Loading posts...
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Με πόσες λέξεις να περιγράψω την απουσία σου; Αυτή χρωματίζει με μελανά χρώματα την καθημερινότητα μου. Με αυτή προσπαθώ να συμβιώσω καθημερινά. Εκείνη δεν μ αφήνει λεπτό μόνη. Λείπεις κι όμως είσαι εδώ πανταχού παρών. Σε κάθε λέ...
Continue reading
Αντέχω, δες με.. αντέχω ακόμα.. ανάμεσα σε εφιαλτικές ημικρανίες και δυνατά παυσίπονα, τη μια βουλιάζοντας σε χάπια και αλκοόλ και την άλλη γελώντας με το ζόρι, αντέχω.. Αντέχω, υπομένω, περιμένω και συχνά επιμένω.. Έτσι, απλά. Υπάρχω, μα δεν ζω. Έτσι, απλά....
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε είδα χθες τυχαία σ’ ένα μπαρ. Στεκόσουν σε μια άκρη με τους φίλους σου. Είχες στο χέρι σου ένα μπουκάλι μπύρα και μιλούσες κάνοντας διαρκώς χειρονομίες και γελώντας δυνατά. Παραλίγο να σε προσπεράσω χωρίς να σε προσέξω. Όμως γύρι...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Ένας λυγμός που καραδοκεί μα ποτέ δεν ξεσπάει, ένα κύμα που κτυπάει τα βράχια μα ποτέ δεν ξεχύνεται, ένα δάκρυ που θολώνει την ματιά μα ποτέ δεν κυλάει. Αυτό είχε μάθει στη ζωή του, αυτός ήταν ο τρόπος που ήξερε να ζει και να βι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλή Περπατάω αμέριμνη κατά μήκος της παραλιακής. Φυσάει αλλά καθόλου δεν με απασχολεί. Τις λατρεύω τις βόλτες στη θάλασσα. Η Μύρια λέει πως το περπάτημα δίπλα από το υγρό στοιχείο την βοηθάει πολύ στο πρόβλημα που έχει με τις ημικρανίες....
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Λένε πως δεν υπάρχει πιο ψυχρό θέαμα από το βλέμμα μιας γυναίκας, που κοιτά τον άντρα που την έχει απογοητεύσει. Ίσως να 'ναι έτσι. Ίσως τελικά η ψυχρότητα αυτή σηματοδοτεί και το οριστικό φινάλε . Μέχρι τότε υπάρχει η αμυδρή ελπί...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μια βαθιά ανάσα και θα το πω. Σήμερα θα μιλήσω. Μια βαθιά ανάσα και όλα θα είναι παρελθόν. Σήμερα θα λήξουν όλα εδώ. Μια βαθιά ανάσα και πλέον τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Σήμερα θα φύγω μακριά. Ένα βήμα μπροστά και είμαι σχεδόν...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Πληκτρολογείς τον αριθμό. Η ταχυκαρδια έχει βέβαια ξεκινήσει ώρα πριν. Χτυπάει, χτυπάει και ξαφνικά : - "Παρακαλώ. " Καταπίνεις, για να κατέβει ο κόμπος από το λαιμό σου και με σχεδόν φωνή που τρέμει, του λες: -" καλημέρα ". Α...
Continue reading