Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου
Δεν το παίζει δύσκολη αγόρι μου. Έγινε δύσκολη. Την κάνανε δύσκολη κάτι τύποι σαν κι εσένα.
Δεν το παίζει δύσκολη αγόρι μου. Απλά γκρέμισε τα τείχη της άπειρες φορές και άφησε ανθρώπους μέσα που δεν άξιζαν ούτε ένα τούβλο! Ανθρώπους που εκτός από τα τείχη της γκρεμοτσάκισαν και την καρδιά της και την εμπιστοσύνη της στους άντρες.
Πώς θες να τα ρίξει πάλι; Με τι δύναμη; Πώς θες να σε αφήσει μέσα, όταν κάποιοι σαν κι εσένα την ποδοπάτησαν και την τσαλάκωσαν; Όταν άπειρες φορές άνοιξε την πόρτα της καρδιάς της και της ζωής της και το μόνο που πήρε ήταν μόνο κούφιες υποσχέσεις, μεγάλα λόγια και από πράξεις…..τίποτα;
Δεν το παίζει δύσκολη. Απλά σέβεται πια τον εαυτό της και δεν αφήνει οποιονδήποτε να πλησιάσει. Προτιμά την μοναξιά της απο το να βιώσει και πάλι πόνο. Είναι καλύτερα έτσι.
Αν θες να σε αφήσει να την πλησιάσεις θα πρέπει να σκαρφαλώσεις τα τείχη, να ματώσεις σπάζοντας τα τούβλα και το συρματόπλεγμα γύρω από την καρδιά της και να της αποδείξεις πως δεν είσαι σαν τους άλλους. Με πράξεις!
Δεν το παίζει δύσκολη. Απλά ξέρει τι αξίζει και δε δίνει πια την καρδιά της όπου να ‘ναι !
