Loading posts...
Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε το “Σε αγαπώ….” να το γράφουμε με ανεξίτηλο στυλό.

Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε το “Σε αγαπώ….” να το γράφουμε με ανεξίτηλο στυλό.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Από την Α’ δημοτικού, από τότε αγάπησα το μολύβι και τη σβήστρα. Από τότε που δασκάλα και γονείς πάλευαν να μου μάθουν να γράφω τα γράμματα της αλφαβήτα σε τετράδιο γεμάτο από δύο παράλληλες γραμμές. Μια θάλασσα το κάθε φύλλο, γεμάτη ...
Φάροι πολλοί με πρόδωσαν.

Φάροι πολλοί με πρόδωσαν.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Βαρίδι στο αμπάρι,φορτίο από ξηρό θυμάρι,δυόσμο και βασιλικό.Απεγνωσμένα γυρεύω,καινούρια να βρω πανιά.Τα σκισμένα να αλλάξω,από τον ανελέητα που λυσσομανά βοριά. Θάλασσα θυμωμένη.Πυξίδα που γυρίζει ζαλισμένη.Άγκυρα από τους ώμους κομ...
Μια ιστορία που κάτι, μπορεί να (σου) θυμίσει..

Μια ιστορία που κάτι, μπορεί να (σου) θυμίσει..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι, σήμερα θα σας διηγηθώ την ιστορία ενός ζευγαριού, πολύ γνωστού στο πανελλήνιο.Ενός ζευγαριού, άδικα παρεξηγημένου.Έχουμε επικαλεστεί ουκ ολίγες φορές και τους δύο.Τον άντρα με το επώνυμο του και τη γυνα...
Όταν αλλάξουν γυαλιά, τα μάτια της καρδιάς, ξεκινάει η ζωή να μετρά από την αρχή!

Όταν αλλάξουν γυαλιά, τα μάτια της καρδιάς, ξεκινάει η ζωή να μετρά από την αρχή!

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος  Γεννήθηκα τυφλός.Για να ακριβολογώ σχεδόν τυφλός. Έβλεπα δεν έβλεπα τη μύτη μου! Από εκεί και πέρα, θολούρα. Στην προσπάθεια μου να μη γίνει εμφανές, αναγκαζόμουν είτε να απέχω από επαφές με τον κόσμο, είτε να προσποιούμαι πως βλέπω,...
Άνοιξε στον έρωτα, της καρδιάς την πόρτα.

Άνοιξε στον έρωτα, της καρδιάς την πόρτα.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Με αγωνία τα μάτια,ψάχνουν τα άδεια δωμάτια.Δαγκώνει τα χείλη.Ανοιχτή μπροστά,της εξόδου η πύλη. Στα δάκρια, πνίγει το θυμό.Στραγγίζει του χωρισμού την πίκρα.Γουλιά, γουλιά, πίνει το χυμό.Μια ζωή, ίδια ευωδιαστό γιασεμί,μαράθηκε σε μι...
Η ευτυχία θα έρθει, όταν απαρνηθείς τη συνήθεια της μοναξιάς.

Η ευτυχία θα έρθει, όταν απαρνηθείς τη συνήθεια της μοναξιάς.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Χρόνια κοιμάμαι με την ίδια γυναίκα στο πλάι μου.Στον ξύπνιο μου, τριγυρίζει μέσα στο σπίτι. Όπου εγώ, να κι αυτή μπροστά μου. Τη βλέπω παντού.Κρεμασμένη στους τοίχους σαν ρούχο παλιακό, που όσο κι αν το φόρεσα, το ντύνομαι ξανά και ξ...
Έως ότου, ψυχή άψυχη και γω χαθώ.

Έως ότου, ψυχή άψυχη και γω χαθώ.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σε τρώω και χορταίνω.Κουτά αναρωτιέμαι κι απορώ,πώς μπορείς και ορθό στήνεις ένα κορμί,από καιρό για αληθινή αγάπη πολύ πεινασμένο.Φοβάμαι πιάτο μου χορταστικό, μη σ’ αντικρίσω αδειανό,κι από τα αποφάγια αχόρταγων ψυχών,ζω κουφάρι ζων...
Ξημέρωσα στην αγκαλιά σου.

Ξημέρωσα στην αγκαλιά σου.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ξημέρωσα στην αγκαλιά σου.Ο ουρανός ακόμη κλαίει.Έχει τον τρόπο του να λέει,ό,τι λεν τα δάκρια μου,στο μέρος της καρδιάς σου. Θα φύγω μακριά σουμε ένα καράβι να πλέει,σε θάλασσα που λέει,ό,τι λεν οι πεινασμένοι πόθοι,στην άκρια της μα...
Με το… λίγο σου να ζεις, θα καταδικαστείς

Με το… λίγο σου να ζεις, θα καταδικαστείς

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Παράξενο παιδί της κυρα Λιγοστής.Αποταμίευα πάντα από το τίποτα το λίγο, Από το λίγο, το λιγότερο. Έβρισκα πάντα προτιμότερο, το μαχαίρι στο κόκαλο να μπήγω,του εαυτού μου και του κόσμου, μόνος δικαστής. Κάποτε, κάπου, κάποιος μου’ πε...
Μια αγάπη που περιμένει..

Μια αγάπη που περιμένει..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σκοτεινά τα μάτια σηκώνω, τη νύχτα αυτή στον ουρανό.Το περίλαμπρο φεγγάρι να με σπλαχνιστεί παρακαλώ,το δρόμο να μου δείξει για το σπίτι το πατρικό.Πολλά τα κάλλη του φιλόξενου  νησιού και οι άνθρωποι του, καλοσυνάτοι.Με αγκάλιασαν σα...