Loading posts...
Δεν θέλω να είμαι ο κόσμος σου.. να με καταλαβαίνεις και να σε καταλαβαίνω θέλω!

Δεν θέλω να είμαι ο κόσμος σου.. να με καταλαβαίνεις και να σε καταλαβαίνω θέλω!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Είμαι λες, ο κόσμος σου όλος.Όχι! Δε θέλω εγώ ούτε κατά διάνοια να είμαι ο κόσμος σου.Θέλω να κατανοώ εγώ τον δικό σου τον κόσμο, τον μοναδικό σου πλανήτη κι εσύ τον δικό μου τον μονάκριβο.Θα μπαίνω εγώ πού και πού στη ζωή σου,  θα επι...
Να τρέχεις και να φεύγεις, από τους ανθρώπους που εγκλωβίζουν την ψυχή σου!

Να τρέχεις και να φεύγεις, από τους ανθρώπους που εγκλωβίζουν την ψυχή σου!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Αύγουστος, ζέστη. Ένας μεγάλος ήλιος στην Εθνική οδό Ηρακλείου - Χανίων. Τρία τσιγάρα δρόμος, ίσως και τέσσερα, άντε και πέντε!  Μια ευθεία γκρι, μ'ασπρές γραμμές. Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται.. Αυτοκίνητα μεγάλα και μικρά. Λεωφορεία, φο...
Ο έρωτας αγγίζει μόνο εκείνους που μπορούν να τον αντέξουν!

Ο έρωτας αγγίζει μόνο εκείνους που μπορούν να τον αντέξουν!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Ό έρωτας έχει τις παραξενιές του κι αυτός. Μια σε γιατρεύει, δέκα σε σκοτώνει. Μονάχα μια φορά θα τον νιώσεις, μα φτάνει να σου γεμίσει την ψυχή εκείνος ο αληθινός. Βέβαια θα χρειαστεί κάμποσες φορές να τον μισήσεις, γιατί αυτός χτυπά ...
Αξίζει η ζωή μας, να είναι ένας Σεπτέμβρης..

Αξίζει η ζωή μας, να είναι ένας Σεπτέμβρης..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Αρχίζουν σιγά σιγά τα “back to school”. Διαφημίσεις με σάκες σχολικές, παγουρίνα, σχολικά κι άλλα τρελά. Μ’ έναν ενθουσιασμό μόνο, αυτόν τον διαφημιστών, που πολύ χαρούμενοι είναι που ανοίγουν τα σχολεία. Και θυμάμαι πολύ καλά, αν και ...
Αγαπητέ “σκάρτε”, δεν θα μου λείψεις κάθόλου..

Αγαπητέ “σκάρτε”, δεν θα μου λείψεις κάθόλου..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Αγαπητέ θεατή, Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ. Δεν μπορείς ν’ ανέβεις στη σκηνή. Η ποινή σου είναι ισόβια κάθειρξη. Θα μας χωρίζουν πάντα κάτι επίπεδα που εσύ δεν μπορείς ν’ ανέβεις. Είσαι καταδικασμένος. Είσαι μια κωμωδία που παίζεται κάπως αν...
Στην αποτυχία, να κλείνεις το μάτι και να προχωράς!

Στην αποτυχία, να κλείνεις το μάτι και να προχωράς!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Είχε τα γενέθλιά της. Δεν τα γιόρτασε. Ίσως αργότερα. Ίσως η είσοδος στο πανεπιστήμιο να ήταν το γενέθλιο δώρο της. Μα ήταν τα γενέθλιά της κι εκείνη ήταν μόνο δεκαεπτά. Ήθελε να βγει να ξεσκάσει, να πάρει λίγο αέρα, να μείνει έξω μέχρ...
Τι απέγινε εκείνο το «θες να γίνουμε φίλοι;» των παιδικών μας χρόνων;

Τι απέγινε εκείνο το «θες να γίνουμε φίλοι;» των παιδικών μας χρόνων;

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Καλοκαίρι. Παιδιά παίζουν στο πάρκο, στους δρόμους της γειτονιάς, στη θάλασσα. Παίρνουν πρωτοβουλία. «Θες να γίνουμε φίλοι;» ρωτάει το ένα το άλλο μ’ ένα αφελές αλλά βαθύ και ουσιαστικό χαμόγελο. Έτσι απλά, ψάχνουν ένα φίλο να περάσει ...
Κράτα και κάτι χωρίς να το ποστάρεις..

Κράτα και κάτι χωρίς να το ποστάρεις..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Φήμες λένε, πως υπάρχουν ζευγάρια αγαπημένα και πολύ ευτυχισμένα, χωρίς να χρειάζεται να το δείχνουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν. Φήμες ακόμη λένε, πως κανείς δεν χώρισε, επειδή δεν πόσταρε αγαπησιάρικη φωτογραφία στο Facebook ή στο I...
Δυσκολεύονται οι άνθρωποι να αγαπήσουν, γιαγιά

Δυσκολεύονται οι άνθρωποι να αγαπήσουν, γιαγιά

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Της άρεσαν πάντα τα παλιά βιβλία. Αυτά με τα κιτρινισμένα φύλλα και την ευωδία από μια άλλη εποχή. Εγώ κάθε φορά που τα έπιανα αισθανόμουν τη μούχλα να μ’ ακουμπά. Ζήλεια ένιωθα, τώρα το ξέρω. Ναι, αυτό. Ζήλεια. Εσύ ακουμπούσες τα φύλλ...
Η αγάπη στο τέλος, θα ‘ρθει..

Η αγάπη στο τέλος, θα ‘ρθει..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Η αγάπη στο τέλος θα 'ρθει, θα το δεις. Μπορεί ν'αργήσει λίγο ακόμη, μα όταν θα 'ρθει θα είναι λύτρωση, θα είναι εξαγνισμός. Περνά από λόφους, πλαγιές, ανηφοριές, πάθη κι έρωτες, μα στο τέλος έρχεται. Φέρνει και τα δώρα της μαζί. Ηρεμί...