Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Ένα μικρό γωνιακό βιβλιοπωλείο.Παλιό, φθαρμένο απο το χρόνο, γεμάτο θησαυρούς.Και βιβλία. Αμέτρητα βιβλία.Η μυρωδιά, η αίσθηση, η ψευδαίσθηση. Χιλιάδες συναισθήματα.Εκατοντάδες σελίδες. Εκατομμύρια λέξεις. Σημεία στίξης; Άπειρα.Αχ, το...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Οι στίχοι, λέξεις σκόρπιες,πεταμένες στο χαρτί.Μια προς μια φωνάζουν το όνομα σου δυνατά.Σε βλέπω να απομακρύνεσαι.Ξεκίνησες στην πρώτη μπόρα, στην πρώτη δυνατή βροχή.Η ημέρα εκείνη όρισε την κόκκινη γραμμή.Φεύγεις κάθε ημέρα όλο και ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Κι έρχεται η στιγμή που το μόνο που θέλεις είναι να εξαφανιστείς απ’ όλους κι απ’ όλα. Που το μόνο που χρειάζεσαι είναι να κλείσεις το κινητό σου και να κρυφτείς σε μια ερημική παραλία. Τελειώνει το καλοκαίρι κι εσύ αισθάνεσαι πιο κουρασμένη ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Τ΄άσπρα σεντόνια των προικιών,τον πολύφερνο γαμπρό να σκεπάσουν περιμένουν. Κιτρίνισαν με τον καιρό, στο σεντούκι του χρόνου, φυλακισμένα. Στηριγμένες στα σκουριασμένα κάγκελα των μπαλκονιών,μάνα και κόρη, τον ιππότη καβάλα σ’άσπρο άλ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Πάντα ήσουν μ’ ένα χαμόγελο, τόσο φωτεινό , τόσο γλυκό και αληθινό.Μάτια λαμπερά, γεμάτα ζωή και μια εκθαμβωτική καρδιά.Έδινες στους ανθρώπους της ζωής σου την ακτινοβολούσα και θετική αύρα σου. Έρεε από μέσα σου ασύστολα.Ζούσες όσο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι αδύναμ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Οι νότες τρελά χορεύουν, στο πεντάγραμμο επάνω.Έλα απόψε σε όνειρο γλυκό.Ερωτικά αγκάλιασε με, χόρεψε μαζί μου, στο ρυθμό ενός ταγκό. Ξύπνα συναισθήματα, σε κοχύλια ερμητικά κλεισμένα,στο βυθό της λήθης, βαθιά θαμμένα. Θάλασσα γίνε. Μ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πώς να είμαι καλά που είμαι μακριά σου;Στα στήθη σου, δεν μπορώ πια, το κεφάλι να ακουμπώ,να ακούω το χτύπο της καρδιάς σου. Ήρθες μες στη ζωή μου, πριγκίπισσα αληθινήκαι κάθισες στης καρδιάς το θρόνο. Δεν γνώριζα πια πόνο, έπαψα να μ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πεντάμορφη, κόρη ξανθή-πόσο τυχερός ο νιος,που σιμά του τη θωρεί-στέκει ορθή στο μπαλκόνι της κάθε δείλι και αυγή. Βλέπει του ήλιου τη δύση και την ανατολή.Τον βλέπει,να ξυπνά.Εκεί πέρα, μακριά,πίσω από τα βουνά να βγαίνει. Το δρόμο π...
Continue reading
Γράφει η Παρασκευή Χατζή Μην τα υποτιμάς φίλε μου τα λουλούδια μπορούν να σου προσφέρουν τόσα πολλά. Καταρχήν σηματοδοτούν την αναγέννηση της φύσης ολάκερης, μετά από ένα χειμώνα που όλα κοιμούνται, έρχονται τα χρώματα των λουλουδιών να υπενθυμίσουν στον άνθρ...
Continue reading