Loading posts...
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ποια προδοσία πονάει πιο πολύ; Μέρες τώρα με τρώει αυτή η ερώτηση. Απάντηση πουθενά. Σκάβω στα βάθη του μυαλού μου ψάχνοντας μια απάντηση, μα μάταια. Να είναι η προδοσία ενός έρωτα; Η προδοσία μιας μεγάλης αγάπης; Μήπως η προδοσία φίλω...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Να αλλάζεις, να εξελίσσεσαι, αυτός πιστεύω πως είναι ο λόγος που βρισκόμαστε πάνω σε τούτη τη γη. Να γινόμαστε καλύτεροι. «Καλύτεροι ως προς τι;» θα μου πεις. «Ποιος ορίζει το καλύτερο;»  Και η απάντηση είναι απλή : Εσύ και μόνο εσύ!   Αλλάζε...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Και αν ένα βράδυ μες στο μυαλό σου τριγυρνάω, μην βιαστείς να πεις "αμπρακαταμπρα", και το μαγικό σου ξόρκι μην το σπαταλησεις, έτσι απλά.Ένα τσιγάρο ακόμα και φεύγω. Έτσι κι αλλιώς δικιά σου δεν θα 'μαι.Ούτε θα γίνω. Ποτέ.  Φεύγεις. ...
Continue reading
Γράφει η Παρασκευή Χατζή Άλλος ένας οδυνηρός αποχαιρετισμός στο ίδιο σημείο. Κι έμειναν λίγα λεπτά, μέχρι να έρθει το λεωφορείο στη γραμμή 4. Δάκρυα στα μάτια, αχώριστες αγκαλιές και ασταμάτητα φιλιά. Σε κάτι τέτοια μέρη, γράφονται οι καλύτερες ιστορίες, σκέφ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ήρθα στη ζωή σου για να μη νιώθεις μόνος. Για να μη νιώθω μόνη. Ήρθα γιατί σε σένα ανακάλυψα αυτό που έψαχνα. Αυτό που ήθελα. Σε σένα είδα τα φιλιά μου να δένονται με τα δικά σου και την αγκαλιά μου να κουμπώνει με τη δική σου. Δε κουμπών...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Οι άνθρωποι δεν είναι αεροπλάνα, αν χάσεις μια πτήση παίρνεις την επόμενη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ψυχές κι αν χάσεις μία, δεν θα ξαναβρείς την ίδια.Γι' αυτό αν την θέλεις στην ζωή σου θα πρέπει να  μπορείς να την κρατήσεις ή να την ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Πόνος. Ένας πόνος απίστευτα δυνατός σε διαπερνά. Θέλεις να τον πολεμήσεις, να παλέψεις ενάντια του, μα πλέον δεν μπορείς. Δεν έχεις δυνάμεις. Παραδίδεις λοιπόν την ψυχή σου στα χέρια του. Στην πήρε και φεύγει μακριά. Προσπαθείς ν...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Υπάρχουν άνθρωποι φρούρια. Άνθρωποι που υψώνουν ψηλά, απροσπέλαστα τείχη γύρω τους. Άνθρωποι που τυλίγονται με συρματοπλέγματα κι ηλεκτροφόρα καλώδια. Άνθρωποι που κρατούν αποστάσεις ασφαλείας απ' όλους. Ίσως σου φανούν σκληροί, α...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Τα μάτια του εκείνο το βράδυ κοιτούσαν αλλού. Δεν κοιτούσαν εμένα, ούτε μια ματιά δεν μου έριξαν. Κι όμως, ήμουν εκεί. Κι όμως, το ήξερε. Κι ούτε μίλησε, κι ούτε κοίταξε, ούτε αγκάλιασε.Κι έφυγα. Έτσι απλά, αθόρυβα, ήσυχα, ήρεμα. Έφυγα. Δ...
Continue reading
Γράφουν η Άντζελα Καμπέρου και ο Κένταυρος Α.  Τελευταίο τσιγάρο. Η καύτρα έχει φτάσει στη γόπα και ένα δάκρυ πέφτει πάνω της. Ακούγεται αυτός ο χαρακτηριστικός ήχος που κάνει το νερό όταν πέφτει στην φωτιά και τον νιώθω στην καρδιά μου που καίει και χτυπάει ...
Continue reading