Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Και μιας και πέρασε η μέρα του πατέρα και τα φώτα έσβησαν και σήμερα δεν είναι μέρα γιορτινή, μα είναι απλά Τετάρτη.Εγώ θέλω να πω σήμερα χρόνια πολλά, σε εκείνους τους μπαμπάδες, που γιορτάζουν κάθε μέρα και κάθε νύχτα σιωπούν. Σ...
Continue reading
Γράφει ο Μάνος Σαμοθρακής (Τριστάνος) Διαζύγιο, προσωπική αποτυχία ή αναπόφευκτη εξέλιξη σε μερικές περιπτώσεις; Δύο άνθρωποι ξένοι μεταξύ τους, αποφασίζουν να ενώσουν την μοίρα τους και να την κάνουν κοινή. Να περπατήσουν αντάμα στο δρόμο της ζωής, κρατώντας...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Να τα ακούτε τα παιδιά σας. Να τα αφουγκράζεστε. Να τα αγκαλιάζετε. Ακόμα κι αν δεν το διατυπώνουν με λόγια, όλα τα παιδιά θα ήθελαν να κρατάτε τις υποσχέσεις σας. Αν υποσχεθείτε να τα ανταμείψετε, κάντε το, μα κι αν υποσχεθείτε να τ...
Continue reading
Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Δυο μεγάλα, υγρά και χαρούμενα ματάκια, αυτά με κοιτούν κάθε πρωί όταν ανοίγω τα δικά μου. Αυτά με συντροφεύουν σε κάθε περιπέτεια της καθημερινότητάς μου, σε κάθε χαρά σε κάθε λύπη. Η ανάσα του στο πρόσωπο μου να μου θυμίζει την ώρα ...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια Όχι δεν είμαι τέλειος άνθρωπος ούτε τέλεια μητέρα, ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο.Αν έχεις θυμώσει μαζί μου σίγουρα έχεις κάποιο λόγο, το σέβομαι. Ίσως σε κατακλύζουν μνήμες τραυματικές, μνήμες από εκείνες τις άστοχες προσπάθειες μου να σε προστα...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Βλέπεις πάνε δέκα χρόνια τώρα που εκτός από κορίτσι που έγινε γυναίκα, είμαι και μητέρα. Γονιός. Τι ορισμό να δώσεις σε έναν τέτοιο ρόλο. Για τα πρώτα χρόνια της ζωής τους αφήνεις στην άκρη ότι είχες έως τότε δεδομένο. Τα δεδομένα σου α...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Σε ξέχασαν!Σε ξέχασαν όλοι τους, μα εσύ δεν ξέχασες ποτέ κανέναν.Σε αφήσανε μοναχή σου, όλοι εκείνοι που εσύ δεν τους παράτησες ποτέ σου.Σε ξέχασαν σε έναν καναπέ, μπροστά από μια οθόνη, με ανόητες σαπουνόπερες, ανιαρά δελτία ειδή...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Γιε μου, σου γράφω απόψε κάτι, γιατί τα λόγια τα παίρνει ο αέρας, σε αντίθεση με τα γραπτά που μένουν, εσύ πες το αν θες, "Ο δεκάλογος για το πώς χορεύεται η ζωή". Και το μόνο που θέλω από εσένα, είναι να πάρεις αυτές τις αράδες κ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Αρφαρά Πολλές φορές οι γονείς λανθασμένα θεωρούν τα παιδιά τους ως την προέκτασή του εαυτού τους . Όνειρα και επιθυμίες που δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν, είτε γιατί οι συγκυρίες δεν ήταν ευνοϊκές, είτε γιατί οι δικοί τους γονείς δεν τους ά...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Άκου να σου πω, αδερφούλα ,για σένα γράφω ναι, για σένα! Τη ζωή τη περπάτησες με τόλμη , της έδειξες να καταλάβει τι σημαίνει προχωράω! Της έδειξες τα δόντια σου και τη πυγμή σου. Έσφιξες το κορμί σου, την ανάσα σου, όρθωσες το ανάσ...
Continue reading