Loading posts...
Αγάπα ρε! Μόνο γι’αυτό αξίζει ο κόσμος!

Αγάπα ρε! Μόνο γι’αυτό αξίζει ο κόσμος!

Γράφει η Γεώρα Άσε τον κόσμο να σου δείξει πως εκεί έξω υπάρχουν ακόμα πρίγκιπες και πριγκίπισσες που αξίζουν ακόμα τον κόπο. Πάρε αυτή την φράση και από μέσα της ξεκίνα και αγάπα! Αγάπα εσένα πρώτα και ύστερα αφού σε αγαπήσεις μη φοβηθείς που θα φανείς ανοιχ...
Η μνήμη έγραψε, πως εσύ κι εγώ, δεν τα καταφέραμε!

Η μνήμη έγραψε, πως εσύ κι εγώ, δεν τα καταφέραμε!

Γράφει η Γεώρα Όλοι μας είμαστε πιόνια της μνήμης. Ηθελημένα θύματα του μυαλού μας. Δεν ξέρω πως, αλλά συνήθως κυριαρχούν οι λίγο πιο άσχημες μνήμες. Οι ρημάδες παίζουν σε επανάληψη ακόμα και ξεθωριασμένες. Ακόμα και θολές, αποσπασματικά με πείσμα θα δηλώσουν...
Αν ήξερα πως ήταν το τελευταίο μας φιλί..

Αν ήξερα πως ήταν το τελευταίο μας φιλί..

Γράφει η Γεώρα Ξέρεις, αν ήξερα πως εκείνη η στιγμή θα ήταν η τελευταία μας, θα σου έλεγα πόσο πολύ σε θέλω, πως με πειράζει που δεν μπορείς αλλά σέβομαι την ειλικρίνειά σου γιατί εγώ στην ζήτησα κι ας μην πάλεψες με τον φοβισμένο ή καλύτερα βολεμένο εαυτό σο...
Πονάει που μείναμε δυο παράλληλες ευθείες, που δεν συναντήθηκαν πουθενά.

Πονάει που μείναμε δυο παράλληλες ευθείες, που δεν συναντήθηκαν πουθενά.

Γράφει η Γεώρα Αν με ρωτάς, ναι πονάει που δεν συγχρονιστήκαμε. Πονάει που μείναμε παράλληλες γραμμές. Ίσως αυτό με πονάει πιο πολύ ακόμα, που παρ’ όλο που ήμασταν παράλληλες γραμμές και ξέραμε πως ποτέ όσο και αν τις επιμηκύναμε δεν θα βρεθεί κοινό σημείο, ε...
Πριν χαθούμε, φρόντισε να θυμάσαι το χαρακτήρα μου..

Πριν χαθούμε, φρόντισε να θυμάσαι το χαρακτήρα μου..

Γράφει η Γεώρα Σε αγκάλιασα! Απόρησες. Διστακτικά πέρασες τα χέρια σου γύρω μου. Έκλεισα τα μάτια μου και κύλισαν όλα τα δάκρυα με κάθε πόνο που είχα. Με έπιασες απαλά από τους ώμους και έφερες το πρόσωπό σου σε απόσταση αναπνοής από το δικό μου.«Γιατί ;» είπ...
Εκείνο το φιλί, που δεν διέγραψα.. αυτό ήσουν!

Εκείνο το φιλί, που δεν διέγραψα.. αυτό ήσουν!

Γράφει η Γεώρα Μη νομίζεις, όσο τα χρόνια ξεθωριάζουν η μνήμη στερείται αναζωπυρωμένα χρώματα.Όσο τα χρόνια περνάνε τα συναισθήματα αλλάζουν. Πλατωνικά πλέον σε έχω κοντά μου και παλεύω να με πείσω πως θέλω να σε διαγράψω. Εξάλλου λένε όποιος θέλει να ξεχάσει...
Ήταν κι εκείνα τα «δεν πειράζει», που πείραξαν πολύ!

Ήταν κι εκείνα τα «δεν πειράζει», που πείραξαν πολύ!

Γράφει η Γεώρα Είναι και εκείνα τα «δεν πειράζει» που πειράζουν πιο πολύ απ’όλα. Είναι εκείνα που είπαμε, αλλά τελικά μας σακάτεψαν. Είναι εκείνα που υποθέσαμε πως θα περνούσαν και δεν θα μας άγγιζαν, μα έλα που δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Πειράζει ρε γαμώτο...
Φρόντισε, στο τέλος της μέρας, να μην μετανιώσεις για όσα θέλησες και δεν τόλμησες!

Φρόντισε, στο τέλος της μέρας, να μην μετανιώσεις για όσα θέλησες και δεν τόλμησες!

Γράφει η Γεώρα Μια μέρα θα μετανιώσεις. Για εκείνο το «Γεια» που δεν τόλμησες να πεις. Για εκείνη την «Καλημέρα» που τσιγκουνεύτηκες. Που κράτησες το θυμό παραπάνω απ’ όσο έπρεπε και σου στέρησες στιγμές συγχώρεσης, γαλήνης και ευτυχίας. Θα μετανιώσεις που δε...
Στο καινούριο κεφάλαιο που γράφεται, ό,τι αγαπάς, ό,τι ποθείς κι ό,τι ζητήσεις, ρίσκαρε να το ζήσεις!

Στο καινούριο κεφάλαιο που γράφεται, ό,τι αγαπάς, ό,τι ποθείς κι ό,τι ζητήσεις, ρίσκαρε να το ζήσεις!

Γράφει η Γεώρα Και ό,τι κεφάλαιο έχεις αφήσει ανοιχτό. Κλείστο! Και ό,τι σε πόνεσε, άφησέ το πίσω. Και ό,τι σε παίδεψε, μην το αφήσεις να σε νικήσει!Ό,τι λάτρεψες- ακόμα και αν πλέον δεν τον έχεις στα χέρια σου- μην το μισήσεις, γράψε στο τέλος του βιβλίου σο...
Αν είχαμε τολμήσει, ίσως καταφέρναμε να είμαστε μαζί!

Αν είχαμε τολμήσει, ίσως καταφέρναμε να είμαστε μαζί!

Γράφει η Γεώρα Κι αν τα πράγματα είχαν διαφορετική κατάληξη; Αν εγώ και εσύ καταφέρναμε να ήμασταν μαζί; Αν ρίχναμε κάθε τοίχος που μας χωρίζει; Αν αντιμετωπίζαμε κάθε εμπόδιο; Αν μπορούσαμε να αγγίξουμε τον φόβο μας; Αν καταφέρναμε να τον κοιτάξουμε κατάματα...