Loading posts...
Γράφει η Νόνη Διολή Δεν μπορείς, δεν γίνεται. Δεν σ’ αφήνει το μυαλό, δεν σου επιτρέπει το σώμα. Όλα πεθαίνουν λέει ο Albert Camus εκτός από την ανάμνηση. Εκτός από την γαμημένη την ανάμνηση που είναι σα σφαίρα καρφωμένη στο κεφάλι σου και δεν μπορείς με ...
Continue reading
Μια φορά ακόμα σου ζήτησα. Μια φορά ακόμα που θα ξυπνήσω χωρίς να πρέπει να αφήσω το κινητό κάτω. Μια φορά ακόμα που δεν θα πρέπει να σβήσω την καλημέρα. Μια φορά ακόμα που θα σου χαμογελάσω και θα ξεκινήσει η μέρα. Αυτό σου ζήτησα.. Μια φορά ακόμα που ...
Continue reading
Γράφει η Luna Punk  Είναι κι απόψε που μύρισε έρωτας, εκείνος ο δικός σου ο αέναος. Η μυρωδιά του μεγάλου σου έρωτα χαράσσεται ανεξίτηλη στη μνήμη. Μπορεί τον έρωτα εκείνον κάποια στιγμή να επιλέξεις να ξεχάσεις, μα την μυρωδιά του, όσο κι αν το θέλει...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλή Το κατάλαβα με το που σε πρωτοσυνάντησα. Μην ρωτήσεις πώς. Απάντηση δεν έχω. Ερωτεύτηκα το χαμόγελο σου. Λάτρεψα το γέλιο σου. Και ήθελα απλά να είμαι δίπλα σου. Έγινα ο κολλητός σου. Το φιλαράκι σου. Χρόνια τώρα έμαθα που λ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Κοίταξε με για τελευταία φορά.. Και πες μου.. Τι φοβήθηκες τελικά; Φοβόσουνα την αγάπη, όμως η αγάπη μας ήτανε που μας κράτησε στην ζωή τόσες φορές που ακρωτηριαστήκαμε. Φοβόσουνα την αγκαλιά, όμως εκείνες οι αγκαλιές μας εί...
Continue reading
Γράφει η Χριστιάνα Τσομπανη Ανεμοστρόβιλος, σίφουνας, θύελλα. Όσο ήρεμη χαμογελαστή και χαρούμενη σου φαίνεται τόσο τρελή και περίεργη είναι απλά δεν το δείχνει γιατί είναι τόσο ακατανόητο το χαος της που το δείχνει σε λίγους και για να στο δείξει θα πρέπε...
Continue reading
Γράφει η Μαριλένα Σ. Εγώ, εσένα, αγάπη μου, σε κλαίω στα μεθύσια μου Εγώ; Για σένα; Ναι, έχω κλάψει. Όχι μια, ούτε δυο φορές. Τόσες ώστε πλέον έχω χάσει το μέτρημα. Αν άξιζε; Δε θα πω ούτε ναι ούτε όχι. Τότε πίστευα πως ναι, τώρα πιστεύω πως όχι, αλλά πο...
Continue reading
Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Θα κλείσουν σφιχτά και δεν θα μπορείς να δραπετεύσεις από τις πύλες των δύο χεριών του που μέσα τους θα έχεις φυλακιστεί. Θα χορέψεις στον ήχο της καρδιάς που σαν ηχείο θα λειτουργεί και με το ζεστό στήθος θα ενωθεί το κορμί σου. Ε...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σε ευχαριστώ για όλα. Σε ευχαριστώ που μπήκες στη ζωή μου τόσο ξαφνικά, τόσο παθιασμένα. Σε ευχαριστώ κι ας έφυγες με τον ίδιο τρόπο. Σε ευχαριστώ κι ας μην ξημέρωσε ποτέ εκείνο το "αύριο" που θα μας έβρισκε τρελά ερωτευμένο...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αν η απιστία είχε χρώμα, δε θα ήταν κόκκινη. Δε θα είχε το αναμενόμενο χρώμα του πάθους. Θα ήταν μπλε. Θα είχε το χρώμα της θάλασσας και της αβύσσου το βάθος. Κι αυτό γιατί η πραγματική απιστία, είναι η απιστία από επιλογή κ...
Continue reading