Loading posts...
Σπίτι είναι, όπου είναι ο σκύλος σου!

Σπίτι είναι, όπου είναι ο σκύλος σου!

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Δυο μεγάλα, υγρά και χαρούμενα ματάκια, αυτά με κοιτούν κάθε πρωί όταν ανοίγω τα δικά μου. Αυτά με συντροφεύουν σε κάθε περιπέτεια της καθημερινότητάς μου, σε κάθε χαρά σε κάθε λύπη. Η ανάσα του στο πρόσωπο μου να μου θυμίζει την ώρα ...
Σ’αγαπώ, σε θυμάμαι, μα δεν ανήκεις στη ζωή μου!

Σ’αγαπώ, σε θυμάμαι, μα δεν ανήκεις στη ζωή μου!

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Ήσουν, είσαι και θα είσαι για πάντα η σκιά που θα με συντροφεύει στο ταξίδι της ζωής μου. Ένα κεφάλαιο που ο τίτλος του γράφτηκε με μεγάλα γράμματα στο βιβλίο της καρδιάς μου. Μια φωτιά που έκαψε στο διάβα της κάθε μου αμφιβολία και έκ...
Μια κοπάνα από τα παλιά στα γνωστά μας μέρη. Πάμε;

Μια κοπάνα από τα παλιά στα γνωστά μας μέρη. Πάμε;

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Υπάρχουν φορές που νιώθω πως ο δρόμος μπροστά μου είναι μακρύς και ανηφορικός. Μόνο στη θέα τρομάζω. Στέκομαι και απλά παρατηρώ. Σκέφτομαι, σωπαίνω. Θυμάμαι όλες μας τις στιγμές και μέσα μου ξέρω πως μόνο μαζί σου θα ήθελα να κάνω μια ...
Πόσο να κοστίζει άραγε η γαλήνη της ψυχής μας;

Πόσο να κοστίζει άραγε η γαλήνη της ψυχής μας;

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Σε μια εποχή που όλα έχουν μια τιμή, που όλα πωλούνται και αγοράζονται πες μου πόσο να κοστίζει άραγε η αγάπη; Πόσο να κοστίζει η γαλήνη της ψυχής μας; Η αξιοπρέπεια μας; Πόσο;Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι όμως δωρεάν. Με τα χρήμ...
Αναζητώ μιαν άνοιξη διαφορετική

Αναζητώ μιαν άνοιξη διαφορετική

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Από παιδί η άνοιξη ήταν η αγαπημένη μου εποχή. Την αγαπούσα λίγο πιο πολύ, θες γιατί γέμιζαν τα πάντα με φως, θες γιατί αυτή η αναγέννηση της φύσης έφερνε μια ευφορία στην καρδιά μου, έφερνε μια αισιοδοξία, μια χαρά, ένα καρδιοχτύπι. Π...
Πώς τολμάς και ξεστομίζεις την λέξη αγάπη;

Πώς τολμάς και ξεστομίζεις την λέξη αγάπη;

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Ξημέρωσε, οι πρώτες ηλιαχτίδες φώτισαν το δωμάτιο που κάποτε ζούσαμε μαζί. Νιώθω σαν να πέρασαν αιώνες από τότε. Πόσο αξιοθαύμαστο είναι τελικά το μυαλό μας και πόσο περίεργα δουλεύει όταν θέλει και όταν του το επιτρέπει η καρδιά. Σε έ...
Ο ρόλος της μαριονέτας, δεν μου πήγαινε ποτέ αγάπη μου!

Ο ρόλος της μαριονέτας, δεν μου πήγαινε ποτέ αγάπη μου!

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Δεν θα μετρήσω σε μήνες, ώρες και λεπτά την απουσία σου. Ποτέ ο χρόνος δεν με απασχολούσε και ποτέ δεν τα πήγαινα καλά μαζί του. Τα πάντα τα μετρούσα με αισθήματα, είχα μέτρο την καρδιά και τους παλμούς που ανέβαζε. Προσπάθησα πολύ για...
Βάλε κρασί να τα πούμε..

Βάλε κρασί να τα πούμε..

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Σε περίμενα! Σε μια μικρή γωνιά του μυαλού μου ζούσες καθημερινά. Μια μικρή γωνιά λίγο σκοτεινή, όπως και εσύ. Συνήθιζες να χάνεσαι στα σκοτάδια σου και με άφηνες να παλεύω για να σε βγάλω. Εκεί σε έκλεισα λοιπόν, σε μια μικρή γωνιά το...
Σκέφτηκες ποτέ, πόσο δύσκολο είναι, να στέκομαι πλάι σου;

Σκέφτηκες ποτέ, πόσο δύσκολο είναι, να στέκομαι πλάι σου;

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Στάσου, για λίγο μόνο στάσου. Δεν στο ζητώ για χάρη, το απαιτώ. Στάσου και κοίταξέ με στα μάτια, όπως κάνεις πάντα. Κοίτα με και άκουσε με. Πέντε λεπτά το πολύ θα χρειαστώ, και θα καταλάβεις όλα αυτά που θέλω να σου πω.Σκέφτηκες ποτέ π...
Πόσο σ’ αγάπησα εκείνο το πρωί..

Πόσο σ’ αγάπησα εκείνο το πρωί..

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Θυμάμαι εκείνο το πρωινό. Μια ηλιόλουστη μέρα του Νοέμβρη. Ένα πρωινό διαφορετικό από τα προηγούμενα. «Θέλω να σε δω» μου είπες, και ερωτεύτηκα τον τόνο της φωνής σου. Πόσο σ’ αγάπησα εκείνο το πρωί, σε ένα παγκάκι δίπλα στη θάλασσα.Δε...