[rev_slider alias="my slider"]

Πόσα θες να σου συγχωρέσω και πόσες ευκαιρίες ακόμα θα ζητήσεις;

Γράφουν η Άντζελα Καμπέρου και ο Κένταυρος Α.  Τελευταίο τσιγάρο. Η καύτρα έχει φτάσει στη γόπα και ένα δάκρυ πέφτει πάνω της. Ακούγεται αυτός ο χαρακτηριστικός ήχος που κάνει το νερό όταν πέφτει στην φωτιά και τον νιώθω στην καρδιά μου που καίει και χτυπάει ...
Continue reading

Τελευταίο τσιγάρο, μην περιμένεις πια, προχώρα!

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Άναψα ένα τελευταίο τσιγάρο.Σαν νοητό όριο ανάμεσα στο χθες και το αύριο.Και τα δύο είχαν κάτι από μένα, σαν δύο εαυτοί εχθροί, αντίθετοι κι απόψε έφτανε η ώρα να συναντηθούν πάλι. Πάντα με γοήτευαν οι όμορφες βιτρίνες και τα φανταχ...
Continue reading

Να τον θες και να σε θέλει, κι όλα γίνονται απλά!

Γράφει η Πράξια Αρέστη Μεγαλώνοντας, στρέφεσαι όλο και περισσότερο στην ευτυχία μέσα από τα πιο απλά πράγματα. Ξεκινάς τη ζωή γεμάτος μεγάλα και ευφάνταστα όνειρα και καταλήγεις σιγά σιγά ν' αναζητάς τα απλά, που είναι τελικά και τα πιο σημαντικά. Το ίδιο ισχ...
Continue reading

Μεταξύ μπόρας και ξαστεριάς, σου χρωστάς να ζήσεις μια ζωή!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Και ερωτεύεσαι. Και αγαπάς. Προχωράς και ξεκινάς ξανά από την αρχή. Και πέφτεις και σηκώνεσαι ύστερα από λίγο! Σε ερωτεύονται. Αγαπιέσαι. Σε προδίδουν και σε αφήνουν μόνο σε κάποιο δρόμο, να περπατάς και πάλι μόνος σου, χωρίς ελπίδα...
Continue reading

Αφού δεν ήσουν για παραπάνω..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Και πες μου τώρα τι σε ξαφνιάζει; Τι δεν περίμενες; Για ποια φλόγα μιλάς, για ποιον έρωτα, για ποιο πάθος; Όλα άχρωμα, άοσμα και χλιαρά ήταν μέσα σου για μένα. Όλα τυπικά και άνευρα. "Κατάλληλη" κι όχι "η μία". "Επαρκής" κι όχι "μο...
Continue reading

Ήταν κι εκείνα τα «δεν πειράζει», που πείραξαν πολύ!

Γράφει η Γεώρα Είναι και εκείνα τα «δεν πειράζει» που πειράζουν πιο πολύ απ’όλα. Είναι εκείνα που είπαμε, αλλά τελικά μας σακάτεψαν. Είναι εκείνα που υποθέσαμε πως θα περνούσαν και δεν θα μας άγγιζαν, μα έλα που δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Πειράζει ρε γαμώτο...
Continue reading

Δεν είναι ο έρωτας για τα δόντια όλων.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι ο έρωτας για τα δόντια όλων σου λέω. Δεν μπορείς να μιλάς για έρωτα με κανόνες, με όρους και συμφωνίες. Δεν μπορείς να εννοείς τον έρωτα όταν τον χαρακτηρίζεις σαν παιχνίδι. Όχι. Δεν είναι για τα δόντια σου ο έρωτας αν δεν...
Continue reading

Αξίζεις τα καλύτερα κι όσοι δεν γουστάρουν απλά δρόμο!

Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Αν όλα θα πάρουν το δρόμο τους θα φανεί στη πορεία της ζωής. Να είσαι ευγνώμων για όσα έχεις. Για όσα ζεις,για όσα ονειρεύεσαι, να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Μην χαλιεσαι για κάτι που ειναι ανούσιο. Μπροστά να κοιτάς ακόμα κι αν, α...
Continue reading

Τα μεγαλύτερα απωθημένα κλειδώθηκαν μεταξύ μυαλού και λογικής.

Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Τα μεγαλύτερα απωθημένα φώλιασαν βαθιά μέσα στη ψυχή και παρέμειναν εκεί ωσότου κοπάσει το βουητό τους, ωσότου οι ερινύες σταματήσουν και δεν έζησαν μα πνίγηκαν στα «πρέπει» και στα μη.Θάφτηκαν στα μεγάλα «όχι», παρέμειναν ανεκπλήρ...
Continue reading

Είναι ευλογία και ευθύνη να επιλέγεις την υιοθεσία.

Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Είναι ευλογία να επιλέγεις την υιοθεσία.Είναι μεγάλη ευλογία να σώσεις ένα παιδί από της μοναξιάς την φυλακή.Μετέωρες ψυχούλες, που περιμένουν δύο μάτια να τις επιλέξουν, τέσσερα χέρια να τις αγκαλιάσουν.Αμφιλεγόμενες απόψεις , ρ...
Continue reading

Μια συγγνώμη οφείλω και στους δυο μας

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Ένα από τα μεγαλύτερα μου λάθη ήταν που σε έδιωξα.Ναι, όπως ακριβώς το λέω, σε έδιωξα, δεν σε άφησα να φύγεις, δεν το διάλεξες εσύ μα εγώ, εγώ το έκανα.Θα ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη από τον εαυτό μου που δεν σε άφησα να μπεις στ...
Continue reading

Τα «ευχαριστώ» που σου χρωστώ

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου    Ξεκινώντας την μέρα θέλω να σ' ευχαριστήσω για όλα. Σ' ευχαριστώ για όσα μου χάρισες και για όσα μοιράστηκες μαζί μου. Σ' ευχαριστώ για την ψυχή σου την ατελείωτη που αγάπησε την δική μου. Σ' ευχαριστώ για τον χρόνο που α...
Continue reading
Load More

Editorial

Είναι διάλεκτος η αγάπη, και δεν την μιλούν όλοι.

Είναι διάλεκτος η αγάπη, και δεν την μιλούν όλοι.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Είναι διάλεκτος η αγάπη και δεν την μιλούν όλοι. Ή πιο σωστά, δεν μιλούν όλοι την ίδια διάλεκτο. Δεν την καταλαβαίνουν όλοι την αγάπη με τον ίδιο τρόπο.  Άλλος την καταλαβαίνει με πράξεις και μόνο. Άλλος με λέξεις που ποτέ δεν φτάν...
Η αξία σου σαν άντρας, είναι ανάλογη του θαυμασμού της για σένα..

Η αξία σου σαν άντρας, είναι ανάλογη του θαυμασμού της για σένα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάτσαμε που λες, η μια απέναντι στην άλλη. Όχι διερευνητικά πια. Με τις ασπίδες προσεκτικά αφημένες στα πόδια μας. Με ματιές που συναντιόντουσαν μέσα στις λέξεις και έδιναν απαντήσεις στις ερωτήσεις που δεν είχαν ειπωθεί ακόμα. Μια...
Να είσαι παρών στο τώρα σου!

Να είσαι παρών στο τώρα σου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πήρα κόκκινα γυαλιά κι όλα γύρω σινεμά, τα βλέπω!  Κι ούτε ξέρω πώς να ζω, ούτε και πώς ν'αγαπώ.. τη ζωή μου επιβλέπω.. Η Πρωτοψάλτη γεμίζει με την φωνή της το πρωινό μου και εγώ κάνω καφέ και κάθομαι στην κούνια στο μπαλκόνι...
Καλά ταξίδια.. σε έρωτες παράφορους και μια ζωή που θα αξίζει να τη ζεις!

Καλά ταξίδια.. σε έρωτες παράφορους και μια ζωή που θα αξίζει να τη ζεις!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Η στιγμή σου, είναι τώρα. Ό, τι έχεις είναι τώρα. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά οι αριθμοί θα αλλάξουν και θα φορέσουν οι πιο πολλοί μεγάλα, λαμπερά χαμόγελα για να κρύψουν την θλίψη τους. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά τα κουτάκια του χρόνου θα...
O έρωτας, είναι άγρια θάλασσα ή πνίγεσαι ή κερδίζεις!

O έρωτας, είναι άγρια θάλασσα ή πνίγεσαι ή κερδίζεις!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Μέσα στο μπλε της θάλασσας έχω χαθεί. Όχι στο γαλάζιο, στα ρηχά της, εκεί στα βαθιά της που ή πνίγεσαι ή κερδίζεις τον σεβασμό της. Εκεί που ψάχνω την ευτυχία, ανασαίνοντας κοφτά πριν από κάθε βουτιά. Κι είναι πολλές οι βουτιές εν ...
Load More

Featured

Τελευταίο τσιγάρο, μην περιμένεις πια, προχώρα!

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Άναψα ένα τελευταίο τσιγάρο.Σαν νοητό όριο ανάμεσα στο χθες και το αύριο.Και τα δύο είχαν κάτι από μένα, σαν δύο εαυτοί εχθροί, αντίθετοι κι απόψε έφτανε η ώρα να συναντηθούν πάλι. Πάντα με γοήτευαν οι όμορφες βιτρίνες και τα φανταχ...
Continue reading

Serendipity

Βιβλιοκριτική : “Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα”

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου  Όσοι αγαπούν τα βιβλία και τα θεωρούν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής τους, είναι σε θέση να συνειδητοποιούν πως ο ρόλος τους δεν αρκείται στο να αναφέρουν μία ιστορία. Το να διαβάσει κανείς μια καλή αστυνομική ή αισθηματική πλο...
Continue reading