Loading posts...
Πώς έγινε..

Πώς έγινε..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πώς έγινεόλα σου τα σ' αγαπώ,να χάνονται σε ένα, δεν θέλω πια να σε δω. Πώς έγινεόλα τα γλυκά σου φιλιά,να ναι κακοφορμισμένη πληγή παλιά. Πώς έγινεόλα μας τα όνειρα, που χτίστηκαν με κόποκαράβια σάπια, που ναυαγούν σε λασπωμένο κόλπο...
Ψεύτη ντουνιά..

Ψεύτη ντουνιά..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ντύθηκαν πρόβατα οι λύκοικαι μπήκαν στο κοπάδι.Μας έτρωγαν μπουκιά, μπουκιά πρωί και βράδυ .Γινήκαμε από φόβο στη ψυχή αγροίκοι,σαν ντύθηκαν πρόβατα οι λύκοι. Ντύθηκαν λύκοι τα πρόβατακαι φάγαν τον τσομπάνη.Φοβήθηκαν κι οι σκύλοι κι α...
Τον έναν και μοναδικό Κανένα.

Τον έναν και μοναδικό Κανένα.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Στέγνωσαν πια τα μάτια.Θέλει να κλάψει, μα δε μπορεί.Έσπασε∙ έγινε κομμάτια.Με θόρυβο έπεσαν, θάφτηκαν στο χώμα.Της απομένει να ζηλεύει την ασταμάτητη βροχή. Του έρωτα τα σκοτεινά σκαλοπάτια,Τα κατέβηκε ξανά και ξανά σιωπηλά ένα-ένα.Α...
Χείλη στον κόσμο όλο, δεν θα βρεις ίδια..

Χείλη στον κόσμο όλο, δεν θα βρεις ίδια..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Περνά μα δεν γυρνά,ματιά γλυκιά για να μου ρίξει.Τα μάτια χαμηλά κρατά.Κλειστό μπουμπούκι, δε λέει ν’ ανοίξει. Τ’ άστρα, στέκα στα μαλλιά φορεί.Τοξωτά τα δυο της μαύρα φρύδια.Τα μάτια, θάλασσα κι ουρανός μαζί.Χείλη στον κόσμο όλο, δεν...
Σε έναν ωκεανό, έρωτα..

Σε έναν ωκεανό, έρωτα..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Έρχονται και φεύγουν πλοία στα λιμάνια.Εσύ δεμένος στη στεριά,αναπολείς νησιά του Αιγαίουπνιγμένα στα γεράνια. Κοχύλι αδειανό ανάμεσα σε φύκια ξερά,σκέφτεσαι μπλε παντζούρια σε σπίτια λευκά,τρούλους γαλάζιους λευκών εκκλησιών σε κορφέ...
Τρένο η ζωή..

Τρένο η ζωή..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Τρένο η ζωήκαι ταξιδεύεις μόνος.Δίπλα σου κενήη θέση. Άδεια. Ανάρια- ανάρια,στο δικό σου βαγόνικάθονται, στιγμών κουφάρια. Αίνιγμα ζωής,οι σαν σύννεφα περαστικές,όμορφες στιγμές.Κανένας δε ζει, μονάχα με αυτές. Θα ρθουν άλλες,που βαθι...
Η μόνιμα αλύτρωτη ψυχή

Η μόνιμα αλύτρωτη ψυχή

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πίστευα, αλύτρωτος θα μείνω.Το έσκασα, μα στο δρόμο,ψίχουλα παλαιών στιγμών αφήνω,μη τυχόν και χαθώ.Με μια ψευδαίσθηση ελευθερίας,μπροστά βαδίζωκαι όλο μοχθώστιγμές νέες να χτίζω.Οι τσέπες μου πάντα γεμάτες στιγμοψίχουλα.Δεν ξέρεις, η...
Θύμα του παντοτινό..

Θύμα του παντοτινό..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ο έρωτας, τη σκοτεινιά του σε παραμύθι κρύβει.Με το να χέρι τη φωτιά πιάνει.Με το άλλο το μέλι και τα καμένα νίβει.Με χειραψία εγκάρδια αφού σε κάψει,με χειραψία εγκάρδια, μέλι σου απλώνει να σε γειάνει. Σαν έρχεται, σου τάζει τον ουρ...
Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε το “Σε αγαπώ….” να το γράφουμε με ανεξίτηλο στυλό.

Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε το “Σε αγαπώ….” να το γράφουμε με ανεξίτηλο στυλό.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Από την Α’ δημοτικού, από τότε αγάπησα το μολύβι και τη σβήστρα. Από τότε που δασκάλα και γονείς πάλευαν να μου μάθουν να γράφω τα γράμματα της αλφαβήτα σε τετράδιο γεμάτο από δύο παράλληλες γραμμές. Μια θάλασσα το κάθε φύλλο, γεμάτη ...
Φάροι πολλοί με πρόδωσαν.

Φάροι πολλοί με πρόδωσαν.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Βαρίδι στο αμπάρι,φορτίο από ξηρό θυμάρι,δυόσμο και βασιλικό.Απεγνωσμένα γυρεύω,καινούρια να βρω πανιά.Τα σκισμένα να αλλάξω,από τον ανελέητα που λυσσομανά βοριά. Θάλασσα θυμωμένη.Πυξίδα που γυρίζει ζαλισμένη.Άγκυρα από τους ώμους κομ...