Loading posts...
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη. "Με ενθουσιάζεις γιατί κατέχεις την τέχνη της απουσίας.Γιατί ξέρεις πότε πρέπει να φύγεις μακριά μου και για πόσο.Γιατί ξέρεις πότε πρέπει να μου δώσεις και πότε να μου τα πάρεις όλα πίσω.Με εξιτάρεις, γιατί ξέρεις να κρατάς τα βαθύτ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Να τα εκφράζεις τα συναισθήματά σου. Να τα εξωτερικεύεις. Να τα δείχνεις. Ό,τι σε βασανίζει να το λες.Τι νομίζεις; Θάβοντας τη θλίψη σου, θα περάσει; Σκεπάζοντας τον θυμό σου, θα σβήσει; ΟΧΙ. Τα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν, δεν...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα. «Πριν από όλα, εσύ», έλεγε η γιαγιά μου.«Εσύ θα βρεις τον δρόμο κι εσύ θα τον βαδίσεις.»Άργησα όμως να καταλάβω τι ακριβώς εννοούσε και έφτασα κοντά στα τριάντα για να σκεφτώ πραγματικά πού θέλω να πάω. Έβγαλα το πανωφόρι του φόβο...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου. Μηνύματα. Λίγες λέξεις με νόημα. Δάχτυλα που πληκτρολογούν με την ταχύτητα του φωτός σε μία οθόνη. Μία φωτεινή και ψυχρή οθόνη.Συνομιλίες που γίνονται πίσω από ένα κινητό. Ξεχάσαμε πώς είναι να μιλάς. Να χρησιμοποιείς τη φωνή σου γι...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου. Πίστεψα.Πίστεψα πως δεν υπάρχει μετά από σένα. Πως δεν έχει άλλο αλλού, δεν υπάρχει παραπέρα γιατί δεν γίνεται να ξανανιώσω έτσι. Σε είχα βάλει βλέπεις τόσο ψηλά, τόσο ιδανικά. Άλλωστε εξαιτίας σου παραδέχτηκα, στον εαυτό μου ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Μην με ρωτήσεις γιατί έφυγα.Μην με ρωτήσεις γιατί φεύγω.Φεύγω απ'την αγάπη, σαν να με κατατρέχει.Φεύγω, φεύγω και δεν μπορώ άλλο το φευγιό μου.Έφυγα απ'ό,τι αγάπησα, έφυγα απ'ό,τι μ'αγάπησε.Κι όταν σταμάτησα να τρέχω, δεν κατάλαβα για...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Μπήκε η άνοιξη. Το σπουδαιότερο είναι πώς τη νιώθουμε στις καρδιές μας. Ξάφνου κάπως μαγικά από κει που δεν το περιμένεις ο ήλιος λάμπει ξανά τα σύννεφα φεύγουν και το γκρίζο τοπίο δίνει τη θέση του σε ένα υπέρηχο καταγάλανο ουραν...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μήπως ήρθε καιρός να τα πετάξω εκείνα τα λουλούδια; Λέω για εκείνα τα κόκκινα και τα άσπρα, που μου έφερες εσύ. Αυτά, που όταν τα πρωτοείδα είχα ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, και σου έκανα μια μεγάλη αγκαλιά. Βλέπεις, ήταν τα πρώτα λουλούδ...
Continue reading
Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Την φώναξες "πουτάνα", της φόρτωσες το τέλος της σχέσης μας. Εκείνη, η τρίτη, η τσούλα, η ξετσίπωτη που σου χάλασε το σπίτι. Φώναξες κι εμένα προδότη, φώναξες λέξεις σκληρές για να ξεσπάσεις την οργή σου.  Ναι, σε απάτησα. Σε κεράτωσ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Με ρώτησαν εχθές για σένα, έσκυψα για λίγο το κεφάλι από ενοχή που έφυγα · είχα τόση σιωπή μέσα μου να μοιραστώ. Γέλασα σα να υπήρχες παντού ,σα να είχα φιλιώσει με την κάθε μέρα που περνούσε μακριά σου μόνο και μόνο για να μη σε ξε...
Continue reading