Loading posts...
Γράφει η Ελένη Σάββα Χθες βράδυ σε έψαξα πάλι. Μη ρωτήσεις γιατί, απλώς σε έψαχνα. Σε έψαχνα σε κάτι στενά σοκάκια. Στενά σοκάκια του μυαλού μου. Ολοσκότεινα. Το μόνο φως που έψαχνα, ήταν εκείνο των ματιών σου. Δεν το έβρισκα και παραπατούσα. Παραπατούσα σε ό...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Για όλες εκείνες τις φορές, που έθαψα τα όνειρα μου, για να μην μπούνε εμπόδιαστις δικές σου επιθυμίες. Για όλες τις φορές, που έπνιξα τα δάκρυα μου, για να μην σου χαλάσω τη διάθεση. Για όλες τις στιγμές, που με άδειασεςμε τις λέξεις σου κ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Είχαμε μια ιδανική σχέση μαζί. Θυμάσαι; Θυμάσαι τι όμορφα που περνούσαμε; Θυμάσαι πόσο αληθινός ήσουν, πόσο τρυφερός, πόσο καλός μαζί μου; Τόσο πολύ που έλεγα πως ήσουν πολύ καλός για να σαι αληθινός. Κι όμως έκανες ότι περνούσε από το χέ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Μου λείπεις. Κάθε λεπτό που δεν σ' έχω μου λείπεις. Κάθε ώρα που περνάμε χωριστά, κάθε μέρα που δεν σ' αγγίζω, κάθε στιγμή που δεν βρίσκεσαι δίπλα μου... Μου λείπει αυτό το βλέμμα που από σκληρό, άκαμπτο υλικό, μ' έκανε μαλακή, εύ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Δεν ξέρω τι να κάνω με τα ρούχα σου, ακόμη στην ντουλάπα είναι.Κι εγώ δεν μπορώ να τα αποχωριστώ, δεν μπορώ να τα πετάξω.Είναι σαν να πετάω τις αναμνήσεις μου.Κι εγώ ζω πλέον μ' αυτές.Αυτές μου θυμίζουν ότι υπήρξα δίπλα του, μέσα του....
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ίσως πιστεύεις πως δεν ξέρω, πως δεν έχω καταλάβει. Ίσως πιστεύεις πως αυτές οι μικρές, ανεπαίσθητες σχεδόν αλλαγές σου, έχουν περάσει απαρατήρητες. Ίσως πιστεύεις ότι δεν βλέπω, δεν νιώθω, δεν αντιλαμβάνομαι πως μέρα με τη μέρα α...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Πόσο καιρός πάει από τότε που χωρίσαμε; Πόσος καιρός απ' τη στιγμή που είπαμε αντίο; Ξέρεις, δεν μου ήταν εύκολο, αλλά κατάφερα να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα συναρμολογήσω με πόνο ένα ένα. Κατάφερα να σηκωθώ στα πόδια μου κα...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Στις παρέες με ρωτούν τι κάνεις και πού είσαι. Αποφεύγω να απαντήσω και το μόνο που τους ζητώ είναι να μη μιλούν για σένα. Δε θέλω να ακούω τίποτα για σένα κι όμως καλοθελητές γέμιζαν τα αυτιά μου πληροφορίες που δεν ήθελα να μάθω. Πως πε...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν θα μάθεις ποτέ, πόσα βράδια έμεινα στο διπλό μας κρεβάτι ξαπλωμένη στη δική σου πλευρά, προσπαθώντας να βρω κάπου την μυρωδιά σου, αυτή τη μυρωδιά που χρόνια κρατούσα πάνω μου, τόσα χρόνια που είχε ποτίσει και το δικό μου δέρμ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Η ιστορία μας έχει από καιρό τελειώσει και όσα ζήσαμε, βρήκαν τη θέση τους στο μυαλό μου. Κάθε κομμάτι μας, τακτοποιήθηκε στα κουτάκια της ψυχής μου και δεν έμεινε τίποτα απωθημένο, τίποτα μισό, τίποτα ανολοκλήρωτο. Τώρα πια, που ...
Continue reading