Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ένα Σαββάτο, θα κάνω όλη την μέρα υπομονή και δεν θα ανοίξω ούτε τα παντζούρια, ώσπου για τα καλά, το ίδιο με το μέσα μου κι απ' έξω να νυχτώσει. Ένα Σαββάτο, θα φορέσω το καλό μου το σακάκι, στην μέσα τσέπη του θα βάλω τα μαύρα μ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Τι παιχνίδια παίζει το μυαλό. Με πάει σε μέρη απαγορευμένα, σε ανθρώπους ακατάλληλους, που με πλήγωσαν, μα όσο κι αν πονάω ξέρω πως πάντα θα τους αγαπώ. Προσπαθώ να ξεχάσω, να κλείσω τις πληγές μου, αλλά μάταια. Ξέρω πολύ καλά πω...
Continue reading
Γράφει ο Θανάσης Πετρόπουλος Μετά από έναν χρόνο, κατάφερα να μην μπορέσω να σε μισήσω. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι το μίσος, είναι το κατασκεύασμα του μυαλού για να προστατεύσει την καρδιά, να σταματήσει να πονάει πλέον. Να ξεχάσει εκείνο το σαββατιάτικο καλ...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Το αγαπώ το χαμόγελό σου. Αυτό το χαμόγελο που μου άφησες στην μνήμη όταν έφυγες. Παγωμένο, όπως μιας φωτογραφίας στημένης. Μιας φωτογραφίας που ξεθωριάζουν σιγά σιγά τα πιο άσχημα σημεία της. Έτσι σε χρειάζομαι, ως ανάμνηση. Αποθη...
Continue reading
Γράφει η Παναγοπούλου Έφη Οι μικροί πόνοι φλυαρούν οι μεγάλοι σωπαίνουν, με μια εκκωφαντική σιωπή που σου τσακίζει τα κόκκαλα, σε κάνει να παραμιλάς!Μια σιωπή που το είναι σου βρυχάται και εσύ μουγκός, ανήμπορος να φωνάξεις δυνατά, να βγει όλο το συναίσθημα π...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Κάποιοι με θεωρούν αφελή.Κάποιοι με θεωρούν τρελή.Άλλοι πιστεύουν πως δεν έχω προβλήματα.Πως η ζωή μου είναι εύκολη, στρωμένη αν όχι με αμέτρητα χρήματα, σίγουρα με αμέτρητα τριαντάφυλλα. Κοίταξε φίλε μου τι γίνεται. Η κακία και η μιζ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Θα έρθει η σωστή στιγμή, η στιγμή που όλα θα είναι ευνοϊκά, η στιγμή που θα φυσήξει ο ουριος εκείνος άνεμος που θα διώξει μακριά κάθε εμπόδιο, κάθε πρόβλημα, κάθε ατυχία. Πόσες αναβολές δεν έβαλες σε όνειρα και ''θέλω'', περιμένον...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Τα χρώματα βυθίστηκαν στον ορίζοντα της θάλασσας. Ποιος ξέρει για πού το βαλαν και πάλι απόψε. Είναι νωρίς για να μαντέψω. Αύριο την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή ,θα έρθουν άλλες αποχρώσεις να χαϊδέψουν ξανά την ψυχή μου. Όνειρα που κυ...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ήταν εκείνο το τελευταίο βράδυ που περάσαμε αγκαλιά χωρίς να ανταλλάξουμε σχεδόν ούτε μια κουβέντα.Καθόμασταν σχεδόν αμήχανα ο ένας στην αγκαλιά του αλλου και καμιά φορά με κοιτούσες με δακρυσμενα μάτια σαν να ήθελες κάτι να μου πει...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δύσκολο πράγμα ο χωρισμός καρντάσι μου, το ξέρω. Δύσκολο και επίπονο και πολλές φορές, ο ένας από τους δυο, το παίρνει βαριά κι ασήκωτα.  Δεν το έχουν όλοι οι άνθρωποι μέσα τους να το διαχειρίζονται. Ο πόνος, η ζήλεια, η απογοήτε...
Continue reading