Loading posts...
Γράφει η Αριάδνη Ο έρωτας, βάσανο ε; Ναι, αυτός χωρίς ανταπόκριση είναι βάσανο. Αυτός που είσαι ερωτευμένη μόνη σου, αφ’ εαυτού σου, κι ο άλλος δεν το ξέρει ή κάνει πως δεν το ξέρει γιατί δεν πολυγουστάρει. Τι, πόνεσε η αλήθεια; Κι όμως έτσι είναι. Κι όσο εσύ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Μέχρι και οι λέξεις αρνούνται να απλωθούν στο χαρτί. Πείσμωσαν κι αυτές όπως το μυαλό κι η καρδιά μου. Παγωμένες σκέψεις, έχουν κάνει κατάληψη στο χρόνο μου κι όλα γύρω μου μοιάζουν με έναν ατελείωτο συμβιβασμό. Υποχωρήσεις, υποχρεωτικές και βι...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Θυμώνω μ' αυτούς τους ανθρώπους που υποτιμούν το μυαλό των άλλων. Ποιανών; Μα αυτών που τους θεωρούν βλάκες και τους σερβίρουν ό,τι θέλουν όπως το θέλουν, γιατί πιστεύουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Ε, όχι λοιπόν! Αυτοί οι άλλοι δεν είναι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Άσχημο πράγμα η μοναξιά. Αλλά πιο άσχημο πράγμα είναι να είσαι με κάποιον που δεν αισθάνεται τίποτα για σένα. Τη μοναξιά δε τη δημιουργούν άνθρωποι που απλά δεν είναι κοντά σου κάποιες στιγμές. Η μοναξιά δημιουργείται επειδή δεν έχεις τον...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Κι είμαστε ακόμη ζωντανοί. Μετά από τα τόσα χτυπήματα, ναι ρε είμαστε ακόμη ζωντανοί. Και θα παραμείνουμε, γιατί γεννηθήκαμε δυνατοί. Μην σας τρομάζει ο πόνος μας, είναι έντονος το ξέρω, αλλά έτσι πονάνε οι δυνατοί.Η ευαισθησία είναι ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  «Μεγάλοι έρωτες.» Τι να είναι, πώς να είναι; Μοιάζουν άραγε σαν αυτούς του κινηματογράφου; Ήσουν εσύ αυτός για εμένα; Ήσουν αυτός ο άνθρωπος. Ήσουν εκείνος που καθόρισε ποια είμαι, που πάω, τι έχω γίνει. Ήσουν αυτός που στο λεξικ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Πόσος καιρός πάει που έφυγες; Έπαψα πια να μετράω ώρες, μέρες, μήνες. Νιώθω το μυαλό μου τόσο διαλυμένο, που μετρώ το χρόνο σε δάκρυα, σκέψεις, αναστεναγμούς. Πονάει γαμώτο! Πονάει ακόμη! Επανήλθα στην καθημερινότητά μου, βυθίστηκ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μπορεί να πεθαίνεις μόνο μια φορά, μα γεννιέσαι δυο. Ένα πράγμα που μαθαίνεις μεγαλώνοντας, είναι πως γεννιέσαι δυο φορές. Τη μια όταν το αποφασίσει η μοίρα. Την δεύτερη, όταν το αποφασίσεις εσύ. Η πρώτη, είναι το μάθημα. Η δεύτερη...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Να βρεις μια αγκαλιά, που όταν σε κλείνει, να μην φοβάσαι πια. Ούτε τον κόσμο, ούτε τον εαυτό σου, ούτε τα χέρια που σε κρατούν.  Να βρεις μια αγκαλά, που όταν σε κλείνει, δεν θα έχεις ούτε έναν λόγο να τραβηχτείς, να φύγεις.  Να β...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μεγάλη η νύχτα απόψε, μεγάλη και βαριά, πέφτει στους ώμους μου σαν σακίδιο γεμάτο πέτρες. Στο κινητό μου υπάρχει ένα και μόνο τραγούδι και παίζει σε επανάληψη, η καρδιά μου χτυπάει στον ρυθμό του και τα μάτια μου τρέχουν ακατάπαυστα....
Continue reading