Loading posts...
Σε παρακαλώ, μην προσπεράσεις. Εγώ την πρώτη φορά που μου έστειλαν την ειδοποίηση προσπέρασα. Την δεύτερη, κοινοποίησα χωρίς να καλοδώ τι είναι αυτή η ψυχή που κάποιος αποφάσισε να την στερήσει από την οικογένειά της.  Χθες το βράδυ όμως, άνοιξα να δω καλά κα...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είναι στιγμές που ψάχνεις να βρεις τις λέξεις. Εκείνες τις όμορφες, τις παρήγορες, τις γεμάτες συμπόνια και κατανόηση. Αυτές που ακούγονται σα βάλσαμο στη καρδιά και προσπαθούν να απαλύνουν για λίγο το πόνο που νοιώθει η ψυχή, που ε...
Continue reading
Γράφει η Παπαηλιάδου Σοφία Μην στέκεσαι να περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το αύριο, δεν ξέρεις σε ποια στιγμή του να το περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το γιατί, δεν ξέρεις το πώς. Ακόμα κι αν ξέρεις το πρέπει, δεν ξέρεις το θέλω. Ακόμα κι αν ξέρεις το "να" αν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Αγωνίζομαι να παραμείνω άνθρωπος.Αγωνίζομαι να μην πληγώνω, αλλά όταν πάρω το δίκιο μου στους ώμους πολλοί με παρεξηγούν και με θεωρούν ότι δεν νοιάζομαι.Νοιάζομαι για όλα, ακόμη κι όταν δεν το δείχνω.Νοιάζομαι τόσο πολύ που με χαλάει...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι αδύναμ...
Continue reading
Η ζωή είναι περίεργη καθώς την ζεις μονάχα μία φορά και την πληρώνεις δέκα. Έχεις μονάχα μία ευκαιρία για να βρεις την ιδανική συνταγή, μα αν την πετύχεις μία φορά σου είναι αρκετή. Για να μπορείς λοιπόν να πεις πως έφτασες στο τέρμα, πως είδες όσα ήθελε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Θα βρεις στον δρόμο σου κάποτε έναν άνθρωπο, που δεν θα κοιτά τα μάτια σου, αλλά το βλέμμα σου. Θα παρατηρεί πότε λάμπει, πότε γελά και πότε θαμπώνει.  Μπορεί να μην θυμάται το χρώμα των ματιών σου, αλλά θα θυμάται πάντα το βλέμμα ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Οι άνθρωποι φορούσαν πάντα μάσκες, μη ορατές με γυμνό ματι. Σε ξεγελούσαν και σε άφηναν να ζεις με ψευδαισθήσεις.Μπορούσαν να καλύψουν το πραγματικό πρόσωπο χωρίς ψαγάδια. Οι μάσκες αυτές κάλυπταν διάφορα συναισθήματα. Κάλυπταν την λύ...
Continue reading
  Γράφει ο Τριστάνος Δε γεννηθήκαμε όλοι μοντέλα ρε συ. Δεν έχουμε όλοι τις τέλειες αναλογίες που απαιτεί η αυστηρή ματιά “κάποιων”. Δεν έχουμε γαλλική μύτη και ζυγωματικά που αναδεικνύουν τις γωνίες του προσώπου. Δεν έτυχε να μοιάζουμε στην Μόνικα Μπελούτσι ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υποφέραμε, τρομάξαμε, κλειστηκαμε, και τώρα ήρθε η ώρα σιγά σιγά να βγούμε από το καβούκι μας και να ζήσουμε σε νέες συνθήκες, με νέες νοοτροπίες. Η ημερομηνια γράφει 28/06/2020 και το project «καλοκαίρι με Covid-19» εχει μόλις ξεκι...
Continue reading