Loading posts...
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Τα κεριά είναι στη θέση τους, με τα λευκά τούλια να τα περικυκλώνουν, μοιράζοντας αγάπη και γαλήνη στους καλεσμένους τους. Η μέρα αυτή ξημέρωσε και κείνος περιμένει. Περιμένει να την καμαρώσει να έρχεται. Δεν έχει αγωνία, γιατί ξέ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, κάποτε ήταν κι εκείνη το κοριτσάκι κάποιου. Η πριγκίπισσά του. Την έντυνε με ροζ τούλια και γλυκά φιλιά. Την σκέπαζε με μαλακές κουβερτούλες και ζεστές αγκαλιές. Την κρατούσε σφιχτά απ' το χέρι και την μάθαινε να εμπιστεύ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τα κοιτάω που κοιμούνται τόσο ήρεμα και γαλήνια. Τόσο όμορφα! Ο μικρός κοιμάται από την κάτω πλευρά, πάντα αγκαλιά με ένα μαξιλάρι στα πόδια και το άλλο στο κεφαλάκι του. Σχεδόν ποτέ δεν ξυπνάει την νύχτα από "κακό όνειρο" κι όταν ...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Κούραση και σκέψεις έχουν χαράξει τα μάτια σου και φαίνεσαι στα μάτια του κόσμου γερασμένη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά.  Είναι δάκρυα, προσευχές, απορίες, όλα αυτά που συνθέτουν το παζλ του μυαλού σου, ενός λαβύρινθου που μοιάζει να μην έχε...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αμέτρητες αναλύσεις επί αναλύσεων και έρευνες αμφιβόλου αξιοπιστίας και εγκυρότητας διεξάγονται τα τελευταία χρόνια πάνω στο θέμα της μητρότητας. Γυναίκες, νέες μητέρες, μητέρες που έχουν μεγαλώσει ένα, δύο και τρία και τέσσερα...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Παθαίνω κι εγώ κρίσεις πανικού, κρίσεις άγχους και γενικά κρίσεις. Δεν ντρέπομαι, δεν φοβάμαι να το παραδεχτώ. Οι κρίσεις πανικού έρχονται στη ζωή μου και φεύγουν ανά διαστήματα. Είναι δύσκολο και επίπονο, αλλά πλέον έχω μάθει μέχρι ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Δε χωράει αμφιβολία πως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα στον κόσμο είναι η ανατροφή των παιδιών. Μαμάδες και μπαμπάδες διαφόρων ηλικιών, από τη στιγμή που κρατούν στα χέρια τους το μωρό τους, έρχονται από τη μία αντιμέτωποι με ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι δύσκολο να είσαι πατέρας. Είναι δύσκολο να είσαι μπαμπάς. Είναι δύσκολο να ξέρεις πως όταν σε κοιτάνε στα μάτια, βασίζονται πάνω σου. Βασίζονται σε εσένα. Υπολογίζουν πως θα είσαι πάντα εκεί, να ακούσεις, να μιλήσε...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Αν σου ζητούσαν να ορίσεις έναν άνθρωπο ως τον ιερότερο στην ζωή σου, σύμβολο και στήριγμα ψυχής, ποιος θα ήταν; «Η μαμά μου», ανταποκρίθηκα. Μαμά, λοιπόν. Γυναίκα άτρωτη κι αλώβητη. Μία απόλυτη ηρωίδα! Υπήρξε κι εκείνη παιδί...
Continue reading