Loading posts...
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Πάνε χρόνια κάμποσα. Διψήφιος κοντοζυγώνει ο αριθμός. Σαν κάτι να πάγωσε από τότε. Κάτι να σκλήρυνε για να αντέξει. Μια καρδιά που σώπασε τους ζωηρούς της χτύπους, φόρο τιμής να αποδώσει σ' εκείνη την αγάπη. Κάτι μούδιασε και έμεινε ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Μεγαλώνω. Να ‘ξερες μόνο πόσο μου αρέσει που μεγαλώνω! Πόσο μου αρέσει που όσο περνάν τα χρόνια βρίσκω όλο και περισσότερο τα πατήματά μου στον δικό μου δρόμο για την ολοκλήρωση και την ευτυχία. Ευτυχία, αυτή δεν είναι άλλωστε το ζητούμενο όλ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου Μαμά φοβάμαι. Ο κόσμος αλλάζει μαμά και εγώ είμαι στο κέντρο του. Όλοι τρέχουν μαμά. Τρέχουν να προλάβουν. Δεν ξέρουν τι, απλώς τρέχουν…Μαμά θυμάσαι τότε που μου έλεγες ότι όλα θα πάνε καλά; Μαμά δεν πάνε όλα καλά. Τότε φοβόμουν όλου...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Νόμιζες πως με ήξερες. Πολλοί το νόμιζαν αυτό. Το ευάλωτο, άβουλο κορίτσι που δεν μιλά πολύ. Ποιος με ξέρει τελικά εάν δεν κατάφερες ούτε κι εσύ να καταλάβεις ποια πραγματικά είμαι; Αφού ούτε κι εσύ είδες τι έχω μέσα μου. Ούτε κι ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Για να προχωρήσεις, χρειάζεται να αποχαιρετήσεις!Να αποχαιρετήσεις το παρελθόν, τα λάθη σου, τα λάθη τους.Τα λάθη που σε κάνανε να θυμώσεις, να πνιγείς.Γιατί πνιγμένος προχωράς, πνιγμένος ανασαίνεις.Κι όσο πνίγεσαι θυμώνεις, σαν ένα μι...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Όποιος σε γνωρίζει καλά, μπορεί και να σε πληγώσει λένε. Όποιος μάθει την αχίλλειο πτέρνα σου, κρατάει στα χέρια του ένα όπλο που μπορεί ανά πάσα στιγμή να στρέψει εναντίον σου. Όποιος καταφέρει να σε κάνει να αφεθείς, σε κάνει ισό...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Από όταν ήμασταν παιδιά και παίζαμε με τις σφεντόνες, πετώντας πέτρες στα τζάμια γειτόνων που δε συμπαθούσαμε ή σε πινακίδες με στοίχημα, για το ποιος έχει το καλύτερο σημάδι και τρέχαμε μετά να κρυφτούμε, μέχρι σήμερα που ενηλικιωθή...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Κοίτα να δεις που τελικά δεν είσαι ο μόνος που με τα λόγια τα όμορφα προσεγγίζεις καρδιές που έχουν ανάγκες. Ανάγκες για νοιάξιμο, για μοίρασμα, για μια γλυκιά κουβέντα.Όμως δε σκεφτήκατε πως η μούσα σας είναι μούσα και άλλων.Λόγια παχι...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Κράτησε την αξιοπρέπεια σου ψηλά εκεί που πρέπει. Μην πέσεις. Τον αγώνα σου μη σταματάς. Ειναι ανηφόρα η ζωή, κι άμα το καταλάβεις αυτό θα δεις πως ειναι ασήμαντα όλα γύρω σου, όταν αγαπάς κάποιον πάρα πολύ και βλέπεις ότι εκείνο...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου  Να παίρνεις ένα ρεπό πού και πού. Να παίρνεις ρεπό από όλα αυτά που σε κουράζουν και σε στεναχωρούν. Να παίρνεις ρεπό από τις υποχρεώσεις, τη δουλειά, τις ευθύνες. Να παίρνεις ρεπό ακόμη και από τον ίδιο σου τον εαυτό. Τις σκέψεις κ...
Continue reading