Loading posts...
Την πιο ωραία θάλασσα την συνάντησα μετά από μια βροχή.

Την πιο ωραία θάλασσα την συνάντησα μετά από μια βροχή.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Την πιο ωραία θάλασσα την συνάντησα μετά από μια βροχή. Ήταν τέλη Αυγούστου που λες σε ένα παραλιακό χωριό κάπου στη Λακωνία. Μεσημεροαπόγευμα και ένα σύννεφο ήρθε και έκατσε ακριβώς από πάνω μας. Ο ήλιος κρύφτηκε και ένα ελαφρύ αεράκ...
Ακόμα εσένα θέλω.

Ακόμα εσένα θέλω.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ακόμα εσένα θέλω. Πάντα εσένα θα θέλω. Σε κάθε στιγμή που θα γυρνώ για λίγο πίσω, σε κάθε ανάσα έρωτα, σε κάθε άγγιγμα από όπου κι αν προέρχεται.Εσύ είσαι και πάντα εσύ θα είσαι.Στις στιγμές που χορεύω ανέμελη σε κάποιο μπαρ, στις στι...
Αντέχεις να είσαι εδώ; Αντέχεις το δικό μας “μαζί”;

Αντέχεις να είσαι εδώ; Αντέχεις το δικό μας “μαζί”;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα λιγότερο από εσένα αυτή η ζωή.Είναι όλα γεμάτα από εσένα. Κάθε πρωί που θα ξυπνήσω, κάθε βράδυ που θα κοιμηθώ, κάθε τραγούδι που θα ακούσω στο ραδιόφωνο, έχουν όλα κάτι από εσένα.Είσαι το δικό μου «εσύ» ...
Από εδώ και πέρα, διαλέγω εμένα.

Από εδώ και πέρα, διαλέγω εμένα.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Διαλέγω εμένα. Πάντα εμένα θα διαλέγω από εδώ και πέρα. Δεν χωράει κανένας δίπλα μου που θα μου ταράξει την καθημερινότητα, την ψυχική και σωματική μου υγεία. Διαλέγω εμένα και κάνω πέρα κάθε τοξικό και κάθε άσχημο που ήταν εδώ μέχρι ...
Η αλήθεια είναι, πως δεν ήθελα ποτέ ν’αντισταθώ ούτε σε εσένα, ούτε στο φιλί σου.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ήθελα ποτέ ν’αντισταθώ ούτε σε εσένα, ούτε στο φιλί σου.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Προσπάθησα πολύ, όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Προσπάθησα να κάψω όσα σε θυμίζουν για να πάω παρακάτω. Προσπάθησα να αντέξω εκείνο τον πόνο που σου τρώει τα σωθικά για να μπορέσω να αναπνεύσω. Αναπνοή. Εισπνοή, εκπνοή. Το άρωμα σου. ...
Ποτέ δεν ήθελα να αντισταθώ σε εκείνο το φιλί

Ποτέ δεν ήθελα να αντισταθώ σε εκείνο το φιλί

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Προσπάθησα πολύ, όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Προσπάθησα να κάψω όσα σε θυμίζουν για να πάω παρακάτω. Προσπάθησα να αντέξω εκείνο τον πόνο που σου τρώει τα σωθικά για να μπορέσω να αναπνεύσω. Αναπνοή. Εισπνοή, εκπνοή. Το άρωμα σου. ...
Μπερδεμένες, χαμένες ψυχές είμαστε όλοι..

Μπερδεμένες, χαμένες ψυχές είμαστε όλοι..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου. Ο χρόνος περνάει, συνεχώς και ασταμάτητα και μας κλείνει το μάτι σε κάθε στιγμή. Εμείς απλωνόμαστε, χανόμαστε στο χρόνο. Χανόμαστε στο σήμερα, μπερδευόμαστε με τους μήνες και τα χρόνια, χάνουμε τον εαυτό μας και τον ξαναβρίσκουμε. Στη...
Κραυγή γίνεται η φωνή που για καιρό αδιαφορείς ν’ακούσεις!

Κραυγή γίνεται η φωνή που για καιρό αδιαφορείς ν’ακούσεις!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Δεν ακούς, ποτέ σου δεν άκουσες.Η φωνή εκείνη που έβγαινε από μέσα μου, σου πέρναγε πάντα αδιάφορη.Ήσουν από εκείνους που η μοναδική φωνή που άκουγαν ήταν ο εαυτός τους.Εκείνος ο εαυτός, ο παρτάκιας που δεν έμαθε ποτέ κάτι για κάποιον...
Είμαστε αυτό που μένει, από τους περαστικούς ανθρώπους της ζωής μας.

Είμαστε αυτό που μένει, από τους περαστικούς ανθρώπους της ζωής μας.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου. Περνάνε και ξαναπερνάνε οι άνθρωποι από τη ζωή σου. Φεύγουν και μένουν. Ένα αεροδρόμιο ο κάθε άνθρωπος γεμάτο με αεροπλάνα που έρχονται και φεύγουν. Κάποια μένουν λίγο παραπάνω και κάποια άλλα όπου φύγει φύγει. Άνθρωποι που αφήνουν απ...
Δύσκολη μέρα η σημερινή για να παλέψεις για τα όνειρα σου.

Δύσκολη μέρα η σημερινή για να παλέψεις για τα όνειρα σου.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δύσκολη μέρα η σημερινή. Από το πρωί μια ένταση.Όλοι κάτι θέλουν να πουν να κανείς δεν ξέρει τι θέλει. Οι λέξεις γίνονται φωνές και η ατμόσφαιρα έγινε πια αποπνικτική."Κουράστηκα" θες να φωνάξεις αλλά κανείς δεν μπορεί να σε ακούσει.Κα...