Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή "Ζήτα μου ότι θες, πάρε με όπου θες" τραγουδάει η Άλκηστις στο ραδιόφωνο και εγώ τη συνοδεύω γιατί η μουσική με συνεπαίρνει. Μ' άρεσει το μοναχικό οδήγημα στον αυτοκινητόδρομο. Όσο πιο μεγάλη η απόσταση τόσο δε πιο πολύς ο χρόνος...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Η νύχτα απόψε είναι ήσυχη. Τόσο ήσυχη που δεν έχω ανάγκη να μιλήσω με κανέναν. Μου δημιουργεί ένα αίσθημα απέραντης ηρεμίας. Απόψε θέλω να ακούσω την μουσική που αγαπάς, να ταξιδέψω νοητά μαζί σου στα πιο απίθανα μέρη του μυαλού σου...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Αγαπάς και ο κόσμος αλλάζει γύρω σου. Αγαπιέσαι και αλλάζεις τον κόσμο. Γίνεσαι εσύ ο κόσμος όλος. Οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται γύρω από την τροχιά σου. Δορυφόροι συναισθημάτων που εκρήγνυνται. Μικροί ήλιοι που καίγονται για ν...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Υπάρχει ένα ιδιότυπο είδος συγγένειας που συνδέει τους ανθρώπους. Δεν είναι δεσμός εξ' αίματος, ούτε εξ' αγχιστείας. Είναι μια σχέση μυστήρια, γιατί γεννήθηκε μέσα από μυστήρια, γάμους και βαπτίσεις. Μα και βέβαια για την κουμπ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Σας βαρέθηκα πια. Όλα ίδια, τετριμμένα χωρίς καμιά ουσιαστική διαφορά από τον προηγούμενο ή τον επόμενο. Πιστά αντίγραφα ο ένας του άλλου. Σχέσεις εξαρτημένες με το παρελθόν που ποτέ κανένας δεν είχε την δύναμη να απαγκιστρωθεί από αυ...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ξεγυμνώνομαι πάλι σε μια κόλλα χαρτί. Με τα δάκρυα μου λιμνούλες, απαρηγόρητες πιάνω το μολύβι και σχηματίζω λέξεις ανείπωτες. Δε με ρώτησες ποτέ! Μα αν με ρωτούσες θα σου έλεγα, πως το μόνο που θα ήθελα είναι να ξαπλώσω πλάι σου. Η...
Continue reading
Γράφει η Ρένα Γέρου Σου το λέει συχνά απ' το τηλέφωνο κι εσένα, ε; Ή ίσως στο στέλνει σε μήνυμα στο facebook: "Σ΄αγαπώ αστέρι μου. Σε θέλω τόσο." Σε απογειώνει αυτή η φράση. Χαίρεσαι τόσο και λιώνεις. Κι όμως, πλάι σου δεν είναι κανείς. Κι ας τον αγαπάς....
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά   Το παραδέχομαι. Έντυσα με πολλά ψέματα αυτό το κορμί για ν' αντέξει την παγωνιά της αλήθειάς σου. Το κοίμιζα κάθε βράδυ με νανουρίσματα και μελωδίες στο ίδιο μουσικό μοτίβο, της μετάνοιας και της επιστροφής σου. Το...
Continue reading
Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη Το μαζί από το χώρια απέχουν κατά πολύ, ωστόσο η αγάπη καταφέρνει να τους δέσει, κάνοντας τα χιλιόμετρα που τους διατρέχουν να φαντάζουν μηδαμινά... Είναι δύσκολο και περίπλοκο όλο αυτό, καμία φορά ίσως και ψυχοφθόρο, όμως υπάρχει...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Τα γράμματα που γράφτηκαν για σένα δεν έχουν τέλος, μόνο αρχή. Είναι ανεξάντλητα σαν την θάλασσα που βρέχει τις ακτές κι αγκαλιάζει την στεριά απ' άκρη σε άκρη. Οριοθετείται η αγάπη; Στερεύει; Όχι, φυσικά. Από την στιγμή που ...
Continue reading