Loading posts...
Τρία χρόνια, μαμά!

Τρία χρόνια, μαμά!

Γράφει η Λιάνα  Τρία χρόνια μαμά! Εσύ σε άλλη διάσταση κι εγώ εδώ, να σου μιλάω κάθε μέρα για όσα συμβαίνουν. Τρία χρόνια και το κενό έχει μείνει ίδιο, βαθύ, σκληρό. Η απουσία σου, ακόμα και τώρα, είναι στιγμές που ορμάει και με διαλύει σε δεκάδες μικρά κομμά...
Ό,τι είναι αληθινό, το δείχνει ο χρόνος και το τέλος.

Ό,τι είναι αληθινό, το δείχνει ο χρόνος και το τέλος.

Γράφει η Λιάνα Μέχρι και οι λέξεις αρνούνται να απλωθούν στο χαρτί. Πείσμωσαν κι αυτές όπως το μυαλό κι η καρδιά μου. Παγωμένες σκέψεις, έχουν κάνει κατάληψη στο χρόνο μου κι όλα γύρω μου μοιάζουν με έναν ατελείωτο συμβιβασμό. Υποχωρήσεις, υποχρεωτικές και βι...
Θέλει θάρρος να αποδεχτείς το παιδί που ξέχασες τιμωρημένο μέσα σου!

Θέλει θάρρος να αποδεχτείς το παιδί που ξέχασες τιμωρημένο μέσα σου!

Γράφει η Λιάνα Δεν θέλει προσπάθεια. Λίγα βήματα είναι, μα αν ξεκινήσεις σωστά, μπορείς να φτάσεις σε επίπεδα έξω απ' τον εαυτό σου, απ' τις ιδέες που εδώ και χρόνια έχουν γίνει ένα με το πετσί σου, από πιστεύω που τα έκαναν όλα άνω κάτω στη ζωή σου. Θέλει όμ...
Από την ψυχή μου σου έδινα, κι αυτή, δεν είναι διαπραγματεύσιμη!

Από την ψυχή μου σου έδινα, κι αυτή, δεν είναι διαπραγματεύσιμη!

Γράφει η Λιάνα Με το περίπου δεν κέρδισε ποτέ κανείς. Με τα ημίμετρα, πάντα κάτι μένει στη μέση και οι λογαριασμοί φαίνονται απλήρωτοι. Και με τις μόνιμες υποχωρήσεις, το μόνο που καταφέρνεις είναι να κατεβάζεις τον εαυτό σου πολλά σκαλιά πιο κάτω, από κει πο...
Αν κάτι μένει ατόφιο στη ζωή, είναι η καλοσύνη.

Αν κάτι μένει ατόφιο στη ζωή, είναι η καλοσύνη.

Γράφει η Λιάνα Και έρχεται η στιγμή του ταμείου. Τώρα που πέρασε ο καιρός και το μυαλό καθάρισε. Τώρα που η ζωή με φλερτάρει ξανά και με καλεί να ξαναρχίσω. Δεν ξέρω τι έχασα, αν έχασα. Δεν με νοιάζει πια. Πλήρωσα, ξεμπέρδεψα και συγχώρεσα. Το πιο σημαντικό ό...
Σκορπίζομαι για να μη μου λείπεις..

Σκορπίζομαι για να μη μου λείπεις..

Γράφει η Λιάνα Πόσες νύχτες δε βουτάω σε μια αγριεμένη θάλασσα. Πόσες νύχτες δεν κρύβομαι απ' την αλήθεια, για να μην πνιγώ απ' την απουσία σου. Πόσος φόβος, πόσες σκέψεις, πόσο κενό. Σκορπίζομαι σε χίλια κομμάτια, σε άσκοπες περιπλανήσεις, σε ανούσια αγγίγμα...
Έχω ακόμα πολλά να δώσω..

Έχω ακόμα πολλά να δώσω..

Γράφει η Λιάνα Ένα όνειρο ταλαιπωρεί το νου μου, τελευταία. Μια επιθυμία και μια σκέψη, αλλόκοτη και τρελλή. Θα θελα, για μια μέρα μόνο, να ζήσω μια μάζωξη διαφορετική. Να χω ξανά δίπλα μου λατρεμένες μορφές που βρίσκονται σε άλλη διάσταση και αγαπημένους ανθ...
Άλλος ένας Αύγουστος, άλλο ένα τέλος..

Άλλος ένας Αύγουστος, άλλο ένα τέλος..

Γράφει η Λιάνα Τελικά τα καλοκαίρια με πληγώνουν. Μου αφαιρούν δύναμη. Με αναγκάζουν να βλέπω τα πάντα ορθολογιστικά. Με κάνουν να πετάω από μέσα μου κάθε συναίσθημα. Και βρίσκομαι στο τέλος κάθε καλοκαιριού, να αποφασίζω, να ξεσκαρτάρω, να ξεσκονίζω ζωή και ...
Εγώ, θα σου δείξω την αλήθεια μου γυμνή. Εσύ, θα μείνεις;

Εγώ, θα σου δείξω την αλήθεια μου γυμνή. Εσύ, θα μείνεις;

Γράφει η Λιάνα Μέσα μου έχω μια αλήθεια, μια ψυχή, δεκάδες πληγές ανοιχτές, λίγα απλά όνειρα και αμέτρητους φόβους. Επτασφράγιστα μυστικά για όλους, επιμελώς καλυμμένα. Απέναντι μου, έχω τα μάτια σου, τις απορίες σου, τις ερωτήσεις σου για όλα, το "νοιάζομαι"...
Η καθημερινότητα χτίζει την ευτυχία, κι όχι η προσδοκία της τελειότητας.

Η καθημερινότητα χτίζει την ευτυχία, κι όχι η προσδοκία της τελειότητας.

Γράφει η Λιάνα Το στόμα μου γέμισε από λέξεις που δεν περίμενα πως θα ξαναπώ και η καρδιά μου από συναισθήματα που είχα χάσει. Και όντας τώρα πιο ώριμη από ποτέ, καταλαβαίνω την αξία της παραμικρής λεπτομέρειας που έχω την τύχη να βιώνω. Γιατί ο χρόνος είναι ...