Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου
Η ειλικρίνεια είναι όντως η βασική αρχή για έναν χαρακτήρα ηθικό, τίμιο και αξιόπιστο.
Το θάρρος της γνώμης και η έκφραση της με ειλικρίνεια είναι το χαρακτηριστικό των ανθρώπων που πατάνε γερά στα πόδια τους.
Δε φοβούνται να είναι ειλικρινής, γιατί δεν μετράει γι’ αυτούς πόσο αρεστοί θα γίνουν, αντιθέτως θεωρούν πως η ειλικρίνεια είναι κάτι που τους κάνει ξεχωριστούς.
Ένας άνθρωπος ειλικρινής όμως δεν προσβάλει, δεν κρίνει και δεν περνά τη γραμμή της ιδιωτικότητας του ανθρώπου που έχει απέναντι του.
Δεν χρησιμοποιεί έντονο τόνο, δεν προσπαθεί να επιβάλει τη γνώμη του και κυρίως δεν κρίνει κάποιον για τα πιστεύω του και τρόπο ζωής του. Δεν γίνεται αδιάκριτος και δεν εκφέρει την γνώμη του με αρνητικά σχόλια και μάλιστα χωρίς να του ζητηθεί.
Η ειλικρίνεια είναι αντίθετη της κακίας.
Πολλοί πιστεύουν πως μπορούν να μιλάνε χωρίς κάνεις ζητήσει τη γνώμη τους, κάνουν σημαία τους την ειλικρίνεια και διατυμπανίζουν πως, αν κάποιος πληγώνεται από αυτή δεν φταίνε οι ίδιοι αλλά αυτοί που πληγώνονται καθώς δεν αντέχουν την αλήθεια. Ενώ στην πραγματικότητα ο τρόπος που θα εκφράσουμε την γνώμη μας παίζει μεγάλο ρόλο κι αυτό αν μας ζητηθεί.
Ο σεβασμός προς τον συνομιλητή και η καλοσύνη που έχουμε σαν άνθρωποι μας κάνουν ευγενικούς.
Χρειάζεται να σκεφτόμαστε αν αυτό που θα πούμε θα βοηθήσει έναν άνθρωπο ή απλά θα τον πληγώσει. Όποτε πολλές φορές χρειάζεται να σιωπήσουμε.
Πολλές φορές λοιπόν η αγένεια φορά το προσωπείο της ειλικρίνειας.
“Η ειλικρίνεια αποτελεί ένα δαυλό που λάμπει μέσα στην ομίχλη, χωρίς να τη διαλύει.
Γάλλος Φιλόσοφος Claude Adrien Helvetius.
