Loading posts...
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Μέσα της, ήξερε ότι από εκείνη την ημέρα, τίποτα δεν θα είναι ίδιο. Ήξερε ότι με κάποιον συγκλονιστικό και μαγικό για εκείνη τρόπο, η μοίρα, μετά από πολλούς και μέτριους χορούς, της είχε κάνει το χατίρι.Απρόσμενα της έφερε εκείνον τ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Μου’πες πως κάποτε θα’ρθεις να με βρεις. Μα εγώ δεν απάντησα. Δεν σου είπα ότι από τότε σε περιμένω. Θα περιμένω. Δεν γνωρίζω από «γιατί» κι από «πρέπει». Το μόνο που ξέρω, είναι ότι ήρθε ο καιρός να ειπωθούν τα μεγαλύτερα «όχι»...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μη νομίζεις, όσο τα χρόνια ξεθωριάζουν η μνήμη στερείται αναζωπυρωμένα χρώματα.Όσο τα χρόνια περνάνε τα συναισθήματα αλλάζουν. Πλατωνικά πλέον σε έχω κοντά μου και παλεύω να με πείσω πως θέλω να σε διαγράψω. Εξάλλου λένε όποιος θέλει να ξεχάσει...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Κάθεσαι στον υπολογιστή ακόμη μια μέρα απορροφημένη στη δουλειά, στους αριθμούς, στις στατιστικές και στις ατελείωτες συζητήσεις με τους συναδέλφους. Όλα μοιάζουν ίδια, το μυαλό τρέχει, καρδιά σταματά. Κι από το πουθενά, έρχεται στο σπί...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν μετανιώνω. Δεν μετανιώνω για όσα έκανα, για όσα ένιωσα, για όσα έδωσα. Δεν μετανιώνω για το πόσο προσπάθησα, για το πόσο πάλεψα, για το πόσο πολέμησα για μας. Δεν μετανιώνω για τις φορές που υποχώρησα, για τις φορές που έ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε με θέλω, με κούρασαν τα πρέπει. Δεν έχω άλλο χρόνο να δώσω σε κανένα από τα καλοφτιαγμένα πρέπει. Έπαιξα μαζί τους όλα τα παιχνίδια, εκείνα με την παιδική αθωότητα και τα άλλα που κρύβουν ενήλικα εγκλήματα. Κι όταν ...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Τις νύχτες δε σε αναζητώ πια, δε μου λείπει το άγγιγμά σου ούτε καν το χαμόγελό σου. Ξεθώριασε και αυτό μέσα στο μυαλό μου. Δεν ταξιδεύω πια με το αλισβερίσι της σκέψης σου και δε με ροκανίζει η μορφή σου. Δεν αναζητώ την αύρα και ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Παντρέψου τον άνθρωπο που σου βγάζει τον αληθινό σου εαυτό.Παντρέψου τον άνθρωπο που στα λάθη σου βλέπει μονάχα γλυκύτητα.Παντρέψου τον άνθρωπο που το χαμόγελό του κάθε φορά που σε κοιτά να βγαίνει από την καρδιά του.Παντρέψου το...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Στη ζωή σου να επιλέγεις να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπάνε όπως ακριβώς είσαι. Ανθρώπους χωρίς ανασφάλειες. Ανθρώπους που σε στηρίζουν, που δεν σε κατακρίνουν, που χαίρονται με την χαρά σου και λυπούνται με την λύπη σου μα π...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Δύσκολη, απρόβλεπτη, απρόσιτη, σνομπ. ανυπότακτη!"Και λίγα λες", τους λέω. Αυτά κι άλλα πολλά.Μόνο που δεν μπήκαν στον δρόμο μου να μάθουν πώς τα απέκτησα. Με τι πόνο ψυχής άλλαξα. Με τι πόνο έμαθα να διαγράφω και να συνεχίζω. Με ποια...
Continue reading