Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Μην με ρωτήσεις γιατί έφυγα.Μην με ρωτήσεις γιατί φεύγω.Φεύγω απ' την αγάπη, σαν να με κατατρέχει.Φεύγω , φεύγω και δεν μπορώ άλλο το φευγιό μου.Έφυγα απ' ότι αγάπησα, έφυγα απ' ότι μ' αγάπησε.Κι όταν σταμάτησα να τρέχω δεν κατάλαβα, ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Μπήκε η άνοιξη. Το σπουδαιότερο είναι πώς τη νιώθουμε στις καρδιές μας. Ξάφνου κάπως μαγικά από κει που δεν το περιμένεις ο ήλιος λάμπει ξανά τα σύννεφα φεύγουν και το γκρίζο τοπίο δίνει τη θέση του σε ένα υπέρηχο καταγάλανο ουραν...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μήπως ήρθε καιρός να τα πετάξω εκείνα τα λουλούδια; Λέω για εκείνα τα κόκκινα και τα άσπρα, που μου έφερες εσύ. Αυτά, που όταν τα πρωτοείδα είχα ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, και σου έκανα μια μεγάλη αγκαλιά. Βλέπεις, ήταν τα πρώτα λουλούδ...
Continue reading
Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Την φώναξες "πουτάνα", της φόρτωσες το τέλος της σχέσης μας. Εκείνη, η τρίτη, η τσούλα, η ξετσίπωτη που σου χάλασε το σπίτι. Φώναξες κι εμένα προδότη, φώναξες λέξεις σκληρές για να ξεσπάσεις την οργή σου.  Ναι, σε απάτησα. Σε κεράτωσ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Με ρώτησαν εχθές για σένα, έσκυψα για λίγο το κεφάλι από ενοχή που έφυγα · είχα τόση σιωπή μέσα μου να μοιραστώ. Γέλασα σα να υπήρχες παντού ,σα να είχα φιλιώσει με την κάθε μέρα που περνούσε μακριά σου μόνο και μόνο για να μη σε ξε...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν αγαπάς αληθινά προχωράς. Ονειρεύεσαι. Ελπίζεις και χαμογελάς μπροστά σε κάθε εμπόδιο και δυσκολία που θα συναντήσεις στο δρόμο σου. Ο κόσμος σου φαίνεται λίγο διαφορετικός τότε. Πιο ανάλαφρος, πιο αισιόδοξος και ακόμα πιο τολμη...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Πώς αντικαταστάθηκαν οι στιγμές, οι όρκοι κι υποσχέσεις, από φωνές, πικρά λόγια και δυνατούς καβγάδες; Πώς αντικαταστάθηκαν οι ζεστές αγκαλιές και τα γλυκά φιλιά, από ψυχρά βλέμματα και χτυπήματα στην πόρτα; Πώς τα φτερουγίσματα στ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Κοίταξε τώρα πώς ήρθαν τα πράγματα. Εγώ και εσύ χωριστά. Μακριά το σώμα. Μακριά όμως και η καρδιά; Και εκείνο το μυαλό μου, πάλι σε σένα τριγυρνά.Κοίταξε πως εγώ και εσύ βρισκόμαστε χωριστά. Διπλό κρεβάτι, με ένα σώμα ν’αγκαλιάζει πια. Παίρνω τ...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Πώς να πιστέψεις πια σε κάτι που έρχεται ξαφνικά στη ζωή σου; Πώς να το αρπάξεις αν αυτό τελικά δεν ειναι για σένα; Ναι εσύ! Εσύ που μια Κυριακή μπήκες στη ζωή μου, την άλλαξες, την έκανες τόσο όμορφη. Και ξαφνικά σιωπή, πόνος, κ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Δεν ξέρω τις προθέσεις σου. Τις ειλικρινείς σου όμως προθέσεις. Όχι εκείνες που σου λένε να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο μόνο και μόνο να μην βιώνεις την μοναξιά σου. Δεν ξέρω τί πραγματικά σκέπτεσαι για εμένα, για εσένα, για την...
Continue reading