Loading posts...
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Το αγαπώ το χαμόγελό σου. Αυτό το χαμόγελο που μου άφησες στην μνήμη όταν έφυγες. Παγωμένο, όπως μιας φωτογραφίας στημένης. Μιας φωτογραφίας που ξεθωριάζουν σιγά σιγά τα πιο άσχημα σημεία της. Έτσι σε χρειάζομαι, ως ανάμνηση. Αποθη...
Continue reading
Γράφει η Παναγοπούλου Έφη Οι μικροί πόνοι φλυαρούν οι μεγάλοι σωπαίνουν, με μια εκκωφαντική σιωπή που σου τσακίζει τα κόκκαλα, σε κάνει να παραμιλάς!Μια σιωπή που το είναι σου βρυχάται και εσύ μουγκός, ανήμπορος να φωνάξεις δυνατά, να βγει όλο το συναίσθημα π...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Κάποιοι με θεωρούν αφελή.Κάποιοι με θεωρούν τρελή.Άλλοι πιστεύουν πως δεν έχω προβλήματα.Πως η ζωή μου είναι εύκολη, στρωμένη αν όχι με αμέτρητα χρήματα, σίγουρα με αμέτρητα τριαντάφυλλα. Κοίταξε φίλε μου τι γίνεται. Η κακία και η μιζ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Θα έρθει η σωστή στιγμή, η στιγμή που όλα θα είναι ευνοϊκά, η στιγμή που θα φυσήξει ο ουριος εκείνος άνεμος που θα διώξει μακριά κάθε εμπόδιο, κάθε πρόβλημα, κάθε ατυχία. Πόσες αναβολές δεν έβαλες σε όνειρα και ''θέλω'', περιμένον...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Τα χρώματα βυθίστηκαν στον ορίζοντα της θάλασσας. Ποιος ξέρει για πού το βαλαν και πάλι απόψε. Είναι νωρίς για να μαντέψω. Αύριο την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή ,θα έρθουν άλλες αποχρώσεις να χαϊδέψουν ξανά την ψυχή μου. Όνειρα που κυ...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ήταν εκείνο το τελευταίο βράδυ που περάσαμε αγκαλιά χωρίς να ανταλλάξουμε σχεδόν ούτε μια κουβέντα.Καθόμασταν σχεδόν αμήχανα ο ένας στην αγκαλιά του αλλου και καμιά φορά με κοιτούσες με δακρυσμενα μάτια σαν να ήθελες κάτι να μου πει...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δύσκολο πράγμα ο χωρισμός καρντάσι μου, το ξέρω. Δύσκολο και επίπονο και πολλές φορές, ο ένας από τους δυο, το παίρνει βαριά κι ασήκωτα.  Δεν το έχουν όλοι οι άνθρωποι μέσα τους να το διαχειρίζονται. Ο πόνος, η ζήλεια, η απογοήτε...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια Τώρα πια με έχασες. Τίποτα δεν θα 'ναι πια το ίδιο από δω και πέρα.Από δω και πέρα δε θα χτυπά η καρδιά μου όταν σε βλέπω, δε θα τρέμουν τα πόδια μου, δε θα χάνω τα λόγια μου.Τίποτα πια δε θα θυμίζει όσα ένιωσα για σένα.Σαν μια παλιά ανάμνησ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M. Πέντε χρόνια λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά που δεν τελείωσε ποτέ. Από εκείνον τον αποχαιρετισμό που ξεκίνησε στο αυτοκίνητό μου και τελείωσε στο δωμάτιό σου. Από εκείνη τη στιγμή που αφήσαμε πίσω τις αναστολές και αφεθήκαμε στην τρέλα μας....
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Ο χρόνος μας τελείωνε, κι εμείς σαν υπνωτισμένες πάνινες κούκλες παρακολουθούσαμε τη φθορά και τη στερνή πνοή της σχέσης μας.Βουβοί και σχεδόν ανήμποροι για το κάτι παραπάνω, αφήσαμε την αυλαία να πέσει και γυρίσαμε την πλάτη ο ένας ...
Continue reading