Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Πόσο χώρο θα έβρισκε για να «δράσει» ένας Δον Ζουάν στην εποχή μας; Και μάλιστα όχι ένας οποιοσδήποτε Δον Ζουάν, αλλά ένας Δον Ζουάν έφηβος; Ποια συναισθήματα κυριαρχούν σ’ αυτή την ηλικία την ομιχλώδη; Πώς είναι σήμερα ο έρωτας; Και ο ουρανός, οι θεοί, ο ουρανός, οι θεοί; Υπάρχουν ακόμη; Παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή μας;
Μια ομάδα εφήβων, που συμμετέχουν στο θεατρικό εργαστήρι του Μικρού Εθνικού “Τεχνικές Συνόλου”, επιχείρησαν να απαντήσουν με το δικό τους τρόπο σ’ αυτά τα ερωτήματα, με μια παράσταση που ετοίμασαν για το Εφηβικό Φεστιβάλ του Εθνικού Θεάτρου. Με την καθοδήγηση της μοναδικής Κατερίνας Σκουρλή ανέβηκαν στη σκηνή του θεάτρου Rex και μας ταξίδεψαν στον δικό τους κόσμο. Με πολύ μεράκι και όρεξη, αστείρευτη φαντασία και δημιουργικότητα μας παρουσίασαν τον δικό τους κόσμο, τα δικά τους συναισθήματα, τη δική τους αλήθεια, σε μία παράσταση που κέρδισε το κοινό και επιβραβεύτηκε με το πιο θερμό χειροκρότημα.
«Πρόλαβα να σας αγαπήσω», λέει το κορίτσι στο Δον Ζουάν, «όπως αγαπάμε εμείς που μας αποκαλούν εφήβους, γρήγορα και χωρίς σκέψη, άρα αληθινά και λυπάμαι που δεν θα σας ξαναδώ, γιατί τώρα εγώ θα σας ξεχάσω και θα κάνω άλλα πράγματα στην ζωή μου, αλλά χθες το βράδυ πολύ σας αγάπησα…Τώρα πρέπει να φύγω. Πρέπει να προλάβω να ζήσω.».
Και ο έφηβος Δον Ζουάν μένει μόνος του κι αναρωτιέται «Και τώρα; Τι θα τα κάνουμε αυτά τα νιάτα;». Στέκεται μπερδεμένος από τη σημερινή εποχή, που όλα μοιάζουν ίδια μα είναι τόσο διαφορετικά. Μια εποχή, που τα κορίτσια δεν ντρέπονται πια και δεν διστάζουν να προκαλέσουν, γιατί το σκηνικό, όπως του λέει η κοπέλα, είναι απλό, αρκεί «Εγώ, εσύ και η τεκίλα!». Και ο έφηβος Δον Ζουάν δεν ξέρει πώς να συμπεριφερθεί στα κοριτσόπουλα που τον πολιορκούν. Ψάχνει να βρει τη θέση του σε μια κοινωνία που δεν αναγνωρίζει. Αναρωτιέται τι είναι δίκαιο και τι άδικο. Μιλάει για τη διαφθορά, για την τιμωρία, για τη συγχώρεση. Θυμώνει, μα ο θυμός του δεν κρατάει, γιατί οι έφηβοι, μας λέει, θυμώνουν και κακιώνουν ασταμάτητα, μα συγχωρούνε δυο και τρεις φορές πιο εύκολα. Κι ύστερα σιωπά… Φοβάται! Φοβάται πως η εποχή τον ξεπέρασε πριν ακόμα προλάβει να ζήσει. Φοβάται πως η ζωή τον προσπέρασε πριν προλάβει να την απολαύσει. Γιατί μπήκαμε στα χρόνια του γρήγορου και εύκολου. Μπήκαμε στα χρόνια που η υπομονή χάθηκε και μαζί της η μαγεία της αναμονής. Η μαγεία της προσμονής.
Η παράσταση «Δον Ζουάν. Ο έφηβος.» της Κατερίνας Σκουρλή είναι ένα ταξίδι επινόησης, με τους εφήβους στο κέντρο της δημιουργικής διαδικασίας, να εκφράζουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο όσα σκέφτονται και αισθάνονται. Μια παράσταση που μας δείχνει πόσο δημιουργικά και ταλαντούχα είναι τα νέα παιδιά και πώς μπορεί μια ομάδα με ενθουσιασμό και όρεξη για δουλειά με τη σωστή καθοδήγηση και συνεργασία να παρουσιάσει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα.
Ένα αποτέλεσμα που η αλήθεια του σε καθηλώνει, γιατί σου προσφέρεται χωρίς φιοριτούρες. Χωρίς πολλά λόγια και χωρίς περίτεχνες λέξεις που σου αποσπούν την προσοχή από την ουσία. Ένα αποτέλεσμα καθαρό, σαν τα λαμπερά πρόσωπα των πρωταγωνιστών. Ένα αποτέλεσμα ατόφιο, όπως οι ψυχές των παιδιών αυτών..
Ένα μεγάλο μπράβο, λοιπόν, στα παιδιά, που κατάφεραν μέσα σε μία ώρα να εκφράσουν όλες τις αλήθειες της εποχής μας και να μας παρασύρουν μαζί τους στο δικό τους ταξίδι, σε μια παράσταση για την ανάγκη του να ξεχωρίζεις, για να μπορείς να υπάρξεις στον κόσμο του σήμερα.
Ένα μεγάλο μπράβο, σε αυτούς τους εφήβους, που ήρθαν να μας θυμίσουν, πως υπήρξαμε κάποτε ανέμελοι..
Και κρατήστε τα ονόματά τους.. κάπου παρακάτω, θα τους συναντήσουμε, γιατί το αξίζουν!!
Χρήστος Γόρδιος, Δέσποινα Κακουλάκη, Αναστασία Καμπάνου, Δέσποινα Κινή, Ναταλία Λουϊζάκη, Χρήστος Μαρκόπουλος, Δέσποινα Μπαχούμη, Ίριδα Μπογιατζάρα, Δήμητρα Πετροπούλου – Μιναντόρα Προντανιούκ, Μαριλένα Σαμπάνη, Γεωργία Σταθοπούλου, Ιάσονας Στασινός, Γιώργος Χαλικιόπουλος
Join the discussion