Loading posts...
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Τι παιχνίδια παίζει το μυαλό. Με πάει σε μέρη απαγορευμένα, σε ανθρώπους ακατάλληλους, που με πλήγωσαν, μα όσο κι αν πονάω ξέρω πως πάντα θα τους αγαπώ. Προσπαθώ να ξεχάσω, να κλείσω τις πληγές μου, αλλά μάταια. Ξέρω πολύ καλά πω...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Καρβουνάρη Και αν πιστεύεις πως το να μιλήσεις απότομα ή να υψώσεις τον τόνο της φωνής σου αυτό σε κάνει περισσότερο άντρα τότε είσαι βαθιά νυχτωμένος.Και αν νομίζεις πως μια γυναίκα θα την κρατήσεις παίζοντας το σκληρός είσαι πολύ γελασμενος.Α...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ήρθες ένα βράδυ ξαφνικά. Εκεί που η καρδιά μου ήταν άδεια ήρθες και τη γέμισες ελπίδα και φως. Με πήρες από το χέρι και με πήγες μακριά. Κάπου άγνωστα για μένα. Ήθελες να μου δείξεις έναν άλλο κόσμο. Ήθελες να με βάλεις στο δικό σου κόσμο...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Μην μου πεις αντίο, απλά άνοιξε την πόρτα και φύγε. Ο Νοέμβρης δεν θα μας βρει μαζί. Κι ας σ' αγαπώ κι ας μας αγαπάς.Είναι που μ' έχασα και μεγαλώνει μέσα στο σώμα μου η κραυγή. Είναι που έχασα μέσα μου τον εαυτό μου και πάγωσαν τα χέ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν τελειώνουν οι μεγάλες αγάπες. Λένε πως δεν γίνεται να βγάλεις για πάντα από μέσα σου κάποιον που αγάπησες, που του χάρισες κομμάτια σου, αισθήματα και στιγμές. Λένε πως δεν γίνεται να πάρεις πίσω το κομμάτι της καρδιά σου που ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Τώρα που είμαι στη θέση σου, σε καταλαβαίνω.Τώρα που εγώ είμαι αυτή που δε νιώθει, σε νιώθω. Ήμουν αδικαιολόγητη που ζητούσα από σένα αυτό το κάτι παραπάνω. Ήμουν αδικαιολόγητη που νευρίαζα όταν δε μου έστελνες, όταν ξεχνούσες τι λέγαμε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Χείλη ερμητικά κλειστά, μάτια που είναι καρφωμένα στο κενό και σιγά σιγά δακρύζουν, μία άδεια καρέκλα απέναντι και η ατμόσφαιρα μυρίζει βρεγμένο έδαφος.Έκλαιγε εκείνη και έκλαιγε και ο ουρανός μαζί της εκείνο το βράδυ. Λίγο πριν είχε...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Πατρίδα δεν έχω μέσα μου, σύνορα δεν γνωρίζω. Είχα βρει μονάχα ένα μέρος, να γαληνεύει το μέσα μου, να μπορώ να σταθώ λίγο παραπάνω, έχοντας την αίσθηση ότι κάπου εκεί ανήκω. Είχα μια σιγουριά μέσα μου, ότι βρήκα έναν τόπο να μ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Δε φοβόμουν. Βλέπεις πάλεψα πολύ για να καταφέρω να πω, πως τελικά μπόρεσα να προχωρήσω. Να μην με επηρεάζει η παρουσία σου. Δεν κατάφερα μόνο να με πείσω πως δεν σε νοιαζόμουν, γιατί σε νοιάζομαι πολύ ακόμα και τώρα-αν και νομίζω έτσι συμβαίνε...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν έρωτας με τη πρώτη ματιά ή όχι; Και όμως ήταν. Εκείνη τη στιγμή που συναντήθηκαν ο κόσμος φάνταζε μαγικός, αλλιώτικος, διαφορετικός, σαν όλο το σύμπαν να συνωμοτούσε για να βρεθούν ακριβώς εκεί. Εκεί που τα χέρια ενώθηκαν και τ...
Continue reading