Loading posts...
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Πώς μπορεί να φτάσει κάποιος στο σημείο να μισεί αυτόν που αγαπάει; Να μη θέλει να τον δει, να του μιλήσει, να τον αγγίξει;; Πως αντέχει να είναι μακριά του;; Πόση δύναμη πρέπει να έχει μέσα του για να φτάσει στο σημείο να κρα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Η εποχή μας τρέχει και μαζί της ακολουθούν και οι ανθρώπινες σχέσεις. Όλα περιπλέκονται και ακολουθούν πιστά τις επιταγές της μόδας. Μα θα μου πεις υπάρχει μόδα και στο συναίσθημα; Φυσικά και μαζί ακολούθησαν οι τάσεις και η μόδα σ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Ναι, υπάρχουν και κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι. Άνθρωποι φτιαγμένοι μόνο για το «γεια σου» . Δεν ξέρουν και δεν μπορούν να δεχθούν την λέξη αντίο από ανθρώπους που υπήρξαν έστω για λίγο στην ζωή τους. Είναι εύπλαστοι και ασυγκρά...
Continue reading
Θα έκανες τα πάντα για μένα, είπες.. Κι όμως, την ίδια εκείνη στιγμή, το βλέμμα σου φώναζε «Φοβάμαι».. Η αλήθεια είναι ότι αντέχεις να ζήσεις χωρίς εμάς. Και καλά κάνεις, δηλαδή. Εσύ. Γιατί εγώ, δε φοβάμαι, ποτέ δε φοβήθηκα. Δεν με τρόμαξαν ούτε για μια στιγμή...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν έπρεπε να τα ξανακάνω όλα από την αρχή, τίποτα δεν θα άλλαζα. Τίποτα δεν θα σου έδινα λιγότερο. Τίποτα δεν θα κράταγα για μένα. Όλα από την αρχή, όλα ξανά. Οι λάθος άνθρωποι, στην λάθος στιγμή, στη λάθος στροφή στον πιο ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Απόψε θα σου πω εαυτέ μου ένα παραμύθι για να κοιμηθείς ήσυχα. Να μην χρειαστείς τα χέρια του για να σε ηρεμήσουν και να σε γαληνέψουν. Δεν είναι πλέον εδώ άλλωστε. Βράδιασε και η νύχτα τον πήρε κοντά της. Προτίμησε να πάει σε εκεί...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Δεν μπορείς, δεν γίνεται. Δεν σ’ αφήνει το μυαλό, δεν σου επιτρέπει το σώμα. Όλα πεθαίνουν λέει ο Albert Camus εκτός από την ανάμνηση. Εκτός από την γαμημένη την ανάμνηση που είναι σα σφαίρα καρφωμένη στο κεφάλι σου και δεν μπορείς με ...
Continue reading
Μια φορά ακόμα σου ζήτησα. Μια φορά ακόμα που θα ξυπνήσω χωρίς να πρέπει να αφήσω το κινητό κάτω. Μια φορά ακόμα που δεν θα πρέπει να σβήσω την καλημέρα. Μια φορά ακόμα που θα σου χαμογελάσω και θα ξεκινήσει η μέρα. Αυτό σου ζήτησα.. Μια φορά ακόμα που ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλή Το κατάλαβα με το που σε πρωτοσυνάντησα. Μην ρωτήσεις πώς. Απάντηση δεν έχω. Ερωτεύτηκα το χαμόγελο σου. Λάτρεψα το γέλιο σου. Και ήθελα απλά να είμαι δίπλα σου. Έγινα ο κολλητός σου. Το φιλαράκι σου. Χρόνια τώρα έμαθα που λ...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Ζ. "Τι χρώμα έχει η λύπη;" Σε ρώτησα εκείνο το βράδυ. "Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε", απάντησες χωρίς να πάρεις τα μάτια σου από τον σκοτεινό ουρανό. Μια αστραπή βρόντηξε...
Continue reading