Loading posts...
Νόμιζα πως είχα ξεφορτωθεί, ό,τι σε θύμιζε!

Νόμιζα πως είχα ξεφορτωθεί, ό,τι σε θύμιζε!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Θα ορκιζόμουν πως τίποτα δεν είχα αφήσει. Θα ορκιζόμουν πως είχα καταστρέψει κάθε τι που μας ένωνε, κάθε τι που μοιραστήκαμε. Ήμουν σίγουρη πως είχα καταφέρει να ξεφορτωθώ κάθε τι που σε θύμιζε. Προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις...
Ο έρωτας είναι ή ταν ή επί τας κι εσύ γεννήθηκες λιποτάκτης!

Ο έρωτας είναι ή ταν ή επί τας κι εσύ γεννήθηκες λιποτάκτης!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Να φύγεις. Μια ζωή αυτό δεν έκανες; Μια ζωή στα δύσκολα, πετούσες τα όπλα και έτρεχες να ξεφύγεις. Να φύγεις. Τι άλλο θα μπορούσα να περιμένω από σένα; Πάντα λάκιζες στην πρώτη δυσκολία. Πάντα το έβαζες στα πόδια. Να φύγεις. Τις μ...
Μην παίζεις με ψυχές, γιατί στο τέλος του παιχνιδιού, μπορεί να χάσεις εσύ!

Μην παίζεις με ψυχές, γιατί στο τέλος του παιχνιδιού, μπορεί να χάσεις εσύ!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ξέρεις, οι ψυχές δεν είναι παιχνιδάκια, με τα οποία μπορείς να παίζεις κι όποτε σου καπνίσει να τα πετάς. Οι άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα, να τα χρησιμοποιείς, μέχρι να εκπληρώσεις το σκοπό σου ή να γεμίσεις τον άδειο χρόνο σου ...
Λόγο στο λόγο, δεν έμεινε τίποτα να πούμε..

Λόγο στο λόγο, δεν έμεινε τίποτα να πούμε..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Λένε πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Λένε πως ο χρόνος, επουλώνει πληγές, ξεθωριάζει μνήμες και απαλύνει ακόμη και τους πιο δυνατούς πόνους. Όλα περνούν, εύκολα ή δύσκολα. Και μετά; Τι μένει μετά;Κι αν καταλαγιάζει ο πόνος...
Δοκίμασες ποτέ να ξεκινήσεις μια σχέση, χωρίς τις πληγές της προηγούμενης;

Δοκίμασες ποτέ να ξεκινήσεις μια σχέση, χωρίς τις πληγές της προηγούμενης;

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Όλες είναι ίδιες λες. Υπολογίστριες, ψυχρές, συμφεροντολόγες. Χωρίς καρδιά, χωρίς αισθήματα, χωρίς ευαισθησίες. Όλες ίδιες, ψεύτρες, άπονες, δολοπλόκες. Όλες γκρινιάρες, πονηρές, εγωίστριες... Ίσως δεν είχες τις καλύτερες εμπειρίε...
Τι ελπίδα να έχω στο αύριο, αφού με πρόδωσες κι εσύ;

Τι ελπίδα να έχω στο αύριο, αφού με πρόδωσες κι εσύ;

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν είχα μάθει ν' ανοίγομαι εύκολα. Πάντα ήθελα το χρόνο μου με τους ανθρώπους, χρόνο να τους γνωρίσω, να τους καταλάβω, να τους αισθανθώ. Πάντα μου έπαιρνε καιρό ν' ανοίξω την ψυχή μου, να εμπιστευτώ. Πάντα αργά κι επιφυλακτ...
Δοκίμασε να μ’ αγαπήσεις, χωρίς να με βάλεις σε καλούπι

Δοκίμασε να μ’ αγαπήσεις, χωρίς να με βάλεις σε καλούπι

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ξέρεις, δεν βγαίνουν από καλούπια οι άνθρωποι. Δεν μοιάζουν επειδή ανήκουν στο ίδιο φύλο, επειδή έχουν την ίδια καταγωγή, επειδή πιστεύουν στον ίδιο Θεό. Τους υποτιμάς αν νιώθεις πως μπορείς να τους διαχωρίσεις ανάλογα με τα χαρακ...
Είναι και κάτι “μαζί”, που κάνουν αυτόν τον κόσμο να αξίζει!

Είναι και κάτι “μαζί”, που κάνουν αυτόν τον κόσμο να αξίζει!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Όποιος σε γνωρίζει καλά, μπορεί και να σε πληγώσει λένε. Όποιος μάθει την αχίλλειο πτέρνα σου, κρατάει στα χέρια του ένα όπλο που μπορεί ανά πάσα στιγμή να στρέψει εναντίον σου. Όποιος καταφέρει να σε κάνει να αφεθείς, σε κάνει ισό...
Στο τέλος μας, η σιωπή είπε την τελευταία κουβέντα!

Στο τέλος μας, η σιωπή είπε την τελευταία κουβέντα!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Κι ήρθαν οι πρώτες διαφωνίες για να ταρακουνήσουν το οικοδόμημα της σχέσης μας. Ήρθαν φωνές, καβγάδες, λόγια βαριά, ασυγχώρητα σχεδόν. Ήρθαν όλα αυτά να ξυπνήσουν αυτά που αφήσαμε για καιρό να κοιμούνται. Ήρθαν να προσπαθήσουν να ...
Μείνε απόψε, και κάθε απόψε..

Μείνε απόψε, και κάθε απόψε..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Νύχτωσε. Ερήμωσαν οι δρόμοι κι εγώ ξαπλωμένη στο μισοσκόταδο, σε κοιτάζω να ντύνεσαι. Στρέφεις το βλέμμα σου στο δικό μου και μου χαμογελάς, καθώς πιάνεις το κινητό σου απ' το κομοδίνο. Το βάζεις στην τσέπη, σκύβεις και με φιλάς τρ...