Loading posts...
Λύπη, για ό,τι μας χωρίζει

Λύπη, για ό,τι μας χωρίζει

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Λύπη… Για ότι συμβαίνει.Για ότι μας χωρίζει.Για ότι μας απομακρύνει.Γι΄ αυτά που δεν λέγονται.Για την αλήθεια που κρύβεται.Για το ψέμα που κυριαρχεί.Για τον μικρόκοσμο που γιγαντώσαμε εγωιστικά ο καθένας μας μέσα του.Για την αδιαφορ...
Αντέχεις να αγαπήσεις τη σκιά σου;

Αντέχεις να αγαπήσεις τη σκιά σου;

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Γυρνάς το δάχτυλο σε σένα και σε δείχνεις. Γυρνάς τα μάτια μέσα σου και σε βλέπεις. Εσύ! Δεν περιμένεις ο άλλος να σε "δει". Εσύ χρειάζεται να το κάνεις. Ο άλλος θα σου προβάλει κομμάτια του εαυτού του που δεν αντέχει και θα κουνήσε...
Το πιο δύσκολο, είναι να κοιτάς στην ίδια πλευρά, με διαφορετικό βλέμμα..

Το πιο δύσκολο, είναι να κοιτάς στην ίδια πλευρά, με διαφορετικό βλέμμα..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Έχεις πιάσει τον εαυτό σου να κοιτά το ίδιο τοπίο, το ίδιο πρόσωπο αλλά με άλλα μάτια; Να κοιτάς με τα ίδια μάτια, αλλά με άλλη ματιά;Να κοιτάς το ίδιο περιβάλλον και να ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο; Σαν το μικρό παιδί που χαίρεται ...
Άσε με να κάνω λάθος, για να μάθω!

Άσε με να κάνω λάθος, για να μάθω!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Ποιος γεννήθηκε αλάθητος;Ποιος δεν μετάνιωσε για συμπεριφορές του;Ποιος δεν στεναχωρήθηκε για λόγια που είπε και δεν εννοούσε;Και μη βιαστείς να πεις "Δε μετανιώνω ποτέ".Αν δεν μετάνιωσες, δεν έμαθες να μετανοείς.Αν παραφέρθηκες και...
Η σκληρότερη αλήθεια, είναι αυτή που επιλέγεις να μη ζήσεις.

Η σκληρότερη αλήθεια, είναι αυτή που επιλέγεις να μη ζήσεις.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Αν δεν βιώσεις το συναίσθημα, πες μου πως θα θεραπευτείς;Παγωνιά μέσα στο κατακαλόκαιρο.Ένας εαυτός παγωμένος.Ένας θυμός μη εκφρασμένος, στραμμένος προς τα μέσα.Τον γύρισες μέσα σου και τον έκανες θλίψη.Κατάθλιψη φωνάζει.Δυσκολεύεσα...
Κάθε τέλος, μια αρχή! Τα καλύτερα θα ‘ρθουν..

Κάθε τέλος, μια αρχή! Τα καλύτερα θα ‘ρθουν..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Χρόνια γεμάτα συναισθήματα..Άλλοτε ήρεμα και άλλοτε φουρτουνιασμένα, όπως της θάλασσας τα κύματα, εκεί που ησυχάζουν, εκεί είναι που θεριεύουν. Χρώματα κόκκινα, πορφυρά όπως ο ήλιος καθρεπτίζεται και πυρώνει θάλασσες συναισθημάτων. ...
Μόνο ό,τι έχει αλήθεια, βρίσκει το δρόμο.

Μόνο ό,τι έχει αλήθεια, βρίσκει το δρόμο.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Λίγο πριν την πανσέληνο, γεμίζει το φεγγάρι..Γεμίζει κι αδειάζει. Χάνει και χάνεται.Χρόνια ολόκληρα γεμίζει κι αδειάζει, ξανά και ξανά.Έτσι κι οι σχέσεις μας, γεμίζουν κι αδειάζουν.Χάνονται και χανόμαστε κι εμείς, κυριολεκτικά ή μετ...
Πολλές φορές, χρειάζεται η απόσταση, για να χτίσεις το «μαζί»

Πολλές φορές, χρειάζεται η απόσταση, για να χτίσεις το «μαζί»

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Συναντήθηκαν σε κοινό φιλικό περιβάλλον πριν μερικά χρόνια προσπαθώντας να συναντηθούν ουσιαστικά στη σχέση που σύναψαν. Ηθελαν και οι δύο. Το πάλεψαν.Στην αρχή οι ανάγκες τους και οι επιθυμίες τους έβρισκαν ανακούφιση, κάλυψη. Συμμ...
Όσο και να κρύβεσαι, εγώ θα σ’ανταμώνω!

Όσο και να κρύβεσαι, εγώ θα σ’ανταμώνω!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Πού είσαι;Πού γυρνά ο λογισμός σου;Πάλι στα πόδια το 'βαλες σαν είδες τη χαρά να ‘ρχεται στο διάβα σου;Πάλι απών απ' τη ζωή; Συνήθισες τόσα χρόνια στον περιορισμό και πως ν' αλλάξεις στράτα. Μόνο που τα φτερά που σου κάρφωσαν κάποτε...
Μαλάκωσε την ψυχή σου, για να μπορέσω να σε αγγίξω..

Μαλάκωσε την ψυχή σου, για να μπορέσω να σε αγγίξω..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Στις καμπύλες κατοικεί η ψυχή!Κοίτα εκεί..Μια στιγμή μονάχα αρκεί να φυλακίσει μέσα της την αιωνιότητα.Κοίτα εκεί, μακριά από αυτό που έχεις μάθει να κοιτάς από συνήθεια.Άσε τις γωνίες σου, κόβουν σαν ξυράφι. Στις καμπύλες κατοικεί ...