Loading posts...
Έλα να μιλήσουμε για την αγάπη των ανθρώπων..

Έλα να μιλήσουμε για την αγάπη των ανθρώπων..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Έλα να μιλήσουμε για την αγάπη των ανθρώπων. Αυτην που γράφτηκαν βιβλία, ξορκιστηκαν στιγμές, δακρυσαν μάτια βαλαντωσαν κορμιά. Έλα να μιλήσουμε για την αγάπη που δεν γνωρίζει όρια, δεν έχει προαπαιτουμενα, δεν περιμένει αντ...
Περιμένω ακόμα να μου πεις, “προχώρα είμαι εδώ για σένα”

Περιμένω ακόμα να μου πεις, “προχώρα είμαι εδώ για σένα”

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ξυπνάω μέσα στην νύχτα. Ξημερώματα γύρω στις 4, και το ξενύχτι εναλλάσσεται με την αγρυπνία σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια. Και το μυαλό να τρέχει σε ένα ανελέητο κυνηγητό. Καιρό τώρα κουβαλάω πέτρες, στον ύπνο και στο ξύπνιο μ...
Τις σημαντικότερες αποφάσεις, θα τις ζήσεις, δεν θα τις ανακοινώσεις..

Τις σημαντικότερες αποφάσεις, θα τις ζήσεις, δεν θα τις ανακοινώσεις..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Γεννήθηκα στην «Κιβωτό» την ώρα που οι πλανήτες μου βαράγαν, το βιολί τους λέει ένα τραγούδι μου αγαπημένο. Μάλλον την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε κι οι μοίρες που λέει ένα άλλο… Αγαπημένα τραγούδια γιατί μέσα από αυτά ...
Εκεί, στη γωνιά του “θέλω” και “έχω”, σε περιμένω να φύγουμε..

Εκεί, στη γωνιά του “θέλω” και “έχω”, σε περιμένω να φύγουμε..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Παράτα τα όλα κι έλα. Τώρα εδώ. Την επιτακτική επίκληση θα μπορούσα να τη φωνάξω σε μένα με στόμφο στρατιωτικής διαταγής. Γιατί και μένα μ’ έχω χάσει και ψάχνω να με βρω. Ίσως γι’ αυτό φωνάζω κι Εσένα. Ναι εσένα. Που σκορπιέ...
Αγώνας δρόμου το να σε αγαπώ και να σε μεγαλώνω, αγόρι μου!

Αγώνας δρόμου το να σε αγαπώ και να σε μεγαλώνω, αγόρι μου!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Τετάρτη μεσημέρι έχω εξαφανιστεί από τη δουλειά μέρες. Με ταλαιπωρεί μια ίωση, με κυνηγούν παράλληλα τα ψυχοσωματικά μου. Η πίεση παντού χτύπησε κόκκινο πάνω και μέσα μου. Στομάχι σφιγμένο με συνοδεία πυρετού. Το σώμα αντιδρά...
Κι όταν η Ζωή, κάνει έκρηξη, αν προλάβεις, κρύψου. Αν αντέχεις, μείνε!

Κι όταν η Ζωή, κάνει έκρηξη, αν προλάβεις, κρύψου. Αν αντέχεις, μείνε!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Τι νιώθω με ρώτησαν μόλις. Μάλιστα. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Αν και την ερώτηση αυτή την αποζητώ γιατί δείχνει πραγματικό νοιαξιμο κι όχι απλή κοινωνική συζήτηση με κομπλάρει κιόλας. Δεν είμαι μαθημένη να μιλάω για τα από μέσ...
Ο έρωτας χωρίς αγάπη, μοιάζει με γλυκό χωρίς ζάχαρη μωρό μου!

Ο έρωτας χωρίς αγάπη, μοιάζει με γλυκό χωρίς ζάχαρη μωρό μου!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Τι με κοιτάζεις εφ’ υψηλού και υπεροπτικά μου λες; Σου φαίνομαι μικρούλης, σκανταλιάρης παρορμητικός κι ανώριμος. Άσε ξέρω. Παίζω με τις καρδιές των άλλων, τις δοκιμάζω να δω πόσο στα κόκκινα μπορούν να χτυπάνε. Πόσο πέρα απ...
Από τον έρωτα διεκδικώ τις φουρτούνες του..

Από τον έρωτα διεκδικώ τις φουρτούνες του..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μπλε πόθος, ο δικός μου για σένα. Μπλε κι απύθμενος, σαν εκείνο το μπλε φουλάρι που τραβολογούσα στο νησί το καλοκαίρι περιμένοντας εσένα μάταια να φανείς. Ναι, μπλε είναι ο πόθος μου για σένα. Τίποτε λιγότερο από αυτό. Το...
Να μπορούσα να κοιτάω στα σκοτάδια των ανθρώπων..

Να μπορούσα να κοιτάω στα σκοτάδια των ανθρώπων..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Υπερδύναμη. Υπεράνθρωπος. Ιδιότητες που ξεφεύγουν από τα ανθρώπινα μας δυνητικά όρια, δίνοντας σε μας ένα τάχα μου συγκριτικό πλεονέκτημα. Τι υπερδύναμη θα ‘θελα να χα άραγε αν έρχονταν η καλή νεράιδα να μου τη χαρίσει; Αυτ...
Έγινε η ευγένεια ντεμοντέ και είδος προς εξαφάνιση..

Έγινε η ευγένεια ντεμοντέ και είδος προς εξαφάνιση..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Η ευγένεια θεωρείται ξεπερασμένο μοντέλο συμπεριφοράς! Ναι, σας το επιβεβαιώνω αν και γνωρίζω ότι ήδη πολλοί συμφωνείτε μαζί μου. Ανήκω όμως σ' αυτή την ομάδα των νεοζομπι ευγενικών. Στο σπίτι μου οι γύρω μου με κοιτάζουν π...