Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Πάνε χρόνια που έπαψα να παραμυθιάζομαι.Κι εγώ η τρελή έφαγα το παραμύθι σου πως θα κάναμε μια όαση μαζί.Έλεγες τόσα λόγια και εγώ έντρομη σ' άκουγα και απορούσα με τον εαυτό μου που τα πίστευε.Ίσως κατά βάθος ήθελα να πιστέψω το παρα...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ένα ψέμα ήσουν. Ένα καλοστημένο σκηνικό ουτοπικής ευτυχίας, δοσμένο από τον μετρ του είδους. Ένας θεατρίνος της δεκάρας ήσουν, κρυμμένος πίσω από φανταχτερά κοστούμια, που σκοπό είχαν να θαμπώνουν τους άλλους, για να μην μπορούν να δουν την...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ζητούσες έναν έρωτα. Έναν έρωτα που θα γινόταν πάθος που θα σε κράταγε ζωντανό. Ένα πάθος που θα γινόταν αγάπη. Μια αγάπη που θα σε έκανε να θες να ζήσεις. Να ζήσεις για να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Να ξέρεις ότι όταν γυρίζεις στο σπίτι θα...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Να το στρίβεις το μαχαίρι, ακούς;Γιατί οι καρδιές που χτυπούν για σένα, δεν σταματούν με μια πληγή μονάχα..Για σένα χτυπούν και θα συνεχίσουν να χτυπούν κι ας πονούν, μέχρι να στραγγίξουν. Δεν σε τιμούν οι μισές δουλειές. Να τις απ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Έρχεσαι και χτυπάς την πόρτα μου χαράματα, τέσσερα μηνύματα, έξι κλήσεις στο κινητό και δυο απεγνωσμένες φωνές κάτω από το παράθυρο.Σηκώνομαι παραξενεμένη, αγουροξυπνημένη και προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Τι θες εσύ εδώ, τι κάν...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μην ξενυχτάς. Πλέον είναι αργά. Δε βλέπεις (;) νύχτωσε και εκείνος δε φάνηκε. Μη ξενυχτάς και δάκρυα άλλα μη χαρίζεις, λίμνες έγιναν οι μνήμες πνίγηκαν στον πόνο της αγάπης. Τώρα γέλα ειρωνικά! Πνίγηκαν στον πόνο της αγάπης. Μουτζούρωσέ το αυτό...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Πονάω που σε χάνω, αλλά πώς να στο πω, πονάω που χάνω τον εαυτό μου μαζί σου.Κι όταν άρχισα να σου χαλάω χατήρια τότε κατάλαβα ότι στην ουσία δεν μ' αγαπάς.Γιατί όλα έχουν ένα όριο κι εσύ δεν έμαθες ποτέ σου μέχρι που μπορείς να φτάσε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ενώ ήξερα από την αρχή ότι μας χωρίζει μια μεγάλη απόσταση ήθελα να το τολμήσω. Να πάω κόντρα στη λογική και να λειτουργήσω πάλι με το συναίσθημα. Να ζήσω αυτό που λέγεται έρωτας. Αυτό που όταν το παθαίνεις χάνεις το μυαλό σου, χτυπάει η ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Κάποτε σου είπα πως θα φύγω, μα εσύ δε με πίστεψες. Είπες κρίση είναι θα περάσει, θα περάσει. Άφησες τιςμέρες να κυλούν και εσύ κομπάρσος απλά παρατηρούσες.Τώρα με αναζητάς στον καπνό από το τσιγάρο σου, στο τραγούδι που μου αφιερώσε...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Αναβόσβηνε η οθόνη, τρομαγμένη και αυτή, από την ορμή των σκέψεων μου! Τα δάκτυλα προέκταση της ψυχής μου, ετοιμάζονται σαν βέλη να χτυπήσουν το πληκτρολόγιο και να ξεχυθεί όλη μου η απογοήτευση. Δεκάδες ερωτήσεις απλωμένες στο χώρο, με συμ...
Continue reading