Loading posts...
Δεν σταμάτησες ποτέ να μετράς το χρόνο

Δεν σταμάτησες ποτέ να μετράς το χρόνο

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάθε μέρα μετράς. Αδιάκοπα μετράς. Ειναι τα λεπτά, η ώρα, η μέρα; Δε χρειάστηκε πολλές φορές να κοιτάξεις καν το ρολόι, γιατί ήξερες. Ήξερες και ζήλευες τους ανθρώπους που δεν είχαν την αίσθηση του χρόνου, που δε χρειαζόταν να τρέξο...
Ανήκω στον εαυτό μου, και δεν θα χωρέσω ποτέ στη φορεσιά που μου ετοίμασες!

Ανήκω στον εαυτό μου, και δεν θα χωρέσω ποτέ στη φορεσιά που μου ετοίμασες!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μη μου ζητάς να γίνω κάτι που δεν είμαι και δε θα καταφέρω να γίνω ποτέ. Ένας άνθρωπος είναι αδύνατο να φορέσει μια διαφορετική πανοπλία, μια πανοπλία που δεν του ανήκει και του πέφτει φαρδιά ή στενή. Ο κόσμος μπορεί να αλλάζει, να ...
Ποτέ μη ρωτήσεις κάποιον που κλαίει σιωπηλά την αιτία.

Ποτέ μη ρωτήσεις κάποιον που κλαίει σιωπηλά την αιτία.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κρύβεται πόνος πίσω από κάθε μας δάκρυ. Το σώμα μας δε μπορεί να αντέξει το λάθος, την ήττα ή τη στεναχώρια. Τότε είναι που ξεκινούν τα μάτια να τρέχουν. Τρέχουν χωρίς τη θέλησή μας, υποτάσσονται στις εντολές της ψυχής και δεν ακούν...
Όταν σκέφτεσαι θετικά, ζεις και πράττεις θετικά κι αυτή είναι η δύναμή σου!

Όταν σκέφτεσαι θετικά, ζεις και πράττεις θετικά κι αυτή είναι η δύναμή σου!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Η δύναμη της θετικής σκέψης δεν εμφανίζεται τυχαία στη ζωή μας. Κάθε φορά που όλα στενεύουν, που ο κόσμος δεν έχει το χρόνο ή δεν επιθυμεί να σε ακούσει, εκεί κάτι αλλάζει. Εμφανίζονται σκέψεις που δεν ήξερες πριν πως κατείχες, μια ...
Μια απογοήτευση έμεινε να νιώθεις.

Μια απογοήτευση έμεινε να νιώθεις.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Νιώθεις απογοήτευση ενώ όλα είναι σύμφωνα με το σχέδιο. Νιώθεις αμηχανία ενώ δεν έχεις κάτι που να υστερείς με τους άλλους. Νιώθεις ότι δεν ανήκεις στο πεδίο των άλλων, παρόλο που ζεις κι απολαμβάνεις τις ίδιες συνήθειες. Νιώθεις μι...
Σίγουρα θα ξανάρθουν κι η ευτυχία σου κι η δυστυχία σου. Στο ενδιάμεσο, ζήσε!

Σίγουρα θα ξανάρθουν κι η ευτυχία σου κι η δυστυχία σου. Στο ενδιάμεσο, ζήσε!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Σίγουρα θα ‘ρθουν. Θα επιστρέψουν οι μέρες που τόσο αμφίβολα θυμάσαι. Μέρες που ήσουν ηλιοκαμένος και με ένα φτυάρι έσκαβες στο βρεγμένο χώμα για να αναστήσεις τα κοιμισμένα σου όνειρα. Νύχτες με στυλωμένα τα μάτια στο τζάκι κοιτάζο...
Η αγκαλιά είναι ο πιο άμεσος κι όμορφος τρόπος να πεις όσα θες.

Η αγκαλιά είναι ο πιο άμεσος κι όμορφος τρόπος να πεις όσα θες.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Με πόσες συλλαβές μπορεί κανείς να επικαλεστεί την ευτυχία του; Πόσες λέξεις χρειάζονται για να ψηλαφήσεις έναν κυκεώνα συναισθημάτων; Έναν στρόβιλο που παρασύρει κάθε λογής υλικό στο πέρασμά του; Δεν έκατσα ποτέ να μετρήσω. Ίσως να...
Θέλει κότσια να λες δυνατά τα πιστεύω σου, χωρίς να προσβάλλεις.

Θέλει κότσια να λες δυνατά τα πιστεύω σου, χωρίς να προσβάλλεις.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Προσπάθησα, κι ακόμη προσπαθώ να αλλάξω τον κόσμο. Θέλει κότσια και μπέσα να μπορείς να λες δυνατά τι πιστεύεις, αλλά χωρίς να προσβάλλεις. Η προσβολή δείχνει αδυναμία. Είναι ελάττωμα για κείνους που δεν έχουν πίστη στον εαυτό τους....
Η μοναξιά, δε σε αφήνει να κοιμηθείς τις δύσκολες νύχτες.

Η μοναξιά, δε σε αφήνει να κοιμηθείς τις δύσκολες νύχτες.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλος ο κόσμος μας έχει γεμίσει ζητιάνους. Ανθρώπους πνευματικά ρακένδυτους που αναζητούν ψίχουλα μέσα στο χάος. Ο ένας αναζητά την αγάπη, χωρίς να ξέρει όμως το πού πρέπει να ψάξει και το τι είναι η αγάπη. Απλώνει το χέρι σε ανθρώπο...
Πόσο μετράει άραγε ο χρόνος;

Πόσο μετράει άραγε ο χρόνος;

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλα μικροσκοπικά. Οι μέρες, οι νύχτες, τα χρώματα. Ακόμη και οι άνθρωποι μοιάζουν μικροσκοπικοί. Σαν ένα τριανταφυλλάκι –θαρρώ- που ανθίζει. Ένα μπουμπούκι που γέρνει το πρόσωπό του προς το φως. Κάθε λεπτό μέσα στη μέρα κάνει αργές ...