Loading posts...
Μη μένεις σε όσα μας χαλάνε. Πάμε παρακάτω…

Μη μένεις σε όσα μας χαλάνε. Πάμε παρακάτω…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να διεκδικήσουμε πίσω το καλοκαίρι μας!!! Δεν αντέχω άλλες κραυγές και πολιτικές αναλύσεις. Ξέραμε την αλήθεια κι ας μην θέλαμε να την παραδεχτούμε. Τώρα την είδαμε, την κοιτάξαμε κατάματα και θα την ζήσουμε. Κι αφού θα το ζή...
Να συστηθούμε; Εσύ είσαι η κρίση πανικού κι εγώ η Σοφία…

Να συστηθούμε; Εσύ είσαι η κρίση πανικού κι εγώ η Σοφία…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Να λοιπόν που ξανασυναντιόμαστε. Εσένα σε είχα ονομάσει τερατάκι κι εγώ είχα κρατήσει το όνομά μου. Εσύ για τους πολλούς λέγεσαι «κρίση πανικού» κι εγώ Σοφία. Σου έλειψα και με θυμήθηκες; Ήθελες να δεις τι κάνω κι είπ...
Την τελειότητα που ζητάς, αγάπη μου, εγώ δεν την έχω…

Την τελειότητα που ζητάς, αγάπη μου, εγώ δεν την έχω…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Τελειώνει η χρονιά σιγά σιγά και εμείς ψάχνουμε ακόμα τις ισορροπίες μας. Αναζητάμε τα βήματά μας, τα πατήματά μας κι άλλοτε μας οδηγούν στα σύννεφα κι άλλοτε σε μονοπάτια επίπονα. Βάζουμε στο ζύγι εγωισμό και περηφάνεια, παρελθό...
Η ανασφάλεια, είναι γένους θηλυκού

Η ανασφάλεια, είναι γένους θηλυκού

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε με λέξεις. Μπορείς να βάλεις σε σειρά την κλάψα, την γκρίνια, την ανασφάλεια, τον κορεσμό, το τέλος; Για να μην σε κουράζω, ξεκίνα από την ανασφάλεια. Άλλωστε από εκεί ξεκινάνε όλα. Δεν είναι τυχαία θηλυκή η ανασ...
Εκείνες οι μάνες, που λέγονται θείες.

Εκείνες οι μάνες, που λέγονται θείες.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Γιορτή της μητέρας σήμερα. Μέρα που γράφουμε ύμνους για τις μητέρες αυτού του κόσμου. Για εκείνη που σου δίνει ζωή μέσα από την ζωή της. Για εκείνη που σε κρατάει μέσα στο σώμα της, σου δίνει αίμα από το αίμα της και για 9 μήν...
Έρωτας είναι οι ανομολόγητοι ψίθυροι στο σκοτάδι

Έρωτας είναι οι ανομολόγητοι ψίθυροι στο σκοτάδι

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Ακολουθώ ξανά την ίδια πορεία.  Μια ματιά, σε γνωρίζω. Πριν σε μάθω, σε αγαπώ. Σε ερωτεύομαι χωρίς καν να σε ξέρω.  Με κερδίζεις, δεν με παραχωρώ. Με κερδίζεις, με αφήνω. Σε φοράω πάνω μου. Σε κουβαλάω μέσα μου. Σε ραίνω με...
Εκείνοι οι άνθρωποι με το πειραγμένο “κράμα” στην ψυχή τους!

Εκείνοι οι άνθρωποι με το πειραγμένο “κράμα” στην ψυχή τους!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στάσου μια στιγμή και άκουσέ με. Περίμενε. Πριν πεις την επόμενη κουβέντα σου θα με ακούσεις. Και μετά πες ότι θες. Εμένα που με βλέπεις απέναντί σου, δεν υπήρξα ποτέ μισή. Κι όσες φορές έσπασα, με ξανακόλλησα κομμάτι κομμ...
Ο έρωτας δεν σβήνει. Μόνο καίγεται.

Ο έρωτας δεν σβήνει. Μόνο καίγεται.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Εκεί που την ψάχνεις δεν θα την βρεις. Δεν έφυγε, αλλά δεν έμεινε κι εκεί που την άφησες. Παράξενο πλάσμα, δεν την όρισε ποτέ το πρέπει και η ανάγκη. Σκληρό περίβλημα, να μην σπάει εύκολα και να προστατεύει το μέσα. Εκείνο το μ...
Για πού το βαλες πάλι ρε γαμώτο;

Για πού το βαλες πάλι ρε γαμώτο;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Ήθελα να ‘ξερα πού χάνεσαι κάθε φορά που τσακωνόμαστε. Να ‘ξερα μόνο πού πηγαίνεις.» Κάθε καβγάς η ίδια κατάληξη τον τελευταίο καιρό. Εγώ, να φεύγω κι εκείνος να φωνάζει για την τελευταία κουβέντα που δεν πρόλαβε ακ...
Η νύχτα μετράει τις αντοχές μου κι εσύ δεν είσαι εδώ

Η νύχτα μετράει τις αντοχές μου κι εσύ δεν είσαι εδώ

«Έφυγες τη στιγμή που σου ‘χα αφεθεί, που είχα αφεθεί..» τραγουδάει η Γαλάνη κι εγώ οδηγώ στο πουθενά. Δεν έχω προορισμό, δεν ξέρω σε ποιο σημείο βρίσκομαι. Λίγο πριν ήμουνα στα χέρια σου. Λίγο πριν ένιωθα κάθε κύτταρό μου ζωντανό και την ζωή του την έδινες...