Loading posts...
Γράφει η Οδύσσεια Όχι δεν είμαι τέλειος άνθρωπος ούτε τέλεια μητέρα, ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο.Αν έχεις θυμώσει μαζί μου σίγουρα έχεις κάποιο λόγο, το σέβομαι. Ίσως σε κατακλύζουν μνήμες τραυματικές, μνήμες από εκείνες τις άστοχες προσπάθειες μου να σε προστα...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Βλέπεις πάνε δέκα χρόνια τώρα που εκτός από κορίτσι που έγινε γυναίκα, είμαι και μητέρα. Γονιός. Τι ορισμό να δώσεις σε έναν τέτοιο ρόλο. Για τα πρώτα χρόνια της ζωής τους αφήνεις στην άκρη ότι είχες έως τότε δεδομένο. Τα δεδομένα σου α...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Σε ξέχασαν!Σε ξέχασαν όλοι τους, μα εσύ δεν ξέχασες ποτέ κανέναν.Σε αφήσανε μοναχή σου, όλοι εκείνοι που εσύ δεν τους παράτησες ποτέ σου.Σε ξέχασαν σε έναν καναπέ, μπροστά από μια οθόνη, με ανόητες σαπουνόπερες, ανιαρά δελτία ειδή...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Γιε μου, σου γράφω απόψε κάτι, γιατί τα λόγια τα παίρνει ο αέρας, σε αντίθεση με τα γραπτά που μένουν, εσύ πες το αν θες, "Ο δεκάλογος για το πώς χορεύεται η ζωή". Και το μόνο που θέλω από εσένα, είναι να πάρεις αυτές τις αράδες κ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Αρφαρά Πολλές φορές οι γονείς λανθασμένα θεωρούν τα παιδιά τους ως την προέκτασή του εαυτού τους . Όνειρα και επιθυμίες που δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν, είτε γιατί οι συγκυρίες δεν ήταν ευνοϊκές, είτε γιατί οι δικοί τους γονείς δεν τους ά...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Χριστούγεννα 2021! Μια δύσκολη, και συνάμα μεταβατική, χρονιά, φτάνει στο τέλος της . Εκτός από τις συνήθεις, αλλά τόσο πολύτιμες, ευχές για υγεία, αγάπη και ευτυχία, αξίζει να κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν. Ας κλείσουμε τα μάτια ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος «Έχε το νου σου στο παιδί , γιατί αν γλιτώσει το παιδί , υπάρχει ελπίδα», λένε οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, στο γνωστό κομμάτι του Πρίγκιπα της Ροκ , Παύλου Σιδηρόπουλου. Αν υπάρχει μια ελπίδα σε αυτή την αλλοτριωμένη κοινωνία ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου    Κάθομαι αγκαλιά με το "Ανδρολίβαδο" της Τζούλη και έχω χαθεί σε ιστορίες άλλοτε αστείες κι άλλοτε.. πικρά οικείες! Μια κυρία δίπλα με ρωτά, τι διαβάζω, και της λέω πάνω κάτω.  Η απάντησή της, με αφήνει άφωνη και η αλήθεια είναι...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είσαι λίγων ωρών και σε κρατάω στα χέρια μου. Δεν είμαι η ευτυχισμένη ροζ μαμά των παραμυθιών. Όμως σε κρατάω, σε κοιτάω, είσαι δικιά μου. Σώμα από το σώμα μου και ψυχή από την ψυχή μου. Κλαις δυνατά, πεισματάρικα και από τις πρώτε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Κρατώ μέσα στα δυο μου χέρια το πρόσωπο σου, δε χωράει όλο αλλά προσπαθώ. Αυτά τα δυο ματια που με κοιτάζουν ερωτηματικά.Το χαμόγελο σου που φτάνει ως τα μάτια. Το άγγιγμα σου, πάντα γαλήνιο, με ηρεμεί και μου θυμίζει πόσο όμορφος είν...
Continue reading