Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Δε μελαγχολώ για όλα όσα έδωσα, ούτε γκρινιάζω πια για όσες αναποδιές μου έτυχαν.  Δε θα μαρτυρήσω τις πιο βαθειές μου πίκρες, μα ούτε και τους ποιο κρυφούς μου πόθους.  Θα κρατήσω πια όλες μου τις ανησυχίες κι όλα μου τα θέλω κλειδω...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Τι ειρωνεία, εγώ που σ' αγαπάω πιο πολύ να είμαι πιο μακρία από όλους.Να μαθαίνω τα νέα σου από τα stories σου και να βλέπω πώς αλλάζεις με τον καιρό από τις φωτογραφίες σου.Τι ειρωνεία, εγώ που ξεδιψάω μόνο από την πηγή σου, να έχω γ...
Continue reading
Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Πάντα θα με βρίσκεις εκεί, στον δικό μας τον Αύγουστο. Στα ζεστά μεσημέρια του και στα δροσερά αξημέρωτα βράδια του. Στα πετρόχτιστα καλντερίμια που περπατήσαμε με πόδια γυμνά και χέρια δεμένα. Θα με βρίσκεις εκεί, σε καθάριες ακρογιαλ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν εκεί, από τη πρώτη μέρα που τον συνάντησα. Από τη πρώτη μέρα που κοιταχτήκαμε στα μάτια. Ήταν εκεί στα εύκολα, στα δύσκολα, στις νύχτες, στις μέρες, στα βραδιά τα αξημέρωτα που στο τέλος μας έπαιρνε ο ύπνος. Ήταν ο στυλοβάτης...
Continue reading
Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Μια φιλία όμορφη αγνή που δεν πάει το μυαλό σου πως θα εξελιχθεί κάποια στιγμή,Μια όμορφη επικοινωνία με γραπτά και μόνο μηνύματα, αλλά σε ανά τακτά και όχι μόνο διαστήματα, έκαναν τη διαφορά και όχι μόνο.Μια επικοινωνία που κανείς δεν ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Ένα τσιγάρο είπα να ανάψω. Όχι ένα οποιοδήποτε τσιγάρο αλλά το τελευταίο.Το τελευταίο για σένα. Κι ας μην το αξίζεις.Ένα ποτήρι ουίσκι, όχι κρασί.Απόψε όλα τελειώνουν και το αλκοόλ πρέπει να είναι βαρύ.Ένα ποτό, το τραγούδι μας και το...
Continue reading
Γράφει η Φύλλις Γκούστη Δεν χρειάζονται πολλά για να κάνεις στροφή προς τα μέσα.Να δεις τί κρατάς, τί πετάς.Να δεις τί αντέχεις ακόμα να αντέχεις.Λίγη σιωπή μόνο.Αναπνέοντας και παρατηρώντας.Παρατηρώντας και αναπνέοντας.Με το να σταματάς τους γρήγορους ρυθμού...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταμτοπούλου Και η θάλασσα γέμισε ανέραστους θεατές. Και οι θεατές της γίνηκαν πιόνια στα δίχτυα του έρωτά της.Τότε ήταν που η αλμύρα της, ένωσε με αληθινή, έντιμη αγάπη τους δύο τους. Τότε ήταν που τα απαλά της κύματα, τους ψιθύριζαν στο αυτ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Και αν με ρωτάς τι αγάπησα σε σένα, τώρα πια μπορώ όλα να στα ομολογήσω. Όχι πως στα έκρυψα ποτέ, μα τώρα πια ελεύθερα μπορώ να τα ξεστομίσω! Τα καρφωμένα μάτια σου επάνω μου, στιγμή δεν παρεκκλίνουν, άραγε λογίζεσαι πως δεν τα καταλαβα...
Continue reading
Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Ξέρεις κάποιες φορές ακούω τόσα πολλά για τους ανθρώπους. Ανθρώπους γνωστούς, φίλους, συγγενείς, ανθρώπους τους οποίους δεν ξέρουμε καν και ίσως δεν γνωρίσουμε και ποτέ. Πληροφορίες πάνε και έρχονται, λόγια καλά, λόγια άσχημα, λόγ...
Continue reading