Loading posts...
Έφυγες, κι ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσες να κάνεις!

Έφυγες, κι ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσες να κάνεις!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Το καλύτερο που είχες να κάνεις για το καλό μου, ήταν να φύγεις. Η απουσία είναι πάντα καλύτερη από μια τοξική παρουσία. Την προτιμώ. Έτσι κι αλλιώς, δεν σε είχα ποτέ μου. Ήσουν πάντα απούσα. Απούσα από τη χαρά και τη λύπη μου. ...
Μήπως είναι η ώρα ν’αλλάξουμε εμείς, για να αλλάξουμε τον κόσμο μας;

Μήπως είναι η ώρα ν’αλλάξουμε εμείς, για να αλλάξουμε τον κόσμο μας;

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Όλοι ζητούν διψασμένα ο κόσμος μας ν’αλλάξει και να γίνει πιο όμορφος, πιο καλός, πιο καθαρός κυριολεκτικά και μεταφορικά. Άλλοι φωνάζουν και διαμαρτύρονται, άλλοι σωπαίνουν και δέχονται τον όλεθρο, θεωρώντας πως είναι ανίκανοι...
Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν μιλούν.

Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν μιλούν.

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν μιλούν. Μπορεί στην αρχή αυτή η σιωπή, να τους προσδίδει μια γοητεία, δε λέω, όμως, όσο περνάει ο καιρός, η σιωπή μοιάζει με ένα μεταξωτό κουκούλι, που καλύπτει το άδειο, το κενό, το αποχαυνω...
Όταν σε αδειάζουν στα δύσκολά σου, μην τους χαρίζεις τα εύκολά σου!

Όταν σε αδειάζουν στα δύσκολά σου, μην τους χαρίζεις τα εύκολά σου!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Αν ο νόμος του Μέρφυ είχε πρόσωπο, την ώρα που νιώθεις ότι ό,τι ήταν να πάει στραβά πήγε, εκείνος στέκει απέναντί σου και σου κλείνει το μάτι έχοντας ένα χαμόγελο λίγο ειρωνικό, κι ένα φρύδι ελαφρά σηκωμένο. Αν είσαι λίγο αισιόδ...
Έχει κι η απιστία, μια άλλη πλευρά για να την δεις!

Έχει κι η απιστία, μια άλλη πλευρά για να την δεις!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Συνηθίσαμε να κοιτάζουμε την απιστία μέσα από το πρίσμα του θύματος. Ο άπιστος φταίει πάντα. Απόλυτοι στην άποψη ότι όποιος απιστεί, αυτόματα δεν νιώθει τίποτα για το ταίρι του, είναι φθηνός και κατώτερος των περιστάσεων. Είμαστ...
Ξαφνικά, μένουμε σπίτι, στα απλά και στα ουσιαστικά!

Ξαφνικά, μένουμε σπίτι, στα απλά και στα ουσιαστικά!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Μένουμε σπίτι. Με τον Σπύρο που μονοπωλεί τις οθόνες μας, το ψυγείο που αδειάζει σε χρόνο ρεκόρ, τους ανθρώπους μας που αν και μαζί, δεν βλεπόμασταν αρκετά. Μένουμε σπίτι. Και ψωνίζουμε μέσω ίντερνετ, διαβάζουμε μέσω ίντερνετ, ...
Μικρά παραμύθια για μεγάλους ήρωες!

Μικρά παραμύθια για μεγάλους ήρωες!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Λένε, πως όταν ένα παιδί γεννιέται, πηγαίνουν κοντά του οι τρεις μοίρες, και γράφουν τη ζωή του απ’την αρχή μέχρι το τέλος. Και κάπως έτσι ξεκινάει το παραμύθι της ζωής του κάθε παιδιού. Κάποιες φορές, οι μοίρες έχουν λιγότερη δ...
Εγώ για εμάς, θα διαλέγω πάντα το “μαζί”!

Εγώ για εμάς, θα διαλέγω πάντα το “μαζί”!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Εγώ για εμάς, θα διαλέγω πάντα το «μαζί». Γιατί, μαζί σου, μπορώ να είμαι απλή. Μπορώ να είμαι χωρίς τα πρέπει που με ξενίζουν. Μπορώ ελεύθερα να κλαίω ή να γελάω. Να μιλάω ή να σιωπώ. Ν’αγριεύω ή να ημερεύω. Μαζί σου, μπορώ να...
Τόλμα μια νύχτα, να μου χτυπήσεις την πόρτα..

Τόλμα μια νύχτα, να μου χτυπήσεις την πόρτα..

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Τόλμα μια νύχτα, να μου χτυπήσεις την πόρτα. Να την ανοίξω και να σε δω μπροστά μου. Δεν θέλω ν’ακούσω πολλά. Να πάμε μια βόλτα θέλω. Στη θάλασσα που σε γνώρισα. Στη θάλασσα που αγάπησα τόσο. Θέλω να μείνουμε σιωπηλοί, θέλω ν’α...
Για εμάς τους δυο.. το “μαζί” και το “χώρια” είναι έννοιες πολύ συμβατικές..

Για εμάς τους δυο.. το “μαζί” και το “χώρια” είναι έννοιες πολύ συμβατικές..

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Απόψε, έλα πάλι να με βρεις. Κι αν είναι αργά, ακόμα κι αν ο ύπνος μ’έχει πάρει, εσύ να’ ρθεις. Έλα και πάρε με. Κράτα μου το χέρι και πάμε. Πήγαινέ με λίγο πιο μακριά από εκεί που πήγαμε χθες. Χαμογέλασέ μου… Πλησίασέ με ...