Loading posts...
Αυτό το άγγιγμα, δεν έγινε ποτέ δικό της!

Αυτό το άγγιγμα, δεν έγινε ποτέ δικό της!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Το μυαλό κάνει ταξίδια ένα τέτοιο Καλοκαιρινό βράδυ. Χρειάζεται μάλλον όταν το εδώ και τώρα είναι πνιγηρο και στάσιμο και το μέλλον επίφοβο με όσα ακούς κι Εσύ κι εγώ.. Φεύγει για κάπου πιο πριν στο χρόνο, εκεί που νόμιζες ότι...
Αγάπησε αυτό που είσαι κι αυτό που θες να γίνεις..

Αγάπησε αυτό που είσαι κι αυτό που θες να γίνεις..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Έχω μέσα μου ένα μικρό παιδί, ένα κοριτσάκι αλλοπαρμένο που πιστεύει στα παραμύθια, φαίνεται ήσυχο αλλά η καρδιά του είναι άγρια θάλασσα γιατί αδημονεί για τις μεγάλες αγάπες, τους ειρηνικούς κόσμους, τα φαρδιά πλατιά χαμογελα...
Η απουσία σου, έγινε το μόνο δεδομένο μας..

Η απουσία σου, έγινε το μόνο δεδομένο μας..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Η ώρα πήγε πάλι 4 κι εσύ εαυτέ μου πάλι στριφογυρνάς. Η νύχτα γίνεται ένα εφιαλτικό κυνηγητό με το Μορφέα να προτιμά άλλη παρέα για αγκαλιά και ταξίδι. Σ' αυτή την εκκωφαντική ησυχία πόσο δύσκολο είναι τελικά να κάνεις το μυα...
Ό,τι έζησα κι ό,τι έκανα, είμαι εγώ και θα το αγαπάω.

Ό,τι έζησα κι ό,τι έκανα, είμαι εγώ και θα το αγαπάω.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Αλήθεια τώρα, θα το συνεχίσεις πολύ αυτό το βιολί; Θα το τραβήξεις κι άλλο το δικαστήριο που επιβάλεις στον εαυτό σου για όλα τα στραβά που έκανες και για ο,τι σ' έφερε σήμερα εδώ; Θα πάει μακριά το κατηγορητήριο με τη σιωπηλή...
Εκείνο το δικό μας το «μαζί»!

Εκείνο το δικό μας το «μαζί»!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  "Είμαι εγώ εδώ για σενα". Φράση κλειδί.Κλειδί που ξεκλειδώνει την καρδιά και την πολλή πίστη σε ένα "μαζί". Δύναμη που ορίζει συνεχή ελπίδα για ένα αύριο καλύτερο, πολλαπλάσιο με την ισχύ στην ένωση δύό ψυχών, δύο που δηλώνουν...
Θέλω να θυμηθώ πώς είναι να ερωτεύεσαι.

Θέλω να θυμηθώ πώς είναι να ερωτεύεσαι.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Θέλω να είμαι πάντα η καληνύχτα σου. Αυτή που λες όταν κλείνεις τα μάτια λίγο πριν παραδώσεις τη μέρα που προηγήθηκε και το κορμί σου που ταλαιπώρησες στου ύπνου τον αναπόφευκτο θάνατο. Θέλω να κλείνω τα μάτια μου και να χάν...
Εκείνοι που θυσίασαν τον εαυτό τους, στο βωμό των “πρέπει” τους..

Εκείνοι που θυσίασαν τον εαυτό τους, στο βωμό των “πρέπει” τους..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ξέρεις... Υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου που από το πολύ κυνήγι και τα πολλά ζόρια κατέβασαν ρολά και περιόρισαν τις λειτουργίες τους στις απολύτως απαραίτητες. Υπάρχουν άνθρωποι που περιφέρονται σαν καλοκουρδισμένα ρολόγια κι ...
Μείνε και γίνε το χαμόγελό μου το πιο λαμπερό..

Μείνε και γίνε το χαμόγελό μου το πιο λαμπερό..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μείνε λίγο ακόμη εκεί, στην περίμετρο της ζωής μου. Το μυστικό μου το ανομολόγητο ακόμη και σε μένα. Μείνε το χαμόγελο μου το άκυρο σε μια στιγμή τρέλας στην τρεχάλα που ζω επειδή κάπου κάπως άκουσα τη φωνή σου να λέει Ζωούλ...
Μείνε κοντά μου, τις μέρες που δεν αντέχω ούτε τον εαυτό μου..

Μείνε κοντά μου, τις μέρες που δεν αντέχω ούτε τον εαυτό μου..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Αλήθεια δεν ξέρω πως έγινε! Ειλικρινά δεν κατάλαβα πότε πρόλαβες, πότε τα κατάφερες και θρονιάστηκες στη σκέψη μου, έφοδος και κατάληψη μαζί. Και να φανταστείς ότι το περιβόητο timing της συνάντησής μας ήταν το χειρότερο δυ...
Δίπλα σου έμαθα ποια γυναίκα είμαι και πόσο λίγος και δήθεν ήσουν..

Δίπλα σου έμαθα ποια γυναίκα είμαι και πόσο λίγος και δήθεν ήσουν..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Και να 'μαι έδω στη στροφή της δεκαετίας να πιάνω πάλι τα ηλεκτρονικά παραθυράκια του κόσμου μου. Αυτή τη φορά έρχομαι για να σου ευχηθώ να έχεις μια πραγματικά Καλή Χρονιά στα μέτρα που ο πραγματικός εαυτός σου ορίζει το κα...