Loading posts...
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Μέσα στο μπλε της θάλασσας έχω χαθεί. Όχι στο γαλάζιο, στα ρηχά της, εκεί στα βαθιά της που ή πνίγεσαι ή κερδίζεις τον σεβασμό της. Εκεί που ψάχνω την ευτυχία, ανασαίνοντας κοφτά πριν από κάθε βουτιά. Κι είναι πολλές οι βουτιές εν ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έρχονται κάποιοι άνθρωποι στην ζωή σου, αθόρυβα, ξαφνικά, ήρεμα. Έρχονται χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς μεγάλα λόγια. Ή μάλλον, να στο πω πιο σωστά. Χωρίς καθόλου λόγια. Κουβαλάνε τις ρωγμές τους, φοράνε τα σημάδια τους και δεν τα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Χάσαμε τους εαυτούς μας στην μετάφραση. Μάθαμε να μιλάμε, χωρίς να ακούμε. Να πράττουμε, χωρίς να σκεφτόμαστε. Να ζούμε, χωρίς να νιώθουμε. Να συμπορευόμαστε, χωρίς να εκτιμούμε.  Συμβιβαστήκαμε σε πολλά μισά και σε άλλα τόσα περίπ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Να χαμογελάς και αν ακόμα βλέπεις ένα τεράστιο στόμα να έρχεται να σε κατασπαράξει. Να πολεμάς με το χαμόγελό σου, να νιώθεις παιδί, όπως είσαι. Να μην αφήνεις κανέναν να σου στερεί την αθωότητά σου, κανέναν να σου βάζει δάκρυα ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Δεκαπενταύγουστος. Κατάνυξη. Παναγία Σουμελά. Τήνος. Φύση.ΟΧΙ!!15αύγουστος ίσον πανηγύρι! Και πανηγύρι ίσον τσίκνα από κοντοσoυβλιασουβλακιαμπιφτεκιαλουκανικαμεπρασο (μόνο! Μην ακούσω τίποτα μ@λ@κίες με πορτοκάλι, δαμάσκηνο, φραμπουάζ, έ...
Continue reading
Σε παρακαλώ, μην προσπεράσεις. Εγώ την πρώτη φορά που μου έστειλαν την ειδοποίηση προσπέρασα. Την δεύτερη, κοινοποίησα χωρίς να καλοδώ τι είναι αυτή η ψυχή που κάποιος αποφάσισε να την στερήσει από την οικογένειά της.  Χθες το βράδυ όμως, άνοιξα να δω καλά κα...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είναι στιγμές που ψάχνεις να βρεις τις λέξεις. Εκείνες τις όμορφες, τις παρήγορες, τις γεμάτες συμπόνια και κατανόηση. Αυτές που ακούγονται σα βάλσαμο στη καρδιά και προσπαθούν να απαλύνουν για λίγο το πόνο που νοιώθει η ψυχή, που ε...
Continue reading
Γράφει η Παπαηλιάδου Σοφία Μην στέκεσαι να περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το αύριο, δεν ξέρεις σε ποια στιγμή του να το περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το γιατί, δεν ξέρεις το πώς. Ακόμα κι αν ξέρεις το πρέπει, δεν ξέρεις το θέλω. Ακόμα κι αν ξέρεις το "να" αν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Αγωνίζομαι να παραμείνω άνθρωπος.Αγωνίζομαι να μην πληγώνω, αλλά όταν πάρω το δίκιο μου στους ώμους πολλοί με παρεξηγούν και με θεωρούν ότι δεν νοιάζομαι.Νοιάζομαι για όλα, ακόμη κι όταν δεν το δείχνω.Νοιάζομαι τόσο πολύ που με χαλάει...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι αδύναμ...
Continue reading