Loading posts...
Είναι που ακόμα δεν ξέρω πώς είναι να μου λείπεις, μαμά..

Είναι που ακόμα δεν ξέρω πώς είναι να μου λείπεις, μαμά..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το τηλέφωνό σου που ακόμα δεν έσβησα από τις επαφές μου Η καρέκλα σου που έβγαλα προσεκτικά στο μπαλκόνι γιατί δεν ήθελα να είναι κανενός άλλου Τα γυαλιά σου, οι ζωγραφιές και το σταυρόλεξό σου με καρφιτσωμένο το στυλό, εκεί, πάνω α...
Μην χαραμίσεις τη ζωή σου, για ένα ακόμα «και αν..»

Μην χαραμίσεις τη ζωή σου, για ένα ακόμα «και αν..»

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μάζεψα σε μια βαλίτσα όλα τα «και αν..» της ζωής μου. Τα κοίταξα ένα ένα και τα χάιδεψα τρυφερά. Μείναν μαζί μου πολύ καιρό. Κάποια τα κουβαλάω από παιδί. Μεγαλώσαμε μαζί.. μόνο που όσο παίρναγε ο καιρός μεγάλωναν εκείνα, και μίκρα...
Σε νοιάζομαι, να μου προσέχεις βλάκα μου! 

Σε νοιάζομαι, να μου προσέχεις βλάκα μου! 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πόσο υποτιμημένη αξία δίνουμε στο νοιάξιμο.. Μιλάμε για έρωτες, για πείσματα, για πάθη, για λάθη, τα διακοσμούμε με υπερθετικούς και λέξεις απόλυτες. Τα στολίζουμε με όλα εκείνα τα μεγάλα και τα πομπώδη.. κι έρχεται ένα ταπεινό "σε ...
Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά.

Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά. Δεν μπορείς να τις πιάσεις. Δεν μπορείς να τις αγγίξεις. Φοβάσαι μην τυχόν και σπάσεις τα φτερά τους. Είναι αυτές οι γυναίκες που δεν προσπάθησαν ποτέ να γίνουν αντράκια. Δεν τον θέλουν τον...
Αν δεν χτυπήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν ήταν η πόρτα σου..

Αν δεν χτυπήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν ήταν η πόρτα σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Κλειστήκαμε οι άνθρωποι πίσω από τις πόρτες. Πόρτες στη ζωή μας, διπλοαμπαρωμένες πόρτες στην ψυχή μας, μην τυχόν και μπει κάνας περαστικός και μας αγγίξει.  Δεν ήμασταν πάντα έτσι. Κάποτε αφηνόμασταν. Δεχόμασταν. Ανοιγόμασταν και ...
Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Οι δικοί μου οι άνθρωποι, δεν φορέσανε ταμπέλες. Δεν είναι "φίλοι", "έρωτες", "σχέσεις", "συνεργάτες", "μόνιμοι" ή "περαστικοί". Δεν χρειάζονται ταμπέλα για να προσδιοριστούν. Τους αρκεί που είναι οι δικοί μου οι άνθρωποι και είμαι κι ε...
Για να μην ζήσουμε την επόμενη “Ελένη”..

Για να μην ζήσουμε την επόμενη “Ελένη”..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Και τώρα που πέρασαν οι πρώτες μέρες, τώρα που το σύνθημα «Καμία Ελένη δολοφονημένη» σιγεί σιγά σιγά, τα πανό από το εφετείο ξεκρεμάστηκαν, οι διαμάχες για το κατά πόσο ήταν θεατράλε ή όχι ο λόγος της εισαγγελέως αντικαταστάθηκαν μ...
Ένας έρωτας, γεμάτος Loveletters!

Ένας έρωτας, γεμάτος Loveletters!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Πέρασαν τέσσερα χρόνια.. κι ο έρωτας και το μεράκι που έχτισε αυτό το site, έχει ρίζες δυνατές!Τώρα είναι ένας έρωτας δυνατός, σταθερός, παθιασμένος, έντονος.Τώρα ξέρει πως ό,τι αξίζει θα μείνει.Όποιος αξίζει, θα τον ζήσει στο πετσ...
Την επόμενη φορά, μην ξεχάσεις να πλύνεις τα χέρια σου πριν αγγίξεις ψυχές και συναισθήματα..

Την επόμενη φορά, μην ξεχάσεις να πλύνεις τα χέρια σου πριν αγγίξεις ψυχές και συναισθήματα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Άκου τώρα και κάτι τελευταίο, από εκείνα τα ξεχασμένα ενός λογαριασμού που εξόφλησε ετεροχρονισμένα. Δεν αρκεί να πλένεις τα χέρια σου. Δεν αρκεί να καθαρίζεις από πάνω σου τα μικρόβια. Δεν αρκεί να απολυμαίνεις τα χέρια σου..  Ότα...
Δεν ζήσαμε όλοι, την ίδια καραντίνα..

Δεν ζήσαμε όλοι, την ίδια καραντίνα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μετράμε μέρες για την "απελευθέρωση", μιας καραντίνας που μας βρήκε απροετοίμαστούς και ανύποπτους, μας έκλεισε στα σπίτια μας και μας έφερε απέναντι από τους εαυτούς μας και την καθημερινότητά μας.  Μετράμε μέρες, για την επιστροφ...