Loading posts...
Ένας κακομαθημένος παρτάκιας είσαι, και τίποτε άλλο!

Ένας κακομαθημένος παρτάκιας είσαι, και τίποτε άλλο!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και τώρα τι έγινε, θυμήθηκες ξαφνικά πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου και πως πρέπει να σε καταλάβουν; Πως υπάρχουν προβλήματα; Πως όταν όλα πάνε καλά στη ζωή σου κάποιοι αγκομαχούν για να είναι καλά, για να γίνουν καλά, για να ζήσ...
Χωρίς λογική, μόνο με έρωτα και πόθο που δεν περνά.

Χωρίς λογική, μόνο με έρωτα και πόθο που δεν περνά.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Δεν χωράει λογικό αγάπη μου σε όλο αυτό που ζούμε, δεν χωράει τίποτα άλλο πλην της αγκαλιάς, του έρωτα, του πόθου και πάνω απ’ όλα της ανάγκης, της ανάγκης για το μαζί, για τα κορμιά που τρέμουν σαν το ένα νιώθει το άλλο στο ακο...
Είναι που λείπεις εσύ, και το σπίτι μοιάζει σκοτεινό.

Είναι που λείπεις εσύ, και το σπίτι μοιάζει σκοτεινό.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Αυτό το σπίτι έγινε εφιάλτης, άδειο χωρίς φωνές, χωρίς γέλια, χωρίς αγκαλιές, χωρίς εσένα, χωρίς τίποτα που να θυμίζει ζωή. Αυτό το σπίτι που άλλοτε θύμιζε λούνα παρκ έμεινε μόνο με τους τοίχους να μην παίρνουν χαρά μα να σαπίζο...
Θυμάμαι, κι αυτό δεν μπορεί τίποτα να το αλλάξει.

Θυμάμαι, κι αυτό δεν μπορεί τίποτα να το αλλάξει.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Θυμάμαι όλα όσα είχες πει, θυμάμαι τις υποσχέσεις, τα βράδια, τα καυτά φιλιά που δρόσιζαν τα χείλι μου μα έκαιγαν το κορμί μου. Θυμάμαι, τα θυμάμαι όλα δίχως να μπορώ να ξεχάσω, δίχως να θέλω να ξεχάσω, εκεί κολλημένη σε ένα παρε...
Εσένα δώσε μου πολύ..

Εσένα δώσε μου πολύ..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Εσένα δώσε μου πολύ, πιο πολύ από ότι σημαίνει η λέξη πολύ, ολοκληρωτικά. Εσένα δώσε μου και εγώ θα πετάξω στα ουράνια σαν την πιο ευτυχισμένη γυναίκα στον κόσμο ετούτο. Εσένα δώσε μου, την ψυχή σου, το κορμί σου, εκεί να στέκομ...
Σαν έρωτας από ταινία. Σαν ψέμα. Ψέμα αγάπη μου..

Σαν έρωτας από ταινία. Σαν ψέμα. Ψέμα αγάπη μου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εκείνο τον κινηματογραφικό έρωτα μου θύμισες σαν σε πρωτοείδα. Με κοίταξες αποσβολωμένος, το βλέμμα σου έμεινε πάνω μου για μια αιωνιότητα, σαν να μην ήθελες να πάρεις τα μάτια σου γιατί θα εξαφανιστώ και έτσι με κρατούσες εκεί, ...
Πάντα μένει μια λέξη, που δεν προλαβαίνω να σου πω..

Πάντα μένει μια λέξη, που δεν προλαβαίνω να σου πω..

Γράφει η Γρηγοροπούλου Στέλλα Σαν σίφουνας εξαφανίστηκες πάλι, σαν φύλο που σε πήρε ο αέρας και σε πέταξε πάνω σε εκείνο το τζάμι και εγώ εκεί να σε κοιτάζω αποσβολωμένη και παγωμένη για μια ακόμη φορά. Πάντα έχεις τον δικό σου τρόπο να εξαφανίζεσαι σαν κάτι ...
Ένα βράδυ από εκείνα τα δικά μας σου ζητάω.

Ένα βράδυ από εκείνα τα δικά μας σου ζητάω.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ένα βράδυ από εκείνα τα δικά μας, ένα βράδυ ξαπλωμένοι και αγκαλιασμένοι σε εκείνο τον τριθέσιο καναπέ που κολλούσε στον τοίχο. Απλά σε κοιτούσα και προσπαθούσα να σε κάνω να μου τα δώσεις όλα σου, να μου δώσεις ότι και ο καναπές...
Αξίζεις να ζήσεις για εσένα, και τα όνειρά σου!

Αξίζεις να ζήσεις για εσένα, και τα όνειρά σου!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Λάθη, πάθη, που μας φτιάχνουν μια ζωή που δεν θέλουμε ουσιαστικά, που δεν βγάζει πουθενά παρά μόνο στα ίδια και στα ίδια, σε εκείνα που μας καταδιώκουν για μια ζωή, μια ζωή που δεν έχει άλλη, μια είναι μα σαν γεννιόμαστε δεν το γ...
Κοιμήσου μάτια μου, σε προσέχω εγώ!

Κοιμήσου μάτια μου, σε προσέχω εγώ!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Κοιμήσου και εγώ θα μείνω άγρυπνη να σε προσέχω μην κοιμηθώ και φύγεις σαν μέσα σε όνειρο. Κοιμήσου και μη σε νοιάζει τίποτα πια γιατί είμαι εγώ εδώ να προσέχω τους δαίμονες που σε τριγυρίζουν. Κοιμήσου να σε θωρώ και να αγαλλιά...