Loading posts...
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια ολόκληρα ξημέρωνα για σένα, ετούτο το απόλυτο στο βλέμμα που ζητάω με πανικό αλλά δε ξέρω ακόμα. Δεν έχεις φανεί, ίσως να μην υπάρχεις και να σε γέννησα σε σκέψη από ανάγκη. Θα σε διώξω πολλές φορές ακόμα, στο σώμα, στις αντο...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Γκρίζα μαλλιά, ραγάδες στην κοιλιά.Φύλλα δέντρου σοφίας, πηγή νέας κοινωνίας.Παρελθοντικά παιδιά, μεγάλωσαν πια. Χρώμα και ουλές,σπόροι που φυτρώνουν,σε γη χέρσα και ενώνουν,το παλιό με το νέο. Το παρόν, βιβλίο πεταμένο σε αγράμματες ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Το 2020 έφυγε και η αλήθεια είναι ότι άφησε αρκετά σημάδια πίσω του. ‘Ολοι νιώσαμε την ανάγκη να του ρίξουμε μια γερή κλοτσιά και να πάει από εκεί που ήρθε. Ας παραδεχτούμε όμως ότι ήταν μια χρονιά γεμάτη μαθήματα, αυτά τα έδωσε απλόχ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Το ρολόι δείχνει 10:05 πμ.Χθες τέτοια ώρα ετοιμαζόσουν για την αλλαγή του χρόνου. Μαγείρεμα καθάρισμα, ψώνια τελευταίας στιγμής. Το βράδυ στολίστηκες και βάφτηκες σαν κορίτσι 18 χρονών που μετά την αλλαγή του χρόνου πηγαίνει στα μπαρ ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πάει και αυτός ο χρόνος! Έφυγε! Μας άφησε πίσω του και εξαφανίστηκε! Γρήγορα θα έλεγαν μερικοί αργά και βασανίστηκα κάποιοι άλλοι! Βιάστηκα θα έλεγε εκείνος σα να μην ήθελε να τον θυμάται κανείς! Σα να κοιτούσε μακριά απότομα το μέλ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Το 2020 φεύγει και μαζί του γεννιέται η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.Μήπως με όλα αυτά που συνέβησαν καταλάβαμε τι πραγματικά έχει σημασία στη ζωή μας;Η υγεία, το πολυτιμότερο αγαθό.Οικογένεια, το σημαντικότερο κομμάτι μας.Οι πραγματ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Η στιγμή σου, είναι τώρα. Ό, τι έχεις είναι τώρα. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά οι αριθμοί θα αλλάξουν και θα φορέσουν οι πιο πολλοί μεγάλα, λαμπερά χαμόγελα για να κρύψουν την θλίψη τους. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά τα κουτάκια του χρόνου θα...
Continue reading
Γράφει ο Ιάκωβος Καζαντζής Χαμογελάς και χωρίς να το θέλεις ζωγραφίζεις, με τα δικά σου χρώματα, καθετί που υπάρχει γύρω σου. Τα λουλούδια σε ζηλεύουν και τα πουλιά ερωτοτροπούν, χορεύουν γύρω απ’ το σιντριβάνι της πλατείας στο πέρασμά σου. Ο ήλιος σε καλημερ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Θεέ μου! Τι φόβος! Τι τρόμος! Ένας ατέλειωτος, γεμάτος αγκάθια δρόμος!Θλιβερές σκέψεις, σου ζητούν να τις ταΐσεις. Δε θες να τις θρέψεις,Μα, τις θρέφουν άλλοι! Προσπαθείς! Αγκαλιά παίρνεις τη ζωή σου,Να την προστατέψεις, φροντίδα να τ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Κάτι σαν επιδημία έχει καταντήσει. Κάτι σαν γρίπη που την κολλάει κάποιος τις γιορτινές ημέρες. Πόσοι άνθρωποι νιώθουν μοναξιά; Πόσοι άνθρωποι αυτές τις μέρες νιώθουν θλίψη; Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να φορέσεις ένα προσωπεί...
Continue reading