Loading posts...
Μέχρι εκείνα τα απογεύματα να σβήσουν..

Μέχρι εκείνα τα απογεύματα να σβήσουν..

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Θυμάμαι κάτι απογεύματα, ένα μικρό φωτεινό σπίτι ανάμεσα σε μεγάλες άχρωμες πολυκατοικίες. Θεόρατα κτήρια υπό κατασκευή σαν τα όνειρα των μικρών που συνήθως μένουν ανεκπλήρωτα. Από το μπαλκόνι μπορώ να αγγίξω τα κλαδιά από ένα γέρικ...
Τελευταίο τσιγάρο, μην περιμένεις πια, προχώρα!

Τελευταίο τσιγάρο, μην περιμένεις πια, προχώρα!

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Άναψα ένα τελευταίο τσιγάρο.Σαν νοητό όριο ανάμεσα στο χθες και το αύριο.Και τα δύο είχαν κάτι από μένα, σαν δύο εαυτοί εχθροί, αντίθετοι κι απόψε έφτανε η ώρα να συναντηθούν πάλι. Πάντα με γοήτευαν οι όμορφες βιτρίνες και τα φανταχ...
Θα σε διώξω πολλές φορές ακόμα, μέχρι να είμαι καλύτερη εκδοχή μου.

Θα σε διώξω πολλές φορές ακόμα, μέχρι να είμαι καλύτερη εκδοχή μου.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια ολόκληρα ξημέρωνα για σένα, ετούτο το απόλυτο στο βλέμμα που ζητάω με πανικό αλλά δε ξέρω ακόμα. Δεν έχεις φανεί, ίσως να μην υπάρχεις και να σε γέννησα σε σκέψη από ανάγκη. Θα σε διώξω πολλές φορές ακόμα, στο σώμα, στις αντο...
Να αντέχεις να αγκαλιάσεις αυτό που είσαι ή αυτό που δεν έχεις γίνει ακόμα.

Να αντέχεις να αγκαλιάσεις αυτό που είσαι ή αυτό που δεν έχεις γίνει ακόμα.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Προσπάθησα να τους σταματήσω, λένε ότι το απόλυτο κρύβει μια δόση ψυχασθένειας.- Μα δε καταλαβαίνω.Ποτέ δε θα καταλάβει κανένας. Μονάχα οι δυο τους.- Είδα στα μάτια τους την αληθινή αγάπη, αυτή που δε συναντάς εύκολα. Την πρόσεχε τό...
Εκείνοι, οι αθόρυβα παράφορα ερωτευμένοι.

Εκείνοι, οι αθόρυβα παράφορα ερωτευμένοι.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Είναι και αυτοί, οι αθόρυβα παράφορα ερωτευμένοι.Δε τους νοιάζει να εξηγήσουν, δε τους τρομάζει ο χρόνος, άλλωστε σε περίμεναν τόσο.Άνθρωποι όμορφοι, τους βλέπεις να ξεσπούν σε δυνατά γέλια για να σε πείσουν.Φίλησαν την θλίψη σου κα...
Έπρεπε να φύγω για να καταλάβω πόσο με άλλαξες.

Έπρεπε να φύγω για να καταλάβω πόσο με άλλαξες.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Φταις για όλα, φωνάζανε οι πράξεις σου. Το βλέμμα σου εκείνο το πρωινό που ούτε τον καφέ μου δε πρόλαβα να ολοκληρώσω. Δεν ήμουν σε θέση να κατανοήσω πόσο καλό θα μου χάριζε αυτή η παράλογη στάση σου. Έψαχνα λέξεις να αντιδράσω αλλά...
Δεν ήσουν για μένα, δεν ήμουν για σένα

Δεν ήσουν για μένα, δεν ήμουν για σένα

Γράφει η Κοζίμπα Αναστασία  Κι αν σε είχα γνωρίσει;Κι αν είχες κάτσει να με μάθεις εκείνη τη νύχτα.Πώς γίνεται να τελειώνει κάτι πριν αρχίσει;Πώς γίνεται να χτυπάς με βία αυτό που δε ξεκίνησε;Περάσαν οι επιλογές από μπροστά μου, μα το κεφάλι δε σήκωσα.Καθισμέ...
Ανάθεμα κι αν υπήρξαμε ποτέ. 

Ανάθεμα κι αν υπήρξαμε ποτέ. 

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Για λόγους απτούς, μικρούς έτρεξα εκείνη τη νύχτα για μέρες στο χθες.Πέρασα από την πόλη που γεννήθηκες , στενοί οι δρόμοι και εγώ μια επιμονή στο βήμα που δε μπορώ να εξηγήσω. Στο βάθος εσύ στο τότε και εγώ να παρατηρώ το μέλλον χω...
Είναι κι αυτοί οι άνθρωποι που ξέρεις, χωρίς να έχεις γνωρίσει ακόμα.

Είναι κι αυτοί οι άνθρωποι που ξέρεις, χωρίς να έχεις γνωρίσει ακόμα.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Είναι ο παιδεμός από το δυσεξήγητο συναίσθημα που δημιουργεί χαμόγελα. Άλλωστε αυτό που γίνεται κατανοητό δεν υπάρχει πια. Κάπου εδώ στο πουθενά σου χωρίς να μου τάζεις στιγμές με πελώρια κάστρα και νεράιδες.Χωρίς να μου στερήσεις χ...
Κάτι μεσημέρια, πίσω από την κουρτίνα..

Κάτι μεσημέρια, πίσω από την κουρτίνα..

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Κάτι μεσημέρια, πίσω από κουρτίνες μελαγχολικών πολυκατοικιών.Παράθυρα υγρά από την υγρασία των καιρών με δυσκολία σε αφήνουν να κοιτάξεις τον απέναντι τοίχο.Άλλαξε ο καιρός χρόνια τώρα και με επιμονή τη λογική τρομάζει.Οι μουσικές ...