Loading posts...
Μέχρι να μπορεί να βλέπει την ανατολή και να χαμογελά.

Μέχρι να μπορεί να βλέπει την ανατολή και να χαμογελά.

Γράφει η Ελένη Σάββα Χάζευε την ανατολή του ήλιου και σκεφτόταν, όπως έκανε άλλωστε κάθε ξημέρωμα τις τελευταίες μέρες. Τίποτα δεν μπορούσε να τον μαγέψει τόσο, όσο ο ήλιος που γεννιόταν και ξαναγεννιόταν κάθε πρωί.Οι αναμνήσεις πλημμύριζαν το μυαλό του κι αυ...
Ό,τι έμεινε από εμάς, ένα βάζο με ξερά λουλούδια

Ό,τι έμεινε από εμάς, ένα βάζο με ξερά λουλούδια

Γράφει η Ελένη Σάββα Ένα βάζο ξερά λουλούδια, να τι έμεινε από εμάς. Ξέρεις πόσο καιρό τα κρατάω; Εκεί, πάνω πάνω, στη ψηλή βιβλιοθήκη, στο σαλόνι.Δεν πάει η καρδιά μου να τα πετάξω, δεν το αντέχει. Δεν το αντέχει ακόμη. Το ξέρω πως κάποια μέρα θα βρεθεί η δύ...
Δύο μάτια που δεν σε κοιτάνε είναι δύο μάτια που δεν σ’ αγαπούν!

Δύο μάτια που δεν σε κοιτάνε είναι δύο μάτια που δεν σ’ αγαπούν!

Γράφει η Ελένη Σάββα Τα μάτια του εκείνο το βράδυ κοιτούσαν αλλού. Δεν κοιτούσαν εμένα, ούτε μια ματιά δεν μου έριξαν. Κι όμως, ήμουν εκεί. Κι όμως, το ήξερε. Κι ούτε μίλησε, κι ούτε κοίταξε, ούτε αγκάλιασε.Κι έφυγα. Έτσι απλά, αθόρυβα, ήσυχα, ήρεμα. Έφυγα. Δ...
Κι έμαθαν οι άνθρωποι, να κοιτάνε στα μάτια…

Κι έμαθαν οι άνθρωποι, να κοιτάνε στα μάτια…

Γράφει η Ελένη Σάββα Καθόλου δεν μ'αρέσει που δεν βλέπουμε πια τα χαμόγελα των ανθρώπων. Περπατούσα χθες σ'ενα δρόμο και κοιτούσα γύρω μου. Αναρωτιόμουν πώς να έμοιαζε το χαμόγελο όλων αυτών των ανθρώπων κάτω από τη μάσκα. Αναρωτιόμουν πόσο όμορφο, πόσο ζεστό...
Η αγάπη, αξίζει να ακούγεται!

Η αγάπη, αξίζει να ακούγεται!

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνο το βράδυ δεν με είχες ακούσει νομίζω. Δεν με είχες ακούσει όταν σου είπα πόσο σε αγαπάω. Ή αν με είχες ακούσει, το πρωί το ξέχασες. Φταίω όμως κι εγώ. Φταίω, γιατί μιλούσα πολύ ψυθιριστά.Μη με αδικείς όμως, φοβόμουν. Φοβόμουν πως α...
Έκανα τον εαυτό μου, φίλο κολλητό!

Έκανα τον εαυτό μου, φίλο κολλητό!

Γράφει η Ελένη Σάββα Μια μέρα άλλαξε θέση. Κάθισε δίπλα μου. Κι ήταν σαν να άλλαξαν όλα μέσα μου. Ξαφνικά χαμογελούσε ο κόσμος γύρω μου. Δεν ήταν πια απέναντι μου, δεν ήταν εχθρός μου, αλλά φίλος μου, συνοδοιπόρος μου, σύμμαχος μου. Οι διαφωνίες μας είχαν πια...
Η αγάπη στον εαυτό σου, θα τα αλλάξει όλα!

Η αγάπη στον εαυτό σου, θα τα αλλάξει όλα!

Γράφει η Ελένη Σάββα Ήταν πρωί, και έξω έβρεχε. Ήταν τόσο σκοτεινά, που είχα την εντύπωση πως ήταν ακόμα νύχτα. Ήθελα να μείνω στο κρεβάτι. Ποιος έχει όρεξη να βγει με τέτοιο καιρό;Δεν ήξερα βλέπεις, ότι τον ήλιο τον έχουμε μέσα μας. Δεν ήξερα ότι εμφανίζεται...
Ίσως τελικά, η χαρά μας να κρύβεται στα απλά, στα όμορφα, στα ξεκάθαρα

Ίσως τελικά, η χαρά μας να κρύβεται στα απλά, στα όμορφα, στα ξεκάθαρα

Γράφει η Ελένη Σάββα "Να παραμένει κλειστό" έγραφε σ'εκείνο το παράθυρο. Πότε να εμφανίστηκε αυτή η ανακοίνωση; Περίεργο. Ένα παράθυρο άλλοτε τόσο γεμάτο από πράσινα φύλλα να έχει τώρα πάνω του μια ανακοίνωση. Απλή, άσπρο χαρτί με μαύρα γράμματα. Ποιος να ξέρ...
Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Περπατούσα πολύ κοντά στη λίμνη όταν ξαφνικά είδα πίσω από το δέντρο ένα κόκκινο ποδήλατο. Δεν ηταν τίποτα άλλο παρά ένα απλό, κόκκινο ποδήλατο. Κι όμως, στα μάτια μου εκείνη τη μέρα φαινοταν υπέροχο. Ίσως ανήκε σε κάποια νεαρή κοπέλα. Κι...
Να πιστεύεις στους ανθρώπους, κι ας σε απογοητεύουν ξανά και ξανά..

Να πιστεύεις στους ανθρώπους, κι ας σε απογοητεύουν ξανά και ξανά..

Γράφει η Ελένη Σάββα Άνθρωποι υπάρχουν πολλοί γύρω σου. Κάποιους, τους ονομάζεις φίλους. Κάποιους άλλους, οικογένεια. Κάποια στιγμή, στη ζωή όλων, έρχεται αυτή η πικρή αίσθηση της απογοήτευσης. Δεν έχει σημασία από ποιον, ή από το πότε θα έρθει. Να θεωρείς όμ...