Loading posts...
Γράφει η Πράξια Αρέστη Η ζωή μου άλλαξε όταν σταμάτησα να θυμώνω και να παλεύω για πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Η ζωή μου άλλαξε όταν σταμάτησα να περιμένω, χωρίς να νιώθω ενοχές, ανθρώπους που ποτέ δεν ήταν εκεί όταν τους έψαχνα.Η ζωή μου άλλαξε ότα...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν αγαπάς αληθινά προχωράς. Ονειρεύεσαι. Ελπίζεις και χαμογελάς μπροστά σε κάθε εμπόδιο και δυσκολία που θα συναντήσεις στο δρόμο σου. Ο κόσμος σου φαίνεται λίγο διαφορετικός τότε. Πιο ανάλαφρος, πιο αισιόδοξος και ακόμα πιο τολμη...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Πώς αντικαταστάθηκαν οι στιγμές, οι όρκοι κι υποσχέσεις, από φωνές, πικρά λόγια και δυνατούς καβγάδες; Πώς αντικαταστάθηκαν οι ζεστές αγκαλιές και τα γλυκά φιλιά, από ψυχρά βλέμματα και χτυπήματα στην πόρτα; Πώς τα φτερουγίσματα στ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Κοίταξε τώρα πώς ήρθαν τα πράγματα. Εγώ και εσύ χωριστά. Μακριά το σώμα. Μακριά όμως και η καρδιά; Και εκείνο το μυαλό μου, πάλι σε σένα τριγυρνά.Κοίταξε πως εγώ και εσύ βρισκόμαστε χωριστά. Διπλό κρεβάτι, με ένα σώμα ν’αγκαλιάζει πια. Παίρνω τ...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Πώς να πιστέψεις πια σε κάτι που έρχεται ξαφνικά στη ζωή σου; Πώς να το αρπάξεις αν αυτό τελικά δεν ειναι για σένα; Ναι εσύ! Εσύ που μια Κυριακή μπήκες στη ζωή μου, την άλλαξες, την έκανες τόσο όμορφη. Και ξαφνικά σιωπή, πόνος, κ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Δεν ξέρω τις προθέσεις σου. Τις ειλικρινείς σου όμως προθέσεις. Όχι εκείνες που σου λένε να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο μόνο και μόνο να μην βιώνεις την μοναξιά σου. Δεν ξέρω τί πραγματικά σκέπτεσαι για εμένα, για εσένα, για την...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Μ’αρέσουν πολύ οι άνθρωποι που κάνουν λάθη, που τσαλακώνονται, που ζητάνε συγνώμη όταν χρειαστεί.Αυτοί οι τσαλακωμένοι που τους βολοδέρνει ο άνεμος.Που αγαπάνε την αλήθεια και δεν φοβούνται να την πούνε.Που σ’αφήνουν να δεις τα σημάδ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Θέλω πολύ να έρθω κοντά σου μα πάντα κάτι με φοβίζει, πάντα κάτι με κρατάει, πάντα κάτι είναι εκεί για να μου θυμίζει το ψέμα σου, την αναποφασιστικότητά σου, εκείνο το μια μπρος μια πίσω που πάντα έκανες. Μα έλεγες πως μ’ αγαπού...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Είναι που δεν μπορώ να σταθώ σε καμία αγκαλιά.. Δεν βολεύομαι ρε παιδί μου, δεν μου κάνουν. Δεν κουμπώνω, αν θες; Πες ό,τι θες, αρκεί να βγαίνει το ίδιο νόημα. Είναι χρόνια τώρα που στέκομαι μόνος γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν μπο...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο ήταν μια ταινία του Αλέξανδρου Πανταζούδη που κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες το μακρινό 2005 και είχε τον τίτλο «Μη φεύγεις». Η ταινία αφηγούταν την ιστορία φοιτητών από τη Θεσσαλονίκη, περ...
Continue reading