Loading posts...
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Μετά από έναν μεγάλο καβγά ένα ζευγάρι ερωτευμένο και αγάπης που όμοια τις δεν υπήρξε στην γη, αποφάσισε να βάλει τέλος στην σχέση του, γιατί εκτός των άλλων, κανένας από το οικείο περιβάλλον τους δεν ενέκρινε αυτήν την σχέση. Ο άντ...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Είναι ατσάλινες οι ράβδοι της φυλακής, μα η ελευθερία, ήλιος κι ουρανός του εμείς. Μια που θα την επιθυμήσεις κι αμέσως αυτή ζεματάει όλα τα όρια, τα σύνορα, τους φραγμούς για να γεννηθεί. Πυρακτωμένα ατσάλια, λάμπουν φωτιά κι απόσ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Παράξενο παιδί της κυρα Λιγοστής.Αποταμίευα πάντα από το τίποτα το λίγο, Από το λίγο, το λιγότερο. Έβρισκα πάντα προτιμότερο, το μαχαίρι στο κόκαλο να μπήγω,του εαυτού μου και του κόσμου, μόνος δικαστής. Κάποτε, κάπου, κάποιος μου’ πε...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Τρίτο ποτήρι, τρίτο τσιγάρο...- Κι εμένα ο δικός μου ο ρόλος ποιος είναι;- Δεν υπάρχουν ρόλοι, δεν είμαστε ηθοποιοί. Είμαστε καλά, είμαστε μαζί. Δεν είμαστε καλά; Το συζητάμε πολιτισμένα κι αν δεν λύνεται, κόβεται.- Α, έτσι; Ξέρεις έχουμ...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Ναι λοιπόν, ξέρεις κάτι; Νομίζω πως μόλις άγγιξα και όχι δειλά δειλά, μα με τα μπούνια, αυτό το μικρό κόκκινο κουμπάκι που γράφει με λευκά και έντονα γράμματα restart! Ήθελα τόσα πολλά χρόνια πριν να το πατήσω, μα σαν να υπήρχε κάποιος άγ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Τρίτη γουλιά κρασί, σβήσιμο πρώτου τσιγάρου… «Λένε πως τα καλά παιδιά δεν κλαίνε, λένε πως οι αλήτες δεν πονούν...»Ρε τον μικρό και δεν του το’χαμε. Ο αλητάκος με τα τατού και τα γκράφιτι έγινε φίρμα και τον παίζουν όλα τα ραδιόφωνα. - Ο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Στέκεσαι για άλλη μία φορά δίπλα μου, περιμένοντας το αργοπορημένο λεωφορείο. Κάθε μέρα η ίδια ρουτίνα, εσύ να κοιτάς συνεχώς το ρολόι σου και εγώ να κοιτάζω εσένα. Προσπαθώ να σε γνωρίσω. Κάθε μέρα λέω στο εαυτό μου ότι θα σου μιλή...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σκοτεινά τα μάτια σηκώνω, τη νύχτα αυτή στον ουρανό.Το περίλαμπρο φεγγάρι να με σπλαχνιστεί παρακαλώ,το δρόμο να μου δείξει για το σπίτι το πατρικό.Πολλά τα κάλλη του φιλόξενου  νησιού και οι άνθρωποι του, καλοσυνάτοι.Με αγκάλιασαν σα...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Τους θυμάμαι όλους. Τα θυμάμαι όλα…Δεν θα καταλάβω ποτέ το χούι μου να βουτάω με τα ρούχα. Το έκανα και χθες και μ’ έβλεπαν τα πιτσιρίκια σαν ούφο. Πλάκα είχε να βλέπεις την έκπληξη στα πρόσωπα τους. Ναι, ναι, ξέρουμε ακόμα και στα 45 να...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά,θυμίζουν στους γονείς μας, και στους γονείς των γονιών μαςπως υπήρξαν κάποτε κι αυτοί παιδιά.Γυρνούσαν τέτοιες ημέρες από γειτονιά σε γειτονιά,με ένα τρίγωνο στο χέρι,τραγουδώντας χαρούμενα τα κάλαντα μες ...
Continue reading