Loading posts...
Γράφει ο Τριστάνος Όσα για σένα κι αν γραφτούνε, ποτέ δεν θα μπορούν να πούνε, ακόμα και χιλιάδες λέξεις, εκείνα που μπορείς ν'αντέξεις! Το πρώτο σπίτι που όλοι ζούμε, το καρδιοχτύπι που ακούμε, τραγούδι της ψυχής χαρίζεις, το σώμα σου το χαραμίζει...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κοινή η παράλληλη ζωή.. Ίδιο ή ξεχωριστό δωμάτιο, πολλές οι παιδικές αναμνήσεις κι άλλες τόσες οι εμπειρίες. Τσακωμοί και αγκαλιές.. Ένας άνθρωπος είναι αυτός που μπορείς να τα μοιραστείς όλα αυτά.. Η αδερφή σου! Ένας άνθρωπος...
Continue reading
Γράφει η Ρόζα Δημητρίου Γράφω για όλες εκείνες τις γυναίκες, που λαχταρούν να γίνουν μάνες κι όμως ένα εμπόδιο της κρατάει μακριά από ένα όνειρο ζωής, την ολοκλήρωση μιας οικογένειας. Καμιά φορά τα πράγματα δεν κυλάνε όπως ακριβώς θα θέλαμε κι έτσι στεναχωρ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Διανύοντας την εποχή της ψηφιακής πραγματικότητας και της απόλυτης θεοποίησης του υλικού ευδαιμονισμού, στάθηκε αδύνατο η μητρότητα να καταφέρει να αντισταθεί στον διαδικτυακό αυτό οχετό, που καταπίνει τα πάντα και οδηγεί, εν τέλ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Μπαμπάς, ή αλλιώς μπαμπάκας - όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν οι περισσότερες κόρες - είναι ο πρώτος ήρωας κάθε κοριτσιού! Χωρίς να θέλω να υπονομεύσω τον ρόλο της μητέρας, το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα σε πατέρα κι κόρη δεν μπορε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Έφτασε η ώρα, μάνα. Η ώρα του αποχαιρετισμού. Είμαι μεγάλη πια. Κοντεύω τα 30 κι όμως ήμουν κάτω από την ποδιά σου μέχρι σήμερα. Μπορεί να έφευγα για λίγο, όμως ξαναγυρνούσα. Αργά ή γρήγορα ξαναγυρνούσα. Δεν είχα φύγει ποτέ από κοντά...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πάντα άκουγα γύρω μου ότι είναι ευλογία να έχεις αδέρφια. Είναι δώρο σταλμένο από το Θεό μου λέγανε, χαρά και τύχη μαζί. Καλά όλα αυτά βέβαια αλλά εμένα μου φαινόταν λόγια απλά, καθημερινά, επαναλαμβανόμενα, δε μπορούσα να τα κατα...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Δυο χέρια πιασμένα γύρω από το λαιμό σου. Ένα κεφάλι ακουμπισμένο πάνω στον ώμο σου. Δυο μάτια να σε κοιτάνε με αγωνία, για να πάρουν επιβεβαίωση. Δυο ματάκια που πετάνε σπίθες, περιμένοντας να ακούσουν "μπράβο", "σ' αγαπάω". Πό...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με λένε Σοφία, κι είμαι χίλια πράγματα κι άλλοι τόσοι ρόλοι, μα πάνω από όλα, είμαι μαμά. Όχι, μην με μπερδεύεις, δεν είμαι ο Γονέας 1 ή ο Γονέας 2, είμαι η μητέρα δυο παιδιών. Δεν σε ενόχλησα ποτέ εσένα που θες να λέγεσαι Γονέας ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μια καρδούλα στον υπέρηχο του ιατρείου χτυπά δυνατά. Θαρρείς και θέλει να μας υπενθυμίσει ότι "είναι εδώ" μαζί μας. Ένα δάκρυ τρέχει από τα μάτια μου. Θα γίνω για δεύτερη φορά μαμά. Λαχταρούσα τόσο πολύ ένα δεύτερο παιδικό χαμόγελ...
Continue reading