Loading posts...
Γράφει η Μαρίσα Παππά Λυτρωτική και συνάμα επικίνδυνη λέξη το «λίγο». Όσοι ζητούν λίγα αξίζουν πολλά. Ναι, είναι διφορούμενο όλο αυτό και πολυδιάστατο. Εξαρτάται από την ποιότητα του ανθρώπου. Κάποιες φορές και από την ηθική του. Τι πάει να πει «ζητάω λί...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Τον ερωτεύτηκες από την πρώτη στιγμή που τον είδες. Τα μάτια του σε καθήλωσαν, το χαμόγελό του σε μάγεψε, η αύρα του σε τύλιξε και η μαγεία του έρωτα σε παρέσυρε ολοκληρωτικά. Τον σκέφτεσαι συνέχεια. Επιδιώκεις να βρίσκεσαι κοντά το...
Continue reading
Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη Στην ζωή λένε, κάθε άνθρωπος που συναντάς κάτι φοβάται κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει. Πόσο τυχαίες μπορεί να είναι τελικά οι συναντήσεις στη ζωή μας με ορισμένους ανθρώπους; Σε κάθε περίπτωση, συμβαίνουν για κάποιο λόγο που σαν κομ...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή Εσύ καίγεσαι γι΄ αυτόν και αυτός ούτε να σε δει;  Του στέλνεις μηνύματα και αυτός δεν απαντάει; Τον παίρνει τηλέφωνο και αυτός «η κλήση σας προωθείται»; Τον βλέπεις στον δρόμο και αυτός κάνει ότι δεν σε βλέπει και κρύβεται στο ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τους ανθρώπους λένε θα τους μετράς στο τέλος. Μην κοιτάς πώς μπαίνουν στην ζωή σου. Μπορεί η είσοδος ή ο τρόπος εισόδου να μην ήταν επιλογή τους. Η έξοδος όμως, είναι πάντα επιλογή. Μπαίνοντας δεν σε ξέρουν. Φαντάζονται για εσένα...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Αυτοί είμαστε μωρό μου. Οι κάποτε "λίγο ακόμα", μετά οι " ποτέ ξανά " και πάμε πάλι από την αρχή ο κύκλος ο δικός μας. Ο άρρωστος κύκλος που δεν θα βγάλει πουθενά και που μαθηματική ακρίβεια όπως μου λένε οι ξερόλες γύρω μου θα...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Ξημέρωσε εκείνη η μέρα που φοβόμουν πιο πολύ μετά τον χωρισμό μας. Ήταν μια μέρα ηλιόλουστη όμως το ένστικτο μου δεν με ξεγελούσε. Είχα ένα βάρος στην ψυχή από το πρωί. Κάτι άσχημο θα συμβεί σήμερα. Πάει πολύς καιρός που χάθ...
Continue reading
Γράφει η Αγάπη Μποστανιτού Το χαμόγελο πολλοί μπορούν να στο ζωγραφίσουν. Το χαρούμενο σχήμα χαράς, αυτή η υπέροχη καμπύλη που σχηματίζεται κάθε φορά που το συναίσθημα της χαράς σε κατακλύζει μπορούν όλοι με κάποιο τρόπο να στο προκαλέσουν. Σημασία δεν έχει...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν τα βήματα τελειώσουν, ο χρόνος αρχίζει να μετρά αντίστροφα με έναν ολόδικό του ρυθμό. Δεν σε ρωτάει, δεν σε κοιτάει αν ακολουθείς, δεν σε περιμένει. Σε παίρνει από το χέρι και σε πηγαίνει στο σημείο μηδέν. Εκεί σε αφήνει ν...
Continue reading
Γράφει η Ελεονόρα Κοκκίνη Με τη μοναξιά σου έχετε μια σχέση μίσους και αγάπης. Έρωτα και απέχθειας. Τη θέλεις, τη χρειάζεσαι και παράλληλα τη διώχνεις μακριά σου. Ναι, τη λες και αρρωστημένη σχέση. Για την ακρίβεια σου κολλάει περισσότερο το «άλλη μια» αρρω...
Continue reading