Loading posts...
Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Τις βλέπεις στο δρόμο, στο σχολείο, στο πάρκο, στο σούπερ μάρκετ, στη δουλειά. Είναι παντού γύρω σου. Γυναίκες που είτε από επιλογή είτε όχι μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους. Γυναίκες που αναγκάστηκαν να παίζουν το ρόλο και της...
Continue reading
Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Κανείς δε γεννιέται γνωρίζοντας πως είναι να είσαι γονιός ή τι πρέπει να κάνεις. Κανένα παιδί δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης. Οι περισσότεροι κάνουν ότι μπορούν καλύτερο για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με αγάπη, ασφάλεια και φροντί...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Μουμούρη Στην ανοιχτή πόρτα στέκεται, μέχρι να φύγεις. Πριν χτυπήσεις την ίδια πόρτα, σε έχει ακούσει και σε περιμένει πάλι μπροστά της. Πάντα από τα χέρια της θα βρεις μια πόρτα ανοιχτή. Από τα λόγια της μαθαίνεις, πώς να ανοίγεις πόρτες.Σε θ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Φωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Ανθεκτική σε ονόμασα. Ξέρεις τι είναι να σε αγγίζει το αλάτι της θάλασσας κι αντί να σε χαράζει να σε θρέφει; Να χαράζει ακόμα και βράχους, μα εσένα να σε ομορφαίνει.. Να είσαι εκεί, κάτω από τον ήλιο χ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Και μιας και πέρασε η μέρα του πατέρα και τα φώτα έσβησαν και σήμερα δεν είναι μέρα γιορτινή, μα είναι απλά Τετάρτη.Εγώ θέλω να πω σήμερα χρόνια πολλά, σε εκείνους τους μπαμπάδες, που γιορτάζουν κάθε μέρα και κάθε νύχτα σιωπούν. Σ...
Continue reading
Γράφει ο Μάνος Σαμοθρακής (Τριστάνος) Διαζύγιο, προσωπική αποτυχία ή αναπόφευκτη εξέλιξη σε μερικές περιπτώσεις; Δύο άνθρωποι ξένοι μεταξύ τους, αποφασίζουν να ενώσουν την μοίρα τους και να την κάνουν κοινή. Να περπατήσουν αντάμα στο δρόμο της ζωής, κρατώντας...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Να τα ακούτε τα παιδιά σας. Να τα αφουγκράζεστε. Να τα αγκαλιάζετε. Ακόμα κι αν δεν το διατυπώνουν με λόγια, όλα τα παιδιά θα ήθελαν να κρατάτε τις υποσχέσεις σας. Αν υποσχεθείτε να τα ανταμείψετε, κάντε το, μα κι αν υποσχεθείτε να τ...
Continue reading
Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Δυο μεγάλα, υγρά και χαρούμενα ματάκια, αυτά με κοιτούν κάθε πρωί όταν ανοίγω τα δικά μου. Αυτά με συντροφεύουν σε κάθε περιπέτεια της καθημερινότητάς μου, σε κάθε χαρά σε κάθε λύπη. Η ανάσα του στο πρόσωπο μου να μου θυμίζει την ώρα ...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια Όχι δεν είμαι τέλειος άνθρωπος ούτε τέλεια μητέρα, ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο.Αν έχεις θυμώσει μαζί μου σίγουρα έχεις κάποιο λόγο, το σέβομαι. Ίσως σε κατακλύζουν μνήμες τραυματικές, μνήμες από εκείνες τις άστοχες προσπάθειες μου να σε προστα...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Βλέπεις πάνε δέκα χρόνια τώρα που εκτός από κορίτσι που έγινε γυναίκα, είμαι και μητέρα. Γονιός. Τι ορισμό να δώσεις σε έναν τέτοιο ρόλο. Για τα πρώτα χρόνια της ζωής τους αφήνεις στην άκρη ότι είχες έως τότε δεδομένο. Τα δεδομένα σου α...
Continue reading