Loading posts...
Τόλμα να ευχαριστηθείς όση ζωή σου απομένει!

Τόλμα να ευχαριστηθείς όση ζωή σου απομένει!

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Τόλμησε!Τόλμα, μη φοβάσαι, νιώσε, δώσε, άνοιξε την καρδιά σου και πάρε ότι έχει ο άλλος να σου δώσει.Πάντα κάτι καλό θα μείνει, μην περιμένεις με το πιστόλι στον κρόταφο. Κρατά έξω από σένα καχυποψίες και υποθέσεις.Αφέσου, ελευθέρωσε σε...
Χάρη σ’εκείνον, ξαναπίστεψε στην αγάπη.

Χάρη σ’εκείνον, ξαναπίστεψε στην αγάπη.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Χάρη σε εκείνον! Για την πίστη της στην αγάπη, στον έρωτα και στους ανθρώπους και ειδικά στο αντίθετο φύλο που είχε χάσει και χάρη σε εκείνον ξανανιώνει. Για την υπενθύμιση και αναγνώριση του ρόλου της ως γυναίκα και τον επαναπροσδιορισ...
Ένα “μπράβο” χωρίς “αλλά”, να μου έλεγες ρε μάνα.

Ένα “μπράβο” χωρίς “αλλά”, να μου έλεγες ρε μάνα.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Ένα μπράβο ρε μάνα! Ένα μπράβο σκέτο να άκουγα από το στόμα σου μια φορά!Για ότι τελοσπάντων έχω καταφέρει κι ας μην είναι μέσα από τα δικά σου πρότυπα βγαλμένο.Για την πρόοδο μου στο σχολείο, και το πτυχίο μου στις ξένες γλώσσες.Για το...
Όταν θα σε δω δε θα υπάρχει το εσύ και εγώ.

Όταν θα σε δω δε θα υπάρχει το εσύ και εγώ.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Όταν θα σε δω θα τρέξω πάνω σου, σαν μικρό παιδί στην αγκαλιά σου για να μπω.Όταν θα σε δω όλα τα υπόλοιπα θα τα ξεχάσω.Θα είσαι εσύ και μόνο εγώ.Όταν θα σε δω, η καρδιά θα πάλλεται και δεν θα χρειαστεί να πω τίποτα.Γιατί όλα θα τα λένε...
Άντρες – Γυναίκες : Πλασμένοι για να ζήσουν στον ίδιο κόσμο.

Άντρες – Γυναίκες : Πλασμένοι για να ζήσουν στον ίδιο κόσμο.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Άντρες και γυναίκες! Σε έναν κοινό κόσμο, σε έναν κοινό πλανήτη, που πρέπει να συμβιώσουν!Διαφορετικοί, από τη φύση τους φτιαγμένοι.Γεννημένοι αντίπαλοι, γεννημένοι ταυτόχρονα με την ανάγκη να καταλάβει ο ένας τον άλλον, να μπορέσει να ...
Φωνάζω το όνομά σου, μήπως και με νιώσεις

Φωνάζω το όνομά σου, μήπως και με νιώσεις

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Και φωνάζω το όνομα σου.... Μήπως και με νιώσεις, μήπως και με ακούσεις. Άλλοτε μες στη νύχτα , άλλοτε μέσα σε ξένες αγκαλιές που απλά δεν είναι η δική σου! Και σε φωνάζω σχεδόν σπαρακτικά, άλλοτε νοερά, άλλοτε το ψελλίζω, άλλοτε το φων...
Ο έρωτας δε θέλει χρόνο να σκεφτεί, ξέρει!

Ο έρωτας δε θέλει χρόνο να σκεφτεί, ξέρει!

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Η αγάπη και  ο έρωτας δεν μπαίνουν στον πάγο.Η αγάπη και ο έρωτας δεν περιμένουν να τελειώσεις αυτό που κάνεις!Η αγάπη και ο έρωτας δεν περιμένουν τις ευνοϊκές συνθήκες.Η αγάπη και ο έρωτας δίνονται απλόχερα, κάνουν όνειρα και το μαζί σ...
Το δικό τους “μαζί”, η πιο μεγάλη αλήθεια και το πιο μεγάλο όνειρο.

Το δικό τους “μαζί”, η πιο μεγάλη αλήθεια και το πιο μεγάλο όνειρο.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Πώς να το περιέγραφε με λέξεις αυτό που ένιωθε για εκείνον;Την ρωτούσαν πώς αισθανόταν, τη ρωτούσαν πώς ένιωθε, μα εκείνη δεν ήξερε πως να το εξηγήσει.Δεν έβρισκε λόγια. Ίσως ήταν και από τις λίγες φορές που δεν ήθελε να το μοιράζεται. ...
Ο καθένας, ξέρει ν’αγαπά με τον δικό του τρόπο!

Ο καθένας, ξέρει ν’αγαπά με τον δικό του τρόπο!

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Πόσο αλλιώτικα αγαπάμε οι άνθρωποι;Αλλιώς αντιλαμβανόμαστε την αγάπη, διαφορετικά την εκδηλώνουμε, αλλιώς περιμένουμε να την εισπράξουμε! Και άντε να ταιριάξουν και των δύο οι αντιλήψεις. Δύσκολα…ή έστω κάπου να συγκλίνουν βρε αδερφέ.Κα...
Ένα τέλος αλλιώτικο, μου χρωστάς!

Ένα τέλος αλλιώτικο, μου χρωστάς!

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Τόσα γράμματα κλεισμένα σε ένα φάκελο, στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι, μαζί με τα βιβλία. Σκονίζονται εκεί και καμία φορά τα τακτοποιώ το ένα πάνω στο άλλο Δίπλα  από το προσευχητάρι. Δεν τον ανοίγω πια, δεν τα διαβάζω! Ο φάκελος ξεφρασ...