Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Μεγαλώνεις σιγά σιγά. Έχεις τη χαρά και την ευλογία να μεγαλώνεις. Κάποιοι δεν έχουν αυτή την ευκαιρία.
Κάθε μέρα σου δίνεται και μια νέα ευκαιρία που λέγεται αύριο. Όσο σου δίνεται αυτή η δυνατότητα μη τη χαραμίζεις με κακές στιγμές, μη τη σπαταλάς σε ανούσια πράγματα.
Κάθε ρυτίδα και μια έκφραση. Κάθε γρατζουνιά και μια πληγή. Κάθε πληγή και μια ανάμνηση.
Λάθη, πάθη, απαγορευμένοι έρωτες, εφήμερες γνωριμίες, παντοτινές αγάπες.
Στιγμές ήρεμες όταν όλη τη μέρα βρισκόσουν σε ένα σπίτι να χαζεύεις τηλεόραση, στιγμές μοναξιάς, στενάχωρες που πάλεψες μόνος να σταθείς στα πόδια σου και τα κατάφερες. Στιγμές χαράς όταν πήρες το πτυχίο σου. Στιγμές άγχους ύστερα για να βρεθεί μια δουλειά και για σένα. Στιγμές λαχτάρας όταν περίμενες με ανυπομονησία να πας διακοπές. Στιγμές έντονου πάθους. Στιγμές μεγάλες, στιγμές μικρές. Στιγμές ουσιαστικές, στιγμές βαρετές.
Όλες αυτές οι στιγμές είναι οι εμπειρίες σου, τα βιώματά σου που συλλέγονται στο κουτί των αναμνήσεών σου και τις κουβαλάς πάντα μαζί σου. Είναι κομμάτι της ζωής σου όλα αυτά. Συλλέγεις εμπειρίες και αισθήματα για να έχεις να θυμάσαι ότι έζησες ή ότι ονειρευόσουν πως ήθελες να ζήσεις. Ότι σε έκανε χαρούμενη και ότι σε έκανε να πονέσεις.
Γιατί η ζωή είναι σκληρή, κοπιαστική και δύσκολη μα είναι και ωραία γι’ αυτό προχώρα και μη ξεχνάς να τη ζεις.
