Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αυτός ο τύπος "έχω το πακέτο, άρα θα γαμήσω ΚΑΙ απόψε" και που κυκλοφορεί ευθαρσώς ανάμεσά μας, δε θα πάψει ποτέ να μου προκαλεί γέλια μέχρι δακρύων. Είναι αυτός ο τύπος που δεν έχει ηλικία, αλλά έχει κοιλιακούς. Που είναι όμορ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Δικαιολογημένα κι εγώ επέτρεψα στον εαυτό μου να κάνω όνειρα. Ανέξοδα μικρά που σου χαρίζουν χαμόγελο, αρέσκομαι στα ελαφροΐσκιωτα βλέπεις. Εκείνα τα μικρά που εύχονται να 'ναι όλοι οι γύρω τους καλά, μου αρκεί η ευτυχία των οικ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Σχέσεις. Το απόλυτο μυστήριο, ιδιαίτερα αν είναι ερωτικές.  Δεν μπορείς να προβλέψεις την αρχή και το τέλος τους. Ολα είναι ρευστά. Κυλούν και σταματούν εκεί που δεν το περιμένεις. Ισως και εκεί που δεν θες ή δεν είχες ποτέ φανταστε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή "Ζήτα μου ότι θες, πάρε με όπου θες" τραγουδάει η Άλκηστις στο ραδιόφωνο και εγώ τη συνοδεύω γιατί η μουσική με συνεπαίρνει. Μ' άρεσει το μοναχικό οδήγημα στον αυτοκινητόδρομο. Όσο πιο μεγάλη η απόσταση τόσο δε πιο πολύς ο χρόνος...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Η νύχτα απόψε είναι ήσυχη. Τόσο ήσυχη που δεν έχω ανάγκη να μιλήσω με κανέναν. Μου δημιουργεί ένα αίσθημα απέραντης ηρεμίας. Απόψε θέλω να ακούσω την μουσική που αγαπάς, να ταξιδέψω νοητά μαζί σου στα πιο απίθανα μέρη του μυαλού σου...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Αγαπάς και ο κόσμος αλλάζει γύρω σου. Αγαπιέσαι και αλλάζεις τον κόσμο. Γίνεσαι εσύ ο κόσμος όλος. Οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται γύρω από την τροχιά σου. Δορυφόροι συναισθημάτων που εκρήγνυνται. Μικροί ήλιοι που καίγονται για ν...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Υπάρχει ένα ιδιότυπο είδος συγγένειας που συνδέει τους ανθρώπους. Δεν είναι δεσμός εξ' αίματος, ούτε εξ' αγχιστείας. Είναι μια σχέση μυστήρια, γιατί γεννήθηκε μέσα από μυστήρια, γάμους και βαπτίσεις. Μα και βέβαια για την κουμπ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Σας βαρέθηκα πια. Όλα ίδια, τετριμμένα χωρίς καμιά ουσιαστική διαφορά από τον προηγούμενο ή τον επόμενο. Πιστά αντίγραφα ο ένας του άλλου. Σχέσεις εξαρτημένες με το παρελθόν που ποτέ κανένας δεν είχε την δύναμη να απαγκιστρωθεί από αυ...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ξεγυμνώνομαι πάλι σε μια κόλλα χαρτί. Με τα δάκρυα μου λιμνούλες, απαρηγόρητες πιάνω το μολύβι και σχηματίζω λέξεις ανείπωτες. Δε με ρώτησες ποτέ! Μα αν με ρωτούσες θα σου έλεγα, πως το μόνο που θα ήθελα είναι να ξαπλώσω πλάι σου. Η...
Continue reading
Γράφει η Ρένα Γέρου Σου το λέει συχνά απ' το τηλέφωνο κι εσένα, ε; Ή ίσως στο στέλνει σε μήνυμα στο facebook: "Σ΄αγαπώ αστέρι μου. Σε θέλω τόσο." Σε απογειώνει αυτή η φράση. Χαίρεσαι τόσο και λιώνεις. Κι όμως, πλάι σου δεν είναι κανείς. Κι ας τον αγαπάς....
Continue reading