Loading posts...
Μην πέφτεις από τα σύννεφα, όταν πέφτουν οι μάσκες

Μην πέφτεις από τα σύννεφα, όταν πέφτουν οι μάσκες

Γράφει η Ρένα Γέρου. Κι έρχεται η ώρα, που οι μάσκες πέφτουν. Κι αυτό για το οποίο μετανιώνεις περισσότερο, δεν είναι που "δεν του το είχες" αυτού του ανθρώπου να φερθεί τόσο σκάρτα. Ούτε που δεν μπόρεσες να διακρίνεις πόσο φίδι ήταν. Ούτε καν σε πληγώνει ...
Ευχή και κατάρα σου δίνω να την αγαπήσεις όσο εγώ εσένα.

Ευχή και κατάρα σου δίνω να την αγαπήσεις όσο εγώ εσένα.

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Εκείνη. Τόσο όμορφη, τόσο εντυπωσιακή, τόσο δικιά σου. Την είχα πάντα στο μυαλό μου. Έτεινα να την αντιπαθώ πριν καν τη γνωρίσω. Τη φοβόμουν. «Να πας σ' αυτή» σου έλεγα με νάζι για να δικαιολογήσω τον τίτλο της ζηλιάρας που μου φόρε...
Το θέμα, είναι πάντα ο έρωτας

Το θέμα, είναι πάντα ο έρωτας

Γράφει η Ρένα Γέρου. Κι αν αναρωτιέσαι ακριβώς τι σημαίνει, πρέπει κι οφείλεις να μπορείς να ξεχωρίσεις. Δεν είναι κάτι μεμονωμένο. Δεν σημαίνει πως εμπεριέχει ιδιοκτησία. Μα ας το διευκρινίσουμε. Οι μάζες βιώνουν την "καύλα". Είναι ζωώδες, καθαρά σωματικ...
Τώρα ξέρεις που κατοικεί η ζωή σου

Τώρα ξέρεις που κατοικεί η ζωή σου

Γράφει η Ελένη Αράπη. Βρυχηθμοί, κορναρίσματα, εξατμίσεις, καυσαέρια, ασφυξία. Τρέχει γρήγορα να προλάβει, στάσιμη έξω απ'το Καραϊσκάκη. Δέκα λεπτά ακόμα, το ρολόι να τρέχει σαν φερράρι και αυτή να στέκει στάσιμη να μετρά τα δευτερόλεπτα. Πάλι θα αργήσει, ...
Η ζωή μετριέται δυναμικά, απόλυτα και ακαριαία

Η ζωή μετριέται δυναμικά, απόλυτα και ακαριαία

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον). Στην κορυφογραμμή του πόνου την νύχτα οι συσσωρευμένες θλίψεις αντανακλούν στον ουρανό. Τίποτα δεν μαρτυρά τον όγκο της μοναξιάς που επιπλέει στη σκοτεινή θάλασσα της σιωπής. Αν είσαι σ'εγρήγορση κι αφουγκραστείς τ'αστέρια ...
Κι αν με κοιτάς μα δεν με βλέπεις, δεν μπορούμε το “μαζί”

Κι αν με κοιτάς μα δεν με βλέπεις, δεν μπορούμε το “μαζί”

Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη Δεν είσαι εσύ αυτός που ψάχνω εσύ είσαι μια εμπειρία από τα "ίδια",  τα "βατά", τα "συνηθισμένα"… δεν ψάχνεσαι δεν αναρωτιέσαι τι άλλο υπάρχει κλείδωσες τη φαντασία σου στα υπόγεια του μυαλού σου και παρασύρθηκες στη συμβατική ...
Έλα να με βρεις και να μου πεις πως με θέλεις. Μην αργείς.

Έλα να με βρεις και να μου πεις πως με θέλεις. Μην αργείς.

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Έλα να ερωτευτούμε! Ναι, αυτό εννοώ… εγώ και εσύ! Γιατί να είμαστε δύο μονάδες και να μην γίνουμε μία διπλή; Έλα να ζωγραφίσουμε τον κόσμο, μωρό μου! Γιατί να μείνουμε στο σκοτάδι όταν υπάρχουν άπειρα χρώματα γύρω μας; Έλα ...
Κάποιες αγάπες, γιατρεύουν όλες τις ανοιχτές πληγές

Κάποιες αγάπες, γιατρεύουν όλες τις ανοιχτές πληγές

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Η λινή κουρτίνα στ'ανοιχτό παράθυρο λικνίστηκε αιθέρια από τ'ορμητικό αεράκι του δειλινού. Τέτοια ώρα, καθημερινά, όταν ο ήλιος έσκυβε να φιλήσει την θάλασσα, ο αέρας δυνάμωνε, μαρτυρώντας την αιώνια ένωσή τους. Το μισοσβησμέ...
Μην θυσιάζεις τον πατέρα για να γίνεις προπονητής

Μην θυσιάζεις τον πατέρα για να γίνεις προπονητής

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Κλασσική φιγούρα των γηπέδων. Φωνακλάς, με το πρόσωπο αναψοκοκκινισμένο, οι φλέβες πετάνε, τα χέρια σκίζουν τον αέρα δίνοντας οδηγίες προς πάσα κατεύθυνση. Γνωρίζει τους κανόνες του παιχνιδιού καλύτερα από προπονητές και διαιτ...
Να τις σέβεσαι τις λέξεις που δεν είναι έτοιμες να ειπωθούν

Να τις σέβεσαι τις λέξεις που δεν είναι έτοιμες να ειπωθούν

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Όταν δε σου βγαίνουν οι λέξεις Μην τις κακιώνεις Κάτι θα ξέρουν παραπάνω Να σιωπάς Ίσως να θέλουν κάτι να σου πουν Όπως ότι τις εξάντλησες Ότι έπεφταν πάνω σε συνεχόμενα τείχη και κάπου κουράστηκαν Ότι σου θύμωσαν Γι...