Loading posts...
Εσύ μπορείς να είσαι απών, εγώ όμως είμαι παρούσα και συνεχίζω να ζω!

Εσύ μπορείς να είσαι απών, εγώ όμως είμαι παρούσα και συνεχίζω να ζω!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πίστεψα.Πίστεψα πως δεν υπάρχει μετά από σένα. Πως δεν έχει άλλο αλλού, δεν υπάρχει παραπέρα εγώ καλά, γιατί δεν γίνεται να ξανανιώσω έτσι. Σε είχα βάλει βλέπεις τόσο ψηλά, τόσο ιδανικά. Άλλωστε εξαιτίας σου παραδέχτηκα, στον ε...
Οι αχάριστοι γίνονται μάθημα κι οι άξιοι ανάμνηση!

Οι αχάριστοι γίνονται μάθημα κι οι άξιοι ανάμνηση!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Υπάρχουν άνθρωποι σωσίβια!Δεν το κάνουν με σκοπό, πολλές φορές ούτε οι ίδιοι καταλαβαίνουν πως γίνεται. Ίσως ξημέρωσαν εδώ μ' ένα δρόμο στα όρια του χρέους. Ίσως η φωνούλα από μέσα επιτάσσει διαρκώς την προσφορά, τη βοήθεια, τ...
Όλα όσα μου κρύβεις, τα διαβάζω στη σιωπή σου..

Όλα όσα μου κρύβεις, τα διαβάζω στη σιωπή σου..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Το κατάλαβα γρήγορα μαζί σου. Δεν είσαι κι ο πιο εκδηλωτικος άνθρωπος. Κρατάς πολλά φυλαγμένα, περιφραγμενα. Ίσως έχεις πονέσει πολύ, ίσως ένιωσες ότι μιλάς ακαταλαβιστικα, ίσως κάποτε προσπάθησες να επικοινωνήσεις αλλά βρέθηκε...
Η αλήθεια είναι πως δεν σε περίμενα.

Η αλήθεια είναι πως δεν σε περίμενα.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Η αλήθεια είναι πως δεν σε περίμενα. Πώς θα μπορούσα άλλωστε μέσα σε όλο αυτό το κακό που μας συμβαίνει, στην κυριαρχία του φόβου, στο τεράστιο κύμμα που έχει (ή μας έχουν κι εμείς το δεχτήκαμε) βάλει σε κάθε πρόταση της ζωής ...
Εκείνη ήταν έρωτας και άνοιξη, κι εσύ την κερνούσες πίκρα και χειμώνες.

Εκείνη ήταν έρωτας και άνοιξη, κι εσύ την κερνούσες πίκρα και χειμώνες.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Το 'ξερες από την πρώτη στιγμή που την είδες. Εκείνο το χάρτινο Σεπτέμβρη πριν χρόνια. Ήταν αλλιώτικο θηλυκό αυτό, από αλλού φερμένο. Τόσο διαφορετικό από οποιαδήποτε γυναίκα πέρασε, στάθηκε, σε άντεξε κι εντέλει έμεινε. Μια νε...
Ήρθες κι έκανες την ζωή μου, να μετράει στον ενεστώτα.

Ήρθες κι έκανες την ζωή μου, να μετράει στον ενεστώτα.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Εσυ...Ησουν ο δικός μου θησαυρός, βαθιά σε έκρυψα, μάτια ιερόσυλων, θυμωμένων από τα ζόρια της ζήσης τους να μη σε δούνε. Βρώμικα λόγια να μην σε ακουμπήσουν, την είκονα που είχα φτιάξει μέσα μου για σένα να μην την καταστρέψο...
Φεύγω, γιατί το «καλό παιδί», ήρθε η ώρα, να σώσει και τον εαυτό του.

Φεύγω, γιατί το «καλό παιδί», ήρθε η ώρα, να σώσει και τον εαυτό του.

Γράφουν η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου και ο Τριστάνος Θέλω έναν έρωτα να ζήσω ρε ζωή, από εκείνους τους ολοκληρωτικούς.Αυτούς τους σαρωτικούς· μια λαίλαπα συναισθημάτων, που δεν θα αφήσει τίποτα στο πέρασμα της. Θέλω στα δίχτυα του να πιαστώ και η λογική να μην μπ...
Αυτό το άγγιγμα, δεν έγινε ποτέ δικό της!

Αυτό το άγγιγμα, δεν έγινε ποτέ δικό της!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Το μυαλό κάνει ταξίδια ένα τέτοιο Καλοκαιρινό βράδυ. Χρειάζεται μάλλον όταν το εδώ και τώρα είναι πνιγηρο και στάσιμο και το μέλλον επίφοβο με όσα ακούς κι Εσύ κι εγώ.. Φεύγει για κάπου πιο πριν στο χρόνο, εκεί που νόμιζες ότι...
Αγάπησε αυτό που είσαι κι αυτό που θες να γίνεις..

Αγάπησε αυτό που είσαι κι αυτό που θες να γίνεις..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Έχω μέσα μου ένα μικρό παιδί, ένα κοριτσάκι αλλοπαρμένο που πιστεύει στα παραμύθια, φαίνεται ήσυχο αλλά η καρδιά του είναι άγρια θάλασσα γιατί αδημονεί για τις μεγάλες αγάπες, τους ειρηνικούς κόσμους, τα φαρδιά πλατιά χαμογελα...
Η απουσία σου, έγινε το μόνο δεδομένο μας..

Η απουσία σου, έγινε το μόνο δεδομένο μας..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου  Η ώρα πήγε πάλι 4 κι εσύ εαυτέ μου πάλι στριφογυρνάς. Η νύχτα γίνεται ένα εφιαλτικό κυνηγητό με το Μορφέα να προτιμά άλλη παρέα για αγκαλιά και ταξίδι. Σ' αυτή την εκκωφαντική ησυχία πόσο δύσκολο είναι τελικά να κάνεις το μυα...