Loading posts...
Έχω τόσες αξόδευτες αγκαλιές για σένα, χωρίς εξήγηση.

Έχω τόσες αξόδευτες αγκαλιές για σένα, χωρίς εξήγηση.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Τι θα γίνει τώρα μού λες;Δεν φτάνει που έχω τόσο καιρό να σε δω, δεν φτάνει που μου την κοπάνησες το καλοκαίρι που μας πέρασε γιατί σε καλούσε ο νέος - μεγάλος έρωτας ζωής (άλλος ένας;) για ρομαντικές διακοπές και είχες όνειρο ...
Σαν να δοκιμάζεις, πότε η υπομονή τελειώνει..

Σαν να δοκιμάζεις, πότε η υπομονή τελειώνει..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Αναρωτιέμαι, πώς αλλιώς να στο δείξω, τι άλλο άραγε να κάνω για να καταλάβεις, πως για σένα είμαι εδώ; Σε αναμονή, σε εγρήγορση, σε ό,τι κάθε φορά νιώθω πως θες από μένα.Έχω σταθεί δίπλα σου τόσο καιρό τώρα, από πότε άραγε θυ...
Η ανάμνηση έγινε ένα μεγάλο απωθημένο που δεν ζήσαμε.

Η ανάμνηση έγινε ένα μεγάλο απωθημένο που δεν ζήσαμε.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σου μιλούσα καιρό, χρόνια θαρρώ από μέσα μού!Σε καλούσα κάθε φορά στα πολλά δύσκολα στα ευχάριστα εύκολα.Ενστικτωδώς σαν εγγαστρίμυθος σου κοινωνούσα όλα όσα με καλούσε η συνονόματη να διαχειριστώ. Ανάσα και εξομολόγηση...Ήθε...
Έχεις άραγε ιδέα, τι είσαι για μένα;

Έχεις άραγε ιδέα, τι είσαι για μένα;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πόσο καιρό σε γνωρίζω άραγε;Πότε ήταν η πρώτη φορά που τράκαραν οι ματιές μας εκεί στη στροφή του καρμικου αναπάντεχου;Εγώ ένα κουρέλι από έναν Αρμαγεδώνα που ήρθε να με βρει σε κάθε σταυροδρόμι της τότε ζωής μου, να κάνει φύλλ...
Μην υποτιμάς τα καλά παιδιά και την καλοσύνη τους.. Στο τέλος, πάντα κερδίζουν!

Μην υποτιμάς τα καλά παιδιά και την καλοσύνη τους.. Στο τέλος, πάντα κερδίζουν!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Θα σου ζητήσω μια χάρη...Ίσως θεωρώ ότι σε βρίσκω μποσικο, πατάω στο γεγονός ότι είναι Αύγουστος πια και μπορεί να χαλαρώνεις τώρα σε καμιά σκιά, ξαπλώστρα, εξοχή ή όπου αλλού εκτός τρελής καθημερινοτητας: Mην υποτιμάς τους καλ...
Επειδή ό,τι γράφει δεν ξεγράφει ποτέ, σκοπεύεις να αργήσεις κι άλλο τη ζωή μας;  

Επειδή ό,τι γράφει δεν ξεγράφει ποτέ, σκοπεύεις να αργήσεις κι άλλο τη ζωή μας;  

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Γεννημένη...  Έτσι λέει ένα τραγούδι που άκουσα σήμερα από μια φίλη και το κάνα δικό μου. Μία λέξη, μια παραδοχή ύπαρξης από τότε που πήρα την πρώτη μου ανάσα. Από τότε όμως πέρασαν χρόνια πολλά και στην πορεία συνέβησαν πολλ...
Η ώρα της αλήθειας έρχεται όταν σβήσουν τα φώτα και σωπάσουν τα ευχολόγια.

Η ώρα της αλήθειας έρχεται όταν σβήσουν τα φώτα και σωπάσουν τα ευχολόγια.

Γράφει η Τριανταφυλλοπούλου Ζωή  Και ξεκίνησε η νέα χρονιά κι ανταλλάξαμε ευχές κλισαρισμενες ή και όχι ελέω συνθηκών...Και βρεθήκαμε σε τραπέζια και υπακούσαμε σε οδηγίες, για το καλό μας πάντα και μασκοφορεθηκαμε εις διπλούν μάλιστα και τα ζουμερά κόκκινα κ...
Έτσι αντέχονται πολλά ζόρια ξέρεις…

Έτσι αντέχονται πολλά ζόρια ξέρεις…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Και να που φτάσαμε στα τέλη του Δεκέμβρη. Μία επεισοδιακή χρονιά τελειώνει σιγά-σιγά.Για όλους μας που αντέξαμε.Και θέλω να σου ομολογήσω τώρα κάτι, κάτι που ίσως νιώθεις κι εσύ, το έχεις παραδεχτεί πολλές φορές αλλά έχεις στα...
Διάλεξε μία μέρα που θα είναι μόνο δική μας και έλα να τη ζήσουμε!

Διάλεξε μία μέρα που θα είναι μόνο δική μας και έλα να τη ζήσουμε!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Βλέπεις γύρω σου τι γίνεται έτσι δεν είναι; Γκρίνια άγονη σε επανάληψη όχι άδικα δυστυχώς...Και μούτρα κατεβασμένα με ματιά θολή που πουθενά δεν εστιάζει.Και μέρες πανομοιότυπες που αναπαράγονται σε ένα 24ωρο που πολλές φορές ...
Δώσε μου ένα λόγο να μείνω!

Δώσε μου ένα λόγο να μείνω!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Δώσε μου ένα λόγο να μείνω.Νιώσε με, καταρρέω πιά δεν το βλέπεις;Ήρθες τότε, ένα ξερό, ανιαρό Καλοκαίρι πριν χρόνια θυμάσαι;Μπήκες σαν σίφουνας στην ζωή μου και τα σάρωσες όλα, τα σιγουράκια μου εξαφανίστηκαν τα κουτάκια μου έγ...