτέλους, θα μου πεις ένα ευχαριστώ;Πότε θα μου το πεις εκείνο το ευχαριστώ που μου χρωστάς, για όλα αυτά που απλόχερα σου χάριζα τόσο καιρό;Για όλα αυτά που απόλαυσες, για όλα αυτά που ...
Continue reading

Να σε προσέχεις, γιατί εγώ, κουράστηκα!

Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης "Να προσέχεις" σου έλεγα κάθε φορά πριν αποχωριστούμε. Πριν φύγεις για τη δουλειά, πριν βγω από την πόρτα του σπιτιού. Ακόμα κι όταν πήγαινες το σκύλο βόλτα, ένα "να προσέχεις" σου μουρμούριζα για εκείνα τα 15-20 λεπτά που θα έφευγες...
Continue reading

Θύμα του παντοτινό..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ο έρωτας, τη σκοτεινιά του σε παραμύθι κρύβει.Με το να χέρι τη φωτιά πιάνει.Με το άλλο το μέλι και τα καμένα νίβει.Με χειραψία εγκάρδια αφού σε κάψει,με χειραψία εγκάρδια, μέλι σου απλώνει να σε γειάνει. Σαν έρχεται, σου τάζει τον ουρ...
Continue reading

Τολμάς να αφεθείς στον κόσμο του ρομαντισμού και της αγάπης;

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Έχει χαθεί ο ρομαντισμός στις μέρες μας.Έχει χαθεί η φυσική επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων με αυτά τα αναθεματισμένα κινητά και tablet  πλέον μας είναι απαραίτητα όμως τα χρησιμοποιούμε με λάθος τρόπο και για λάθος λόγους.Μάθαμε να κιν...
Continue reading
Load More

Editorial

Να αγγίζεις τα χέρια των ανθρώπων.

Να αγγίζεις τα χέρια των ανθρώπων.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Φωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Μην φοβάσαι να αγγίζεις τα χέρια των ανθρώπων. Έχουν να σου πουν περισσότερα απ’ τα μάτια τους. Βλέπεις τα μάτια κρύβονται πίσω από γυαλιά και καμιά φορά σκηνοθετούνται κι όλας. Αφήνουν δάκρυα καλά προβ...
Άσε το «παιδί» μέσα σου, να σου μάθει τη ζωή απ’ την αρχή!

Άσε το «παιδί» μέσα σου, να σου μάθει τη ζωή απ’ την αρχή!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Ξέρεις ποιος είναι ο μόνος τρόπος, να μην γεράσεις ποτέ; Να μείνεις εκείνο το «παιδί» που ονειρευόταν την ζωή. Ένα «παιδί» που δεν γνωρίζει από όρια, πρέπει, αλλά ξέρει να πληρώνει τις συνέπειες κι αναλαμβάνει την ευθύνη του. Ένα «...
Να βάλουμε ένα μέτρο στον φασισμό της χαράς; 

Να βάλουμε ένα μέτρο στον φασισμό της χαράς; 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έχει και η ευτυχία τα όριά της.  Έχει και η χαρά τις στιγμές της. Ρε αδέρφια, κάπου έχουμε μπλέξει την θετική σκέψη με μια επιβολή χαράς και ευτυχίας, που οριακά γίνεται τοξική. "Όλα γίνονται για κάποιο λόγο", "πάρε το μάθημα", "μην...
Οι λιγότερες προσδοκίες, επιφυλάσσουν και λιγότερες απογοητεύσεις. 

Οι λιγότερες προσδοκίες, επιφυλάσσουν και λιγότερες απογοητεύσεις. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Ξέρεις πότε ξεκινούν τα προβλήματα σε μια σχέση; Όποια σχέση κι αν είναι αυτή. Φιλική, επαγγελματική, ερωτική... Όλα ξεκινούν την στιγμή που στην εξίσωση μπαίνει το "εγώ για σένα.." Ναι, "εγώ για σένα..." θα έκανα τα δύσκολα - εύκο...
«Τα ροζ κορίτσια με τα μαύρα ρούχα» της Σοφίας Παπαηλιάδου

«Τα ροζ κορίτσια με τα μαύρα ρούχα» της Σοφίας Παπαηλιάδου

Ένας άντρας φεύγει από τη ζωή. Οι γυναίκες που μένουν πίσω, αναθεωρούν τους ρόλους τους, το ρόλο που είχαν στη ζωή του, και καλούνται να ξανασυστηθούν με την ζωή, να συμφιλιωθούν με το παρελθόν και να χαράξουν το μέλλον.  Έντεκα γυναίκες, διαφορετικές, ξεχωρι...
Load More

Featured

Ό,τι έμεινε στο παρελθόν, δεν έχει θέση ούτε στο σήμερα, ούτε στο μέλλον!

Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Όταν ορίζουμε κάτι παρελθόν, έχει λόγο που βρίσκεται εκεί. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με το μέλλον μας ούτε με το παρόν μας. Όταν σε μία κατάσταση μπει η λέξη παρελθόν, έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε. Κόβουμε κάθε κλωστή που μα...
Continue reading

Serendipity

Τα Ιωάννινα, είναι πόλη έρωτας!

Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Ένα ταξίδι είναι η ζωή μας , με πολλούς προορισμούς, μικρούς ή μεγάλους, που είτε μας συγκινούν , είτε μας συναρπάζουν , είτε αφήνουν ένα δυνατό αποτύπωμα μέσα στην καρδιά και στην ψυχή μας! Ένας τέτοιος τόπος είναι για μένα τα Ιωάννι...
Continue reading