Loading posts...
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Η μοναξιά πληγώνει λένε. Άλλους τους φοβίζει, άλλοι την αποζητάνε κι άλλοι πάλι δεν ξέρουν πώς να την χειριστούνε. Εμένα πάλι δεν με φοβίζει η μοναξιά μου ούτε την αποζητούσα ποτέ μου. Εμένα με πονάει που με άφησες μόνη. Και δεν με ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Ένα καλοσώρισμα ήταν αρκετό για να αλλάξουν πολλά μέσα μου.. Ο τρόπος σκέψης μου.. Ο τρόπος συμπεριφοράς μου.. Ο τρόπος αγάπης που ποτέ δεν μοιράστηκα.. Μια αυταρχική καλημέρα,μια δύστροπη καληνύχτα.. Και τα νεύρα μου να μην β...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς! Είμαι ερωτευμένη μαζί σου, μ’ ακούς; Σε θέλω όσο δεν θέλησα ποτέ κανέναν άλλον στη μέχρι τώρα ζωή μου. Μ’ ακούς; Όχι, δεν μπορείς να με ακούσεις και φταίω εγώ και μόνο εγώ γι’ αυτό. Γιατί η φωνή μου είναι λεπτή...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Μην αναλώνεσαι άλλο σε εφήμερες σχέσεις και στιγμιαίες χαρές απλά για να μη νιώθεις μόνη. Το ότι πέρασες δύσκολα δεν αποτελεί ποτέ δικαιολογία για αλλαγή χαρακτήρα. Δε σου πάει αυτό το πράγμα, δεν είναι του στυλ σου. Χάνεται η αξιοπ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Φύγε! Μην ψάξεις δικαιολογίες, μη βασιστείς σε αιτιολογίες, ποιος τις χρειάζεται άλλωστε; Εγώ πάντως όχι. Εσύ πάλι διακρίνεσαι για την περίφημη εσωστρέφεια σου που απομακρύνει τους πάντες και τα πάντα απο διπλα σου χωρίς να σε ν...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Υπάρχει άραγε στην πραγματικότητα ο έρωτας των καλά σκηνοθετημένων κινηματογραφικών ταινιών; Λέω για αυτές τις ταινίες που παρουσιάζουν ονειρικούς έρωτες, βγαλμένους από τα πιο όμορφα και ρομαντικά παραμύθια. Έρωτες που ακόμη...
Continue reading
Γράφει η Θένια Ανδρικοπούλου. Οι λέξεις βγαίνουν τόσο δύσκολα. Δυο ποτήρια με κρασί και μια σιωπή απλώνεται στο χώρο. Μετά λίγες λέξεις σκόρπιες, τα αστεία του, το γέλιο του και τα "γενικά" σας. "Ηθελα να σου μιλήσω" και απλά νιώθεις όλα τα χαμόγελα που σου...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Γενικά δεν στεναχωριέμαι για πολύ και για πολλά πράγματα στην ζωή. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που προβληματίζομαι και αναρωτιέμαι το πως πρέπει να αντιδρώ σε μερικές καταστάσεις.  Είναι όμορφο να σε νοιάζεται κάποιος. Το να μην σε νοιάζε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Βράδυ ήταν ναι, άλλωστε εμείς μόνο βράδια βρισκόμαστε τα πρωινά δεν μας πάνε. Είχαμε την ευκαιρία να πούμε τόσα πολλά εκείνο το βράδυ, να πούμε όσα μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε να παραδεχτούμε και παρόλα αυτά αρκεστήκαμε στις ματιές. Μα...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Τα χέρια σου αγγίζουν απαλά το κορμί μου, προσπαθώντας να το εξερευνήσουν αργά και διστακτικά, σαν να φοβούνται κάτι.. Τα χείλη σου προσπαθούν να γλυκάνουν τα δικά μου, σφραγίζοντας τα προτού προλάβουν να ξεστομίσουν εκείνα που φοβάσαι...
Continue reading