Loading posts...
Έπιασες πάτο; Και λοιπόν! Τώρα έχεις μόνο ένα δρόμο. Προς τα πάνω.

Έπιασες πάτο; Και λοιπόν! Τώρα έχεις μόνο ένα δρόμο. Προς τα πάνω.

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Έπιασες πάτο; Σου τράβηξαν το χαλί κάτω απ’τα πόδια; Δεν έχεις μάθει ακόμα, πως έτσι είναι η ζωή; Σίγουρα στην αρχή θύμωσες. Αναρωτήθηκες ξανά και ξανά, γιατί πάλι σε έμενα! Μετά, πέρασες στην άρνηση. Κλείστηκες στον εαυτό σου. Κάθ...
Οι αγκαλιές τα πιο πολύτιμα δώρα μας..

Οι αγκαλιές τα πιο πολύτιμα δώρα μας..

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Πλησιάζουν Χριστούγεννα! Περπατάω στο δρόμο και χαζεύω τα φωτάκια που έχουν βάλει οι γείτονές μου, στα μπαλκόνια τους. Χαμογελάω! Φως, χρώμα, ελπίδα. Πέρυσι τέτοιο καιρό, μπαινόβγαινα στο νοσοκομείο και μετρούσα τις μέρες, να περάσ...
Το «μου» για να αξίζει, πρέπει να είναι αμοιβαίο!

Το «μου» για να αξίζει, πρέπει να είναι αμοιβαίο!

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Σκέφτομαι πόση δύναμη, κρύβουν μέσα τους οι λέξεις. Πόσα συναισθήματα και πόση αγάπη κουβαλάνε. Όμως αν δεν τις πιστεύεις , αν δεν είναι η αλήθεια σου, να μην τις λες. Να μην τις γράφεις γιατί μπορεί να τσακίσεις, να χαράξεις ρωγμέ...
Σωστή ή λάθος στιγμή, επιλογή ή μοίρα;

Σωστή ή λάθος στιγμή, επιλογή ή μοίρα;

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Η ζωή μας αποτελείται από στιγμές. Είναι όμως, εκείνο το κομβικό σημείο που καθορίζει την μετέπειτα πορεία μας στη ζωή. Επειδή, ανάλογα με το πώς θα αντιδράσουμε, το τι θα αποφασίσουμε αφορά το μέλλον μας. Υπάρχει όμως και ο παράγο...
Μάθε με να βλέπω, την ζωή με τα μάτια σου..

Μάθε με να βλέπω, την ζωή με τα μάτια σου..

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Αυτά τα μάτια τα γεμάτα καλοσύνη και χαμόγελο ζωγραφίζουν τις γκρίζες μου μέρες. Κι εγώ τα κοιτάω και παίρνω δύναμη. Είναι πάντα εκεί, καρφωμένα πάνω μου. Παρακολουθούν κάθε μου κίνηση, κάθε μου βλέμμα, για να βεβαιωθούν πως είμαι ...
Μεγαλώσαμε και τις γρατζουνιές, τις κάνουμε στην ψυχή κι όχι στα γόνατα!

Μεγαλώσαμε και τις γρατζουνιές, τις κάνουμε στην ψυχή κι όχι στα γόνατα!

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Μια αλάνα γεμάτη παιδιά, με χαρούμενες φωνές. Να τρέχουν, να παίζουν, να τσακώνονται, να γελάνε αλλά και να πέφτουν και να γεμίζουν τα γόνατα τους γρατζουνιές. Κλείνω τα μάτια και είναι λες και ξαναζώ κάθε στιγμή! Ο ήχος από τις φω...
Κανείς δεν μπορεί να περπατήσει για εσένα, το δρόμο της ζωής!

Κανείς δεν μπορεί να περπατήσει για εσένα, το δρόμο της ζωής!

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Οι κύκλοι της ζωής, είναι για να ανοίγουν και να κλείνουν! Και ξέρεις, έχουν χρώμα. Άλλες φορές μαύρο και άλλες άσπρο. Δεν μπορείς να αποκλείσεις κανένα από τα δυο. Είναι μέρος του όλου μας, της πορείας μας σε αυτήν την γη. Όσο κι ...
Αγαπώ και αγαπιέμαι! Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα!

Αγαπώ και αγαπιέμαι! Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα!

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Σας έχω πει, πόσο μου αρέσει η βροχή; Κάθομαι στο κρεβάτι μου, κι ακούω τον ήχο της. Τίποτε άλλο ,δεν ακούγεται. Απόλυτη σιωπή. Εισπνέω, εκπνέω και αφήνω όλες μου τις ανησυχίες να εξατμιστούν στο άπειρο! Η καρδιά μου , πάλλεται σε ...
Θέλει υπομονή, δύναμη και κουράγιο για να οπλίζεις την ψυχή σου!

Θέλει υπομονή, δύναμη και κουράγιο για να οπλίζεις την ψυχή σου!

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Φθινοπώριασε! Σαββάτο βράδυ, με το παράθυρο ανοιχτό, να ακούς τις πρώτες στάλες της βροχής. Αλλαγή εποχής! Σε λίγο καιρό, τα φύλλα των δέντρων , θα πάρουν αυτό το χρυσό χρώμα και θα πέσουν. Θα μείνουν γυμνά τα κλαριά! Μετά , θα ακο...
Η αγκαλιά του, το καταφύγιό της..

Η αγκαλιά του, το καταφύγιό της..

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Κοίταξε το ρολόι που έδειχνε τρείς τα ξημερώματα. Ακόμα μια βραδιά που δεν την έπαιρνε ο ύπνος. Δίπλα της κοιμόταν εκείνος! Ο άντρας της, ο σύντροφος της στα εύκολα μα και στα δύσκολα. Σε λίγους μήνες, θα έκλειναν είκοσι τέσσερα χρ...